Myśli jak statki ✠ Chlebak [1.09.2026] Piotr Oleś OP i Piotr Frey OP

Zapraszamy na Chlebak, codzienny komentarz do czytań mszalnych od dominikanie.pl. Dzisiaj usłyszysz Piotra Olesia z Wrocławia i Piotra Freya z Warszawy. Z pierwszego listu św. Pawła Apostoła do Koryntian. Bracia, Duch przenika wszystko, nawet głębokości Boga samego. Kto zaś z ludzi zna to, co ludzkie, jeżeli nie Duch, który jest w człowieku? Podobnie i tego, co boskie, nie zna nikt, tylko Duch Boży. Otóż my nie otrzymaliśmy Ducha Świata, lecz Ducha, który jest z Boga, dla poznania dobra, jakim Bóg nas obdarzył. A głosimy to nie za pomocą wyszukanych słów ludzkiej mądrości, lecz korzystamy z pouczeń Ducha, przedkładając duchowe sprawy tym, którzy są z Ducha.

Człowiek zmysłowy bowiem nie pojmuje tego, co jest z Bożego Ducha. Głupstwem mu się to wydaje i nie może tego pojąć, bo tylko Duchem można to zrozumieć. Człowiek zaś duchowy rozsądza wszystko, lecz sam przez nikogo nie jest sądzony. Któż więc poznał zamysł Pana tak, aby mógł go pouczać? My właśnie znamy zamysł Chrystusowy. Czym jest zamysł Chrystusowy, pomysł Pana Jezusa na to, jak powinien wyglądać świat, na to, jak powinien wyglądać Kościół? Czym jest rzeczywistość, w której poruszamy się, żyjemy i jesteśmy? Żeby się o tym przekonać, na pewno trzeba znać Ewangelię, na pewno trzeba sięgać chętnie do słowa, którymi Jezus się z nami dzieli, ale też trzeba nauczyć się słuchać.

Zobaczmy, że ta przestrzeń duchowego działania, o której dzisiaj mówi do nas Paweł, ona nas wprowadza w głębię relacji pomiędzy Bogiem a człowiekiem. Relacji, która jest oparta na słuchaniu. Bóg jest tym, który mówi, każdy z nas jest tym, który jest zaproszony do tego, by słuchać. I tylko dzięki słuchaniu, tylko dzięki wsłuchaniu się w Słowo, w Ewangelię, w rzeczywistość Bożego życia, możemy we właściwy sposób nie tylko postrzegać rzeczywistość, ale też osądzać, czy też raczej oceniać to, czego doświadczamy, czego doświadczamy my sami, czego doświadczamy w relacji z innymi, czego doświadczamy w relacji ze światem. Bardzo łatwo jest czasem, i myślę, że mamy wszyscy takie doświadczenie, postrzegać coś bardzo powierzchownie. Zobaczcie, że bardzo często jest tak, że boimy się, że ludzie będą widzieli w nas tylko to, co zewnętrzne, a gdzieś zatrzymają się na tej drodze poznawania wnętrza każdego i każdej z nas.

Spróbujmy dzisiaj być tymi, którzy patrzą duchem i widzą sercem. Z Ewangelii według św. Łukasza. Jezus udał się do Kafarnaum, miasta w Galilei, i tam nauczał w szabat. Zdumiewali się jego nauką, gdyż słowa jego były pełne moce. A był w synagodze człowiek, który miał w sobie ducha nieczystego. Zaczął on krzyczeć w niebogłosy. Och, czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku? Przyszedłeś nas zgubić? Wiem, kto jesteś, święty Boga. Lecz Jezus rozkazał mu surowo, milcz i wyjdź z niego. Wtedy zły duch rzucił go na środek i wyszedł z niego, nie wyrządzając mu żadnej szkody.