Chlebak 27.03.2023

Czytamy tę historię, ta historia czyta nas. Gdzie jesteśmy? Daniel, starcy. Z Ewangelii według świętego Jana. Jezus udał się na Górę Oliwną, ale obrzasku zjawił się znów w świątyni. Cały lud schodził się do Niego, a On, usiadłszy, nauczał ich. Wówczas uczeni w piśmie i faryzeusze przyprowadzili do niego kobietę, którą dopiero co pochwycono na cudzołóstwie, a postawiwszy ją pośrodku, powiedzieli do niego.

Nauczycielu, tę kobietę dopiero co pochwycono na cudzołóstwie. W prawie Mojżesz nakazał nam takie kamienować. A ty co powiesz? Mówili to, wystawiając Go na próbę, aby mieli o co Go oskarżyć. Lecz Jezus, schyliwszy się, pisał palcem po ziemi. A kiedy w dalszym ciągu Go pytali, podniósł się i rzekł do nich, Kto z was jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci w nią kamieniem. I powtórnie schyliwszy się, pisał na ziemi, Kiedy to usłyszeli, jeden po drugim zaczęli odchodzić, poczynając od starszych aż do ostatnich.

Pozostał tylko Jezus i kobieta stojąca na środku. Wówczas Jezus, podniósłszy się, rzekł do niej – Kobieto, gdzież oni są? Nikt cię nie potępił? A ona odrzekła – Nikt, Panie. Rzekł do niej Jezus. I ja Ciebie nie potępiam. Idź i odtąd już nie grzesz. Kiedy Mojżesz po raz pierwszy otrzymał Boże tablice z przykazaniami na górze Synaj, były one napisane palcem Bożym. Dzisiaj widzimy Pana Jezusa, który pisze na ziemi i jednocześnie wypowiada słowa jakby kolejnego przykazania.