Chlebak 09.02.2023

W Ewangelii według św. Marka. Jezus udał się w okolice Tyru i Sydonu. Wstąpił do pewnego domu i chciał, żeby nikt o nim nie wiedział. Nie mógł jednak pozostać w ukryciu. Zaraz bowiem usłyszała o nim kobieta, której córeczka była opętana przez ducha nieczystego. Przyszła, padła mu do nóg, a była to poganka, syrofenicjanka z pochodzenia i prosiła go, żeby złego ducha wyrzucił z jej córki. I powiedział do niej Jezus, pozwól wpierw nasycić się dzieciom, bo niedobrze jest zabierać chleb dzieciom, a rzucać szczeniętom. Ona mu odparła – tak, panie, lecz i szczenięta pod stołem jedzą okruszyny po dzieciach.

Łatwo jest nam wpaść w takie myślenie, że my katolicy jesteśmy najważniejsi, że chcielibyśmy stworzyć swój chrześcijański świat, I ten świat bardzo często może być zamknięty. Jezus uczy jakiejś otwartości. Chciałbym tutaj przytoczyć słowo, zdanie jednego z naszych braci, Ojca Aleksandra, który mówił, że wszyscy jedziemy na tym samym wózeczku Miłosierdzia Bożego, więc lepiej się z niego nie spychajmy. To zdanie chcę odnieść do Syrofenicjanki, do wszystkich ludzi, którzy są dla nas może dzisiaj inni i obcy, natomiast trzeba w nich widzieć potencjalnych, a może nie tylko potencjalnych, ale i braci i siostry w wierze, że oni nimi mogą, czy są, już są.