#44 CAFE AZS - SIOSTRY KAŁUCKIE

No i w sumie uważam, że to była taka minus od pierwszego wejrzenia i bardzo szybko się w to zaangażowałyśmy i też już po dwóch latach treningów miałyśmy medale Choro Polski tych młodzików, więc szybko to poszło i też bardzo byliśmy zaangażowane w to i pamiętam, że największe kary to było nie iść na trening, które mama nam dawała, więc nie mogłyśmy się doczekać treningów. Ale jak rozumiem, mama często nie karała, patrząc po waszej formie i po waszych wynikach. Nie, tak samo się zdarzało na samym początku, potem już nie było takiej opcji, bo na przykład to poszło jakby tak płynnie i potem weszliśmy na kadrę dekady narodowej, Jakoś zmieniliśmy trenera i rozwijałyśmy się tak w miarę jednostajnie i teraz jesteśmy na tym poziomie, co jesteśmy.

Nigdy nie jest za późno, więc wszystkich zapraszam. A Ola, Natalia, jeździcie w góry czasem na wakacje? Odpoczywacie? My głównie mamy przez cały sen zawody od marca do listopada, więc jeszcze nie ma czasu. Nas nie ciągnie, może po karierze, wiem, że dużo osób kojarzy wspomnienie też jako góry, a raczej nasz sport jest kompletnie inny i polega na kompletnie innych zasadach, więc może kiedyś po karierze, ale na razie nie mamy czasu. Bo tak się zastanawiam, czy ktoś taki jak ty Olu, ty Natalio, jesteście gdzieś na świeżym powietrzu i tak patrzycie na przykład na górę i oj kusi, myślicie sobie. Czasami idziemy w naturę, tylko bardziej w skałki. Zazwyczaj właśnie atakujemy polskie skałki w roztrenowaniu. Tak samo w tamtym roku byliśmy w Hiszpanii. Więc jest tego troszkę, ale tylko pod względem rekreacyjnym i tylko pod zabawę.