Donald i Donald. Iran - Kuba - Polska

W tym momencie, którym w tym momencie musi Polska stawić czoła, one są nie tylko kulturowe. Posłuchajmy tego fragmentu. Zagrożenia dla naszego stylu życia mają nie tylko kulturowy charakter. Są realne. Są geopolityczne. Są niebezpieczne. Dziś w Europie mierzymy się z agresywną Rosją. Reżimem, który napada na sąsiadów. Który niszczy miasta. Który uważa, że siła daje mu prawo do dominowania innych. Dzisiaj ten właśnie reżim chce wmówić światu, że jest obrońcą tradycyjnych wartości. To kłamstwo. Rosja nie broni konserwatyzmu. Rosja reprezentuje korupcję i przemoc. No i z jednej strony to potępienie Rosji w mocnych słowach mogło wywołać w wielu osobach ulgę, bo jakby, to prawda, ostatnie działania prezydenta Nawrockiego niekoniecznie wskazują na to, że on ma jednoznacznie negatywny stosunek do Rosji.

Biorąc pod uwagę to, że pojechał na Węgry wesprzeć Orbana w jego kampanii wyborczej, biorąc pod uwagę zawetowanie Sejf, które no wiemy z jaką reakcją też się spotkało i też myśmy tutaj w Co to będzie mówili wielokrotnie o tym, że no generalnie Sejf is ok. Więc z jednej strony fajnie, że prezydent Nawrocki poddobił Rosję, a z drugiej strony tak ja oglądałam to przemówienie i myślałam, że czego on się spodziewa? Jakby czego on się spodziewa, że jakie te słowa wywołają efekt na gruncie konferencji CPAC, czyli tego środowiska MAGA, gdzie po prostu ludzie są... Tymi osobami, z których wyrosły te amerykańskie, antyukraińskie, prorosyjskie nastroje.

Nie wiem, wiecie, czy on się spodziewa, że ci ludzie, którzy tam siedzą, stwierdzą, ach, przyjechał jakiś prezydent z Polski, no powiedział, że Rosja jest niebezpieczna. Faktycznie, źle robiliśmy, źle o niej myśleliśmy. Jeżeli... Jeżeli ten podcast byłby przypowieścią biblijną, Karol Nawrocki byłby siewcą, a SIPAK był, nie wiem, gruntem, to rzeczywiście te słowa jego o Rosji padły, mam wrażenie, jednakowoż na skały, a nie na żyzną glebę. I też powiedzmy sobie może jeszcze o tym, tak zerkam, coś jeszcze miałam tutaj do dodania. Ach, no prawda, że kiedy Karol Nawrocki mówi o Rosji, że ona jest w tym momencie państwem, które hołubi przemoc i korupcję, w dalszej części tego przemówienia mówił jeszcze, że różnorodne kraje na świecie destabilizują naszą kulę ziemską, to też jest to, no serio, dość jednak ironiczne,

I na tym tle, na tym tle Trumpa, który wykorzystuje naprawdę hardkorowo Pozbawienie tych zasobów energetycznych Kubę po to, żeby ją jakoś złamać, zmusić do uległości, żeby tam prezydent zrezygnował z urzędu. Na tym tle na Kubę podpływa sobie rosyjska łódź z ropą. I Trump pytany o to reaguje tak. Jeśli jakiś kraj chce wysłać Kubie trochę ropy, to ja nie mam z tym problemu. Czy to jest Rosja, czy ktoś inny. Nie martwi się pan, że to pomoże Putinowi? Nie pomoże. To jest jeden statek. Tyle. Jeśli on chce coś takiego zrobić i jeśli inne kraje chcą, to mnie za bardzo nie rusza.

Czyli zasób, który wystarczy Kubie na kilka tygodni, to jest taka jakby no kroplówka, że Kuba ma się nie rozpaść kompletnie, że ten system ma się, nie wiem, że nie ma tam być jakiejś naprawdę tragicznej katastrofy humanitarnej do czasu, kiedy Stany Zjednoczone tam sobie wjadą. Zobaczymy, co z tym będzie od... Jest to jeden z tych przykładów, kiedy wiecie, my siedzimy, znaczy ja siedzę i jesteśmy tacy... Ale dlaczego to się dzieje? Dlaczego? I też wiecie, czy my żyjemy w latach sześćdziesiątych, że prezydent mówi jednocześnie amerykański o tym, żeby wysłać żołnierzy, gdzie naprawdę żadni żołnierze nie chcą być wysłani do Iranu. Jednocześnie mamy po prostu jakiś kryzys związany z Rosją i z Kubą.