Chlebak 01.02.2023

Z Ewangelii według świętego Marka. Jezus przyszedł do swego rodzinnego miasta, a towarzyszyli Mu Jego uczniowie. Gdy zaś nadszedł szabat, zaczął nauczać synagodze, a wielu, przysłuchując się, pytało ze zdziwieniem, skąd to u Niego i co to za mądrość jest Mu dana. I takie cuda dzieją się przez Jego ręce. Czy nie jest to cieśla Syn Maryja, brat Jakuba, Józefa, Judy i Szymona? Czyż nie żyją tu u nas także jego siostry? I powątpiewani oni. A Jezus mówił im, tylko w swojej ojczyźnie, wśród swoich krewnych i w swoim domu może być prorok tak lekceważony.

Pozbywam się czegoś, co mieli krewni Jezusa, czyli co można by było streścić w słowie uprzedzenie. To słowo uprzedzenie zawiera sobie słówko przed. Zanim jeszcze do końca odkryję tajemnicę, która stoi w drugiej osobie, uprzednio już coś o nim sądzę. To słowo uprzedzenie powinno zniknąć z naszego, przynajmniej z naszej mentalności, jak nie z naszego słownika. Bo dzięki temu, że ja wyjdę do drugiej osoby z zaciekawieniem, że druga osoba stanie się dla mnie zagadką, stanie się to dobrą okazją i ćwiczeniem do przyjmowania kogoś, kto jest całkowicie inny. Dzięki takiemu ćwiczeniu względem drugich, innego człowieka, pozbywaniu się uprzedzenia, a wychodzenia do niego z zaciekawieniem, z ciekawością, uczę się przyjmować także Boga, który jest totalnie nieogarniony przeze mnie.