Chlebak 8.05.2023

Ostrzega, że w strukturach Kościoła, jak i w gronie ich samych, pojawią się tacy, którzy zostaną zwiedzeni przez złego ducha i będą zwodzić innych, oddalając ich od wiary. To, co jest potrzebne, to czuwanie nad sobą, pamięć o tym, że zostali ustanowieni przez Ducha Świętego oraz że kierują Kościołem Boga, który On nabył własną krwią. Jeżeli zagrożeni są ci, którym została powierzona taka odpowiedzialność, Z Ewangelii św. Jana.

Dzisiaj w uroczystość świętego Stanisława, biskupa i męczennika, jednego z najważniejszych patronów naszego kraju, powraca do nas Ewangelia o dobrym pasterzu. Ta, którą zaledwie kilka dni temu słyszeliśmy. Postać świętego Stanisława być może jest dla nas postacią trudną. Chociażby dlatego, że dzieli nas naprawdę spory dystans czasowy od momentu, w którym święty Stanisław w Krakowie żył, działał, a wreszcie też poniósł i męczeńską śmierć. Być może trudno nam zrozumieć motywy tego męczeństwa, być może trudno nam dzisiaj zrozumieć sposób, w jaki nasz święty patron głosił Ewangelię.

Ale nie to jest dziś najistotniejsze. Najistotniejsze jest to, że dzisiaj przez św. Stanisława i przez tę Ewangelię być może pora, żebyśmy zadali sobie pytanie o Kościół, który tworzymy. O Kościół, którego jesteśmy częścią i Kościół, za który jesteśmy odpowiedzialni. Czasem, a ostatnio być może jest to jeszcze trudniejsze do zrozumienia i zniesienia, bywa tak, że Kościół jest przestrzenią, w której więcej jest milczenia niż mówienia o dobru, o miłości, o Ewangelii. Bywa, że w tym Kościele coraz trudniej o dobrych pasterzy, ale nie chodzi o to, żeby narzekać. Chodzi o to, żeby zobaczyć na ile te słowa Pana Jezusa o pasterzu, który zna swoje owce, są słowami, które my na co dzień w Kościele, który tworzymy, chcemy realizować.