Sprawa 13: JoAnne Chambers

Miała na sobie długą sukienkę i kiedy usiadła, wygładziła materiał pod sobą. Wtedy poczuła coś nieprzyjemnego. Na jej krześle rozmazano ludzkie odchody. JoAnne zgłosiła sprawę na policję w Coolbaugh, a dochodzenie powierzono detektywowi Antonemu Flugelowi. Przekazała mu szczegóły dotyczące wcześniejszych incydentów, w tym sprawy zdjęcia skradzionego z jej biurka. W międzyczasie list został wysłany nie tylko do administracji szkoły, ale także do rodziców uczniów, a jego kopię przyklejono nawet na drzwiach lokalnego sklepu. Wiadomość zawierała pornograficzne zdjęcie przedstawiające trzy nagie kobiety w wannie. Twarz JoAnne została wycięta ze zdjęcia na jej biurku i wklejona na jedną z postaci.

Obok przy użyciu szablonu liter napisano, to jeszcze nie koniec, zginiesz. Detektyw Flugel był przekonany, że za nękaniem stoi ktoś związany ze szkołą. W klasie JoAnne zamontowano ukrytą kamerę, by przyłapać sprawcę na gorącym uczynku. Groźby wysłano do laboratorium FBI w Virginia, gdzie udało się pobrać częściowe odciski palców z niektórych kopert. Niestety, nie były one wystarczające do identyfikacji. Nauczycieli wezwano na spotkanie, podczas którego poinformowano ich o śledztwie. Liczono na to, że jeśli sprawca był wśród nich, przestraszy się i zaprzestanie działań. Antony Flugel uważnie przeanalizował nagrania z ukrytej kamery z klasy JoAnne.

Paula utrzymywała, że jest niewinna. Jak sama powiedziała detektywowi Antonemu Flugelowi, nie sądzę, żebym to robiła. Jeśli tak, to nieświadomie. Policjant poinformował ją, że jest główną podejrzaną i powinna przyznać się, jeśli chce uniknąć poważniejszych konsekwencji. Paula odpowiedziała, nigdy nie udowodnicie, że to ja. Chociaż Antony Flugel od samego początku podejrzewał Paulę, brak wystarczających dowodów pozwolił jej uniknąć aresztowania. W jej domu odnaleziono i zabezpieczono maszynę do pisania oraz materiały biurowe, w tym papier i koperty. 27 maja 1994 roku JoAnne kończyła pracę po długim dniu.

Natomiast JoAnne Chambers nie mogła zostać wykluczona. Paula Nawrocki przemawiając spokojnie i rzeczowo zeznała, że uważa, iż JoAnne sama się prześladowała, by wrobić ją i zwrócić na siebie uwagę. Wyjaśniła również sytuację z filiżanką, którą zabrała z biurka JoAnne. Twierdziła, że to ona sama poprosiła ją, żeby ją jej przyniosła. Ustalono również, że Paula poddana została innemu, bardziej rygorystycznemu testowi wariograficznemu niż JoAnne. Dodatkowo jej słowa skierowane do detektywa Antonego Flugla, nigdy nie udowodnicie, że to ja, zostały wyrwane z kontekstu i wykorzystane przeciwko niej.

Przy wzmiance o JoAnne Chambers na sali dało się słyszeć gwizdy i buczenie. Ponieważ nie przedstawiono żadnych dowodów, które jednoznacznie potwierdziłyby jej winę, JoAnne również mogła nadal pracować jako nauczycielka. W listopadzie 2000 roku Paula Nawrocki otrzymała od władz szkolnych odszkodowanie w wysokości 600 tysięcy dolarów. Dodatkowo przyznano jej 25 tysięcy dolarów od JoAnne Chambers po tym, jak wystąpiła o zwrot poniesionych kosztów oraz zadośćuczynienie za szkody moralne wynikające z procesu. Paula domagała się również odszkodowania za zniesławienie od głównego detektywa, Antonego Flugela, twierdząc, że celowo prowadził wobec niej postępowanie bez uzasadnionych podstaw.

Flugel, który w tamtym czasie był już porucznikiem, odmówił ugody pozasądowej. W grudniu 2000 roku rozpoczął się federalny proces o odszkodowanie. Flugel zeznał, że działał na polecenie biura prokuratora Okręgowego Hrabstwa Monroe i że w czasie aresztowania Pauli Nawrocki istniały wystarczające podstawy do postawienia jej zarzutów. Obrona Pauli argumentowała, że śledztwo i proces zostały przeprowadzone mimo rosnącej liczby dowodów wskazujących, że JoAnne Chambers sama była swoim prześladowcą. W sprawie, którą prawnik Pauli określił jako najdziwniejszą, w jakiej kiedykolwiek brał udział, Flugel został uniewinniony z zarzutu zniesławienia 12 grudnia 2000 roku.

Choć nigdy nie ustalono kto faktycznie odpowiadał za nękanie JoAnne Chambers, po zakończeniu procesu incydenty całkowicie ustały. Hugh Hutchinson, który reprezentował porucznika Antonego Flugela w federalnym procesie o zniesławienie, powiedział w sądzie. Ktokolwiek to zrobił, był niezwykle sprytny i bardzo ostrożny.