Chlebak 18.04.2023

Był to zatem, w pewnym sensie, owoc ich wiary. To, że potrafili się dzielić Było owocem ich wiary. Nie altruizmu, nie charakteru, tylko owocem konkretnej wiary. Wiary w to, że wszystko, co mam, mam z Bożej dobroci, a nie dlatego, że mi się należy. Skoro Bóg zadbał o moje sprawy, to ja zadbam teraz o Jego. I skoro dał mi teraz, to da mi również jutro.

Ale ci, którzy biorą jałmużnę, oni również powinni pamiętać, że to nie pochodzi z ich wysiłku i zapobiegliwości, ale z Bożej łaski. Można być darmo z jadem, nie tylko zbierając dobra, ale także ich nie posiadając, dostając je od innych. Zarówno ten, który daje jałomóżnę, jak i ten, który ją przyjmuje, jest zagrożony pychą. Ale jeśli robimy to ze szczerego serca, z wiary, będzie nas to prowadziło do coraz większej, głębszej dojrzałości. Wszystko mieli wspólne, bo potrafili się dzielić.