Chlebak ✠ 6.12.2025 – Łukasz Popko OP i Łukasz Wiśniewski OP

Zapraszamy na Chlebak. Codzienny komentarz do czytań mszalnych od dominikanie.pl. Dzisiaj usłyszysz Łukasza Popko z Jerozolimy i Łukasza Wiśniewskiego z Warszawy. Czytanie z Księgi proroka Izajasza. Tak mówi Pan Bóg, Święty Izraela. Zaiste, o ludu, który zamieszkujesz syjon w Jerozolimie, nie będziesz gorzko płakał. Rychło okaże ci on łaskę na głos twojej prośby. Ledię usłyszy, odpowie Ci. Choćby Ci Pan dał chleb ucisku i wodę utrapienia, Twój Nauczyciel już nie odstąpi, a oczy Twoje patrzeć będą na Twego Mistrza. Twoje uszy usłyszą słowa rozlegające się za Tobą, to jest droga, idźcie nią, jeśli chciałbyś iść na prawo lub na lewo.

To proroctwo Izajasza przeczytane dzisiaj szczególnie mnie porusza, ponieważ chyba po raz pierwszy w Starym Testamencie Bóg Izraela jest tutaj nazwany nauczycielem. Będziesz widział swego nauczyciela. Jeszcze raz mówi, twój nauczyciel nie będzie się już przed tobą ukrywał. Wcześniej w księdze Izajasza można przeczytać, że kiedy naród odwrócił boską naukę, ten boski nauczyciel również się odwrócił albo raczej zapieczętował słowa proroctwa. A naród został pozostawiony własnej głupocie, własnej ignorancji, która go zgubiła. W tym błogosławionym czasie, zapowiedzianym przez Izajasza, naród wreszcie usłyszy prowadzący go po drodze głos.

Nie pobierał pieniędzy za swoje nauki, sam sobie wybierał uczniów, nawet jeśli wielu za nim chodziło. Jego nauka nie ograniczała się do słów i teorii, ale była widocznie szkołą jak żyć tymi słowami. Nie było jakichś egzaminów końcowych ani jasno podzielonych przedmiotów. Jezus nie pociągał tylko teorią, pociągał swoją osobą. Jezus, nauczyciel, nie przekazywał jedynie treści, a jeśli nawet, to teoria ta wymykała się stale z rozumieniu uczniów, bo przecież celem Jezusa nie było nic mniejszego niż pokazanie, kim jest Bóg.

Żeby do tego się zbliżyć, trzeba patrzeć na Jezusa i widzieć, jak żyje i jak umiera. To jest dokładnie nasze zadanie jako uczniów Jezusa – przekazywać życie. Nie tylko opowiadać, ale pokazać, kim jest Bóg, czym jest Ewangelia. Na koniec swojej ziemskiej misji Jezus posyła swoich uczniów i mówi im – czyńcie uczniów. To znaczy, że inaczej niż jakikolwiek inny ludzki nauczyciel, Jezus nie może zostać zastąpiony. Ostatecznie to, co my możemy uczynić jako uczniowie tego jedynego nauczyciela, to odesłać ludzi do niego samego.

Czasem szkoła staje się jedynie przechowalnią na dzieci albo sposobem na obniżenie stopy bezrobocia. Tak się studentów przechowuje czasem na niektórych uniwersytetach. Słowem bywa oszustwem, w którym jedni udają, że się uczą, a drudzy udają, że nauczają. Szkoły i nauczyciele, którzy kpią z prawdy i marnują czas, mają w sobie coś diabelskiego, bo zabijają to, co w człowieku szuka prawdy, a więc szuka Boga. Z drugiej strony, jeśli zdarzyło się wam spotkać prawdziwych mistrzów, bądźcie im i Bogu wdzięczni. Dali wam nie tylko wiedzę, ale sens poszukiwania prawdy, radość. Szanujcie ich, tak jak i tych, którzy was zbliżyli do Jezusa i do wiary.

Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie. Kim jest Chrystus? Jaki jest Chrystus? Co o Bogu opowiada Chrystus w dzisiejszym Słowie? Jezusa przenika dzisiaj pragnienie poszukiwania tych, którzy poginęli z domu Izraela. Pragnienie poszukiwania tych, którzy byli z nami, a już ich nie ma. Dziś widzę to jako pragnienie poszukiwania tych, którzy odeszli lub odchodzą z Kościoła, z domu naszej wiary.