Kulisy profesjonalnego sportu - Mariusz Czerkawski- część 1
Jak rozpoczęła się jego kariera hokejowa?Jak odnalazł się w najlepszej na świecie amerykańskiej lidze NHL?Co sprawia, że w sportach zespołowych w krajach takich jak Szwecja, USA, Kanada panuje Esprit de Corps i dlaczego polskie drużyny nie odnoszą międzynarodowych sukcesów?O tych jak i wielu innych tematach rozmawiam z Mariuszem Czerkawskim - polskim hokeistą, menedżerem hokejowym, komentatorem sportowym i prezenterem telewizyjnym.Jednym z najwybitniejszych polskich hokeistów w historii.W latach 1991–2006 Mariusz był reprezentantem Polski w hokeju na lodzie, w 1992 olimpijczykiem z Albertville.W NHL spędził 12 sezonów i reprezentował w niej barwy pięciu klubów: Boston Bruins, Edmonton Oilers, New York Islanders, Montreal Canadiens i Toronto Maple Leafs.Został także pierwszym Polakiem w tej lidze, który wystąpił w Meczu Gwiazd NHL.
Witam serdecznie w kolejnym odcinku. Fanom sportu, a zwłaszcza hokeja, mojego dzisiejszego gościa nie trzeba przedstawiać. Mariusz Czerkawski, polski hokejista, manager hokejowy, komendator sportowy i prezenter telewizyjny. Jeden z najwybitniejszych polskich hokejistów w historii. W latach 1991-2006 reprezentant Polski w hokeju na lodzie, olimpijczyk z Albertville 1992. W lidze NHL spędził 12 sezonów i reprezentował w niej barwy pięciu klubów. Boston Bruins, Edmonton Oilers, New York Islanders, Montreal Canadiens i Toronto Maple Leafs. Został także pierwszym Polakiem w tej lidze, który wystąpił w meczu gwiazd NHL. Rozmowa z Mariuszem była tak interesująca, że nie zauważyłem jak minęło prawie półtorej godziny. Nie pozostało mi nic innego jak podzielić ją na dwie części i zmontować dwa odcinki podcastu.
Zapraszam serdecznie do wysłuchania obydwu z nich. Podczas dzisiejszej rozmowy z Mariuszem dowiemy się m.in. jak rozpoczęła się jego kariera hokejowa, jak odnalazł się w najlepszej na świecie amerykańskiej lidze NHL, co sprawia, że w sportach zespołowych w krajach takich jak Szwecja, USA, Kanada panuje esprit de corps i dlaczego polskie drużyny nie odnoszą międzynarodowych sukcesów. Witam Cię Mariusz ponownie. Po kilku latach nie widzieliśmy się. Tak, zgadza się. Czas niestety szybko leci, ale miło znowu być, znowu się widzieć. Najważniejsze, że uśmiechnięci jesteśmy i idziemy do przodu. Dokładnie. Jest mi bardzo miło, że gościsz tutaj w moim podcaście. Nie będziesz chyba zdziwiony, jeśli zacznę naszą rozmowę od hokeja. Rozpocząłeś swoją... Możemy nawet skończyć. Możemy nawet skończyć, zobaczymy.
Rozpocząłeś swoją karierę w GKS Tychy i w ciągu 20 lat można powiedzieć okrążyłeś naszą planetę. Najpierw GKS Tychy, tak jak wspomniałem, później Liga Szwedzka, po czym w 91., w piątej rundzie draftu NHL zostajesz wybrany przez Boston Bruins. W NHL rozgrywasz mecze w barwach takich klubów jak wspomniane już Bruins, Edmonton Oilers, New York Islanders, Montreal Canadiens, Toronto Maple Leafs. Na koniec znów wracasz do GKS Tychy. Sumując, zbalansowana kariera w Polsce, Szwecji, USA i Kanadzie. Jak to się w ogóle stało, że młody chłopak z Polski rozpoczyna jako pierwszy Polak sportową karierę w NHL, najlepszej lidze hokeja na świecie? No tak, to rzeczywiście objechałem trochę krajów.
