Junko Furuta

Gdyby nie splot wydarzeń, jej historia mogła być jedną z wielu. Typowa nastolatka dorastająca w Japonii lat 80., ale tego wieczoru, wracając do domu, znalazła się na drodze tych, którzy odebrali jej wszystko. Kiroshi Miyano, Nobuharu Minato, Joe Ogura oraz Yasushi Witanabe. Mimo, że byli młodzi, między 16 a 18 rokiem życia, już wcześniej wchodzili w konflikty z prawem i wyrobili sobie reputację jako brutalni i nieprzewidywalni członkowie lokalnej grupy przestępczej powiązanej z Yakuza, japońską mafią. Miyano, lider grupy, był znany ze swojego wybuchowego temperamentu i miał aspirację, by wspinać się wyżej w strukturze Yakuzy.

Sami także ją krzywdzili. Choć rodzina Nobucharu początkowo była świadoma obecności Junko w ich domu, później twierdzili, że nie mieli wiedzy o przemocy, której była ofiarą. Prawdopodobnie obawiali się odwetu ze strony Yakuzy, z którą powiązani byli oprawcy, a zwłaszcza Miyano. Żaden z dorosłych nie interweniował ani nie poinformował policji. Junko była przetrzymywana w nieludzkich warunkach, całkowicie zdana na łaskę i niełaskę swoich oprawców, którzy z każdym dniem traktowali ją coraz gorzej. Skrajnie wycieńczona nie była już w stanie poruszać się samodzielnie ani dbać o siebie, a każda forma buntu kończyła się dla niej kolejnymi ranami i upokorzeniami.