Chlebak 26.05.2023

Zapraszamy na Chlebak, codzienny komentarz do czytań mszalnych od dominikanie.pl. Dzisiaj usłyszysz Piotra Olesia z Wrocławia i Dominika Sale z Krakowa. Czytanie z dziejów apostolskich. Król Agryppa i Berenike przybyli do Cezarei powitać Festusa. Gdy przebywali tam dłuższy czas, Festus przedstawił królowi sprawę Pawła. Feliks pozostawił w więzieniu pewnego człowieka, powiedział. Gdy byłem w Jerozolimie, arcykapłani i starsi żydowscy wnieśli przeciw niemu skargę, żądając dla niego wyroku wskazującego. Odpowiedziałem im – Rzymianie nie mają zwyczaju wskazywania kogokolwiek na śmierć, zanim oskarżony nie stanie wobec oskarżycieli i nie będzie miał możliwości bronienia się przed zarzutami.

Tu zwraca uwagę postawa Festusa, który mówi, że nie zna się na tych sprawach, dlatego nie chce sądzić Pawła. To dobry punkt wyjścia dla obu stron. Z Ewangelii św. Jana Gdy Jezus ukazał się swoim uczniom i spożył z nimi śniadanie, rzekł do Szymona Piotra, Szymonie, synu Jana, czy miłujesz mnie więcej, aniżeli ci? Odpowiedział mu, tak, panie, ty wiesz, że cię kocham. Rzekł do niego, paść baranki moje.

I znowu po raz drugi powiedział do niego, Szymonie, synu Jana, czy miłujesz mnie? Odparł mu, tak, panie, ty wiesz, że cię kocham. Rzekł do Niego, paś owce moje. Powiedział Mu po raz trzeci, Szymonie, synu Jana, czy kochasz Mnie? Zasmucił się Piotr, że Mu po raz trzeci powiedział, czy kochasz Mnie, i rzekł do Niego, Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię kocham. Rzekł do Niego Jezus, paś owce moje. Zaprawdę, zaprawdę powiadam Ci. Gdy byłeś młodszy, opasywałeś się sam i chodziłeś, gdzie chciałeś. Ale gdy się zestarzejesz, wyciągniesz ręce swoje, a inny Cię opasze i poprowadzi, dokąd nie chcesz.

To powiedział, aby zaznaczyć, jaką śmiercią uwielbi Boga. A wypowiedziawszy to, rzekł do Niego – pójdź za mną. Sam koniec Ewangelii świętego Jana bywa czasem nazywany ostatnim powołaniem Piotra. To jeden z absolutnie najpiękniejszych, na pewno jeden z najbardziej ulubionych przeze mnie fragmentów Janowej Ewangelii, który w różne sposoby można interpretować, różnie można go nazywać. Ja bym go nazwał spowiedzią Piotra. Spowiedzią, bo Pan Jezus pyta go o to, co się w jego życiu wydarzyło, ale nie wpatrując się w jego przeszłość, ale pytając o to, co jest ważne w jego przyszłości.

Piotr jest przez Jezusa trzy razy pytany o to, czy kocha. Nie trudno znaleźć w tych pytaniach, w tym potrójnym pytaniu o miłość, nawiązanie do potrójnej zdrady, której Piotr wobec Jezusa się dopuścił. Ale zobaczmy, że to co jest dla Jezusa szczególnie istotne, to co jest sensem tej rozmowy, To nie rozpamiętywanie tej zdrady. To nie pytanie o to, dlaczego to zrobiłeś. To nie pytanie o to, dlaczego mnie zawiodłeś, dlaczego pomimo twoich zapewnień nie okazałeś mi tej wierności, którą obiecywałeś. Jezus pyta Piotra o to, czy go kocha.

Robi to potrójnie, po to, żeby pokazać Piotrowi, jaka jest jego odpowiedź na tę niewierność, która się w jego życiu dokonała. Bardzo mi się ten fragment Ewangelii kojarzy ze spowiedzią. Bo ten sakrament, którego tak bardzo na co dzień potrzebujemy, który jest nieustannym wyciąganiem ręki Boga w naszą stronę, nie jest sakramentem grzechu, ale sakramentem miłości. I tak potrzeba, żebyśmy się nauczyli na nowo patrzeć na to spotkanie z Chrystusem w sakramencie pokuty i pojednania. Jezus ostatecznie, kiedy spotkamy się z Nim na końcu czasów, zapyta nas o miłość.