Nie dodałeś chyba jeszcze Szwajcarii, gdzie zanim w Tychach skończyłem karierę, to jeszcze w Szwajcarii grałem 2 lata i był epizod też taki dziesięcio chyba meczowy w Kiekoespo, czyli Finlandia. Tego nie wiedziałem. Także to jest na Wikipedii, tam można znaleźć, ale oczywiście no to było podczas tego lockoutu tak zwanego, tej przerwy w NHL w 90 chyba. To było czwartym, na samym początku i wtedy właśnie w Szwecji mógł tylko jeden zawodnik z NHL grać. Oczywiście wybrali chyba Matsa Sondina, co się im nie dziwi w Sztokholmie. No a my mieliśmy trochę wolnego i pojechałem wtedy do Finlandii na kilka meczów, ale już w styczniu odpalono znowu sezon, także szybki był powrót do Boston Bruins, także ten sezon można powiedzieć 2-4, 2-5 był taki trochę skrócony, chyba 47 meczów.
Zawsze miałem trenera co mówił, strzelaj tam gdzie nie ma bramkarza, no ale to łatwo powiedzieć. To prawda, szczególnie, że w hokeju te bramki są dużo mniejsze niż w piłce nożnej. A najlepiej było jak się położył i strzeliłeś dołem, albo strzeliłeś dołem i obronił, to on mówi, no nie no przecież jak się kładzie musisz do góry. Później jak strzelasz do góry, on nagle stoi i łapie. No nie no, trzeba dołem jak stoi. Trzeba mieć ten instynkt. Prosta zasada, ale nie jest taka. Trzeba mieć ten instynkt. Czy jak już zacząłeś grać w GKSie Tychy, zacząłeś swoją przygodę z hokejem, marzyłeś wtedy już, żeby zagrać w NHL? Nie, to wiesz, to przecież nie te czasy dla dzieciaka, który tam wychowywał się w latach osiemdziesiątych, na początku osiemdziesiątych, drugi, trzeci. Marzyłem oczywiście, żeby kiedyś wyjechać za granicę, może zagrać w jakimś turnieju, tak, z naszą reprezentacją U16.
Wtedy były te czasy, kiedy związki zawodowe zaczęły mówić nam halo, halo, nie będziemy płacić tutaj wypłaty górnicze zawodnikom, bo każdy był na tacie w kopalni, a nigdy na tej kopalni nie był tak naprawdę. Po prostu tak to działało kiedyś. I wtedy zaczęli wyrzucać powoli tych zawodników, zaczęli obcinać dotacje na różne sportowe, czy to była piłka, czy to był hokej, czy to były zapasy, cokolwiek to było, to wszystko jednak odcinano, bo było coraz gorzej początek lat 90. I gdyby nie to, podejrzewam, że klub za to, że ja wyjechałem i mnie sprzedali, wtedy chyba za 100 tysięcy dolarów, nie, ogólna suma byłaby 200, ale wtedy 100 tysięcy dolarów, a później mieli dostać część Jak przychodziłem do NHL, no to wiesz, to 100 tysięcy dolarów praktycznie utrzymało hokejową sekcję przez następny rok i jeszcze chyba tam była piłka podłączona, no bo też potrzebowała kasy.
Ja chcę podpisać, oni chcieli więcej kasy. Kiedyś to jeszcze były te przepychanki o pieniądze. Później już ten International Hockey Federation z NHL się dogadali na kwestie kto z jakiej rundy, kto ile dostaje, jaki ekwiwalent pieniężny za zawodników. Ale kiedyś, zresztą wiesz, jak to było w Związku Radzieckim, jak oni uciekali, jak przecierali szlaki i Fetisowi, i Fedorowi. I inni tak jak musieli gdzieś tam kombinować po cichu. Przecież oni byli też żołnierzami wtedy armii. To zupełnie była dezercja. Rozstrzelanie im chyba groziło nawet. A Polska na szczęście nie była aż tak źle, ale była dosyć blisko wtedy w tym całym układzie.
Także nie dziwię się, że Trybański opowiadał o tym i rozumiem, że też podobnie widocznie było w koszkówce. Na pewno, z tego co słyszałem tak. Przejdźmy do NHL. Jak tam się odnalazłeś? Kiedy ja przeniosłem się do Nowego Jorku i zdecydowałem się, że będę śledził właśnie hokej, bo piłka nożna nie była na takim poziomie jak w Europie wtedy. Doznałem w pewnym sensie jakiegoś takiego szoku kulturowego. Na takiej prędkości, jakiej odbywają się mecze tam, w Stanach, na takiej, jakiej odbywają się w Polsce, są zupełnie inne. Tak jak wyglądały uderzenia, the body checks, całe tempo tej gry, znacznie różniło się od tego, które ja widziałem, jak oglądałem mecze hokeja wylatując z Polski przed wylotem. Zgadza się, wiesz, także ten przeskok był mega trudny i nie było to łatwe.
1. 1. Kulisy profesjonalnego sportu – Mariusz Czerkawski- część 1. Ale sama powierzchnia lody była dużo mniejsza. Kilkaset metrów kwadratowych na powierzchni lodu było mniej, było ciaśniej. Ci zawodnicy byli o wiele bardziej, można się jej bić, w NHL pozwalają 5 minut kary, schodzisz, wychodzisz, wszystko jest ok.
Kulisy profesjonalnego sportu – Mariusz Czerkawski- część 1. Kulisy profesjonalnego sportu – Mariusz Czerkawski- część 1. A wcale to nie jest takie łatwe. Ja rozmawiałem kiedyś z jednym gościem w Kanadzie i on mówi, że jak się rodzą dzieciaki, to każdy rodzic jak ma syna i się mu rodzi, to chciałby, żeby grał w wejnajdzielki. To jest ich marzenie, narodowy sport. Okazuje się, że jeden niemowlak na 36 tysięcy rodzonych się chłopaków trafia do NHL.
Ale tym lepszym coś nie wchodzi, a to słupek, a to poprzeczka, a to gdzieś ta skuteczność. I oni rzeczywiście wychodząc na lód, każdy z nich ma to w tej głowie, że to jednak my i że ta jedna zmiana ma znaczenie i że to jedno jedyne zagranie może mieć znaczenie. Odwrócić cały mecz. Każda wychodząc z takim nastawieniem na każdą zmianę, kiedy ich masz siedem w ciągu jednej tercji na przykład średnio. Że ta zmiana może mieć znaczenie, albo ta zmiana jest ta najważniejsza. Wiesz, to po prostu tak budujesz, że później nagle odpalasz NHL albo idziesz na żywo i mówisz, wow, to jest niesamowicie jak oni furwają i jakie tempo, jak oni grają i jak oni dają radę. Czyli rozumiem, że co, że teraz Po każdym meczu odpoczywacie i rzadko trenujecie, a gracie tyle meczów.
Ale drużynie też nie idzie. Wiem, że jak ja będę ciężko trenował, wcześniej czy później ta szansa przyjdzie. Nagle wyrzucałem trenera, zmiana trenera, nowy trener, dostaję szansę, gram nagle w pierwszym ataku czy w drugim, no ale wiesz, 12 meczów, 9 bramek, tak? No to nagle, okej, wow, to ten gość jednak potrafi strzelać, tak? No i nagle następny sezon i strzelam 25 bramek albo 27, bo ktoś we mnie znowu uwierzył. Ale jak ja bym dostał te 12 meczów przy zmianie trenera, to by tak, Narzekałeś, że tamten trener Cię nie wypuszcza. Ja Ci dałem szansę 12-15 meczów, strzeliłeś mi jedną bramkę czy dwie, no sorry. Nie pokazujesz, co potrafisz, z powrotem wracasz na ławę. Sorry, Ania Rybatory. Kariera Czerkawskiego była zakończona po dwóch sezonach czy trzech. Ok, dzisiaj byśmy opowiadali, jak to było fajnie przez trzy sezony być i zagrać 150 meczów w NHL.
Po iluś tam miesiącach, mówię, no okej, we put him on the waivers, czyli wiesz tam, create the waivers, taka lista, która tam, musisz 48 godzin albo... Dla naszych słuchaczy, przepraszam, ci powiem, farmteam to jest drużyna tej samej, tej samej drużyny, ale to jest farmerska taka, drużyna A powiedzmy. Druga drużyna, druga drużyna w innej lidze. Nie w NHL, gra w tej lidze. Ale cały czas jest częścią tego klubu. Tak, jesteś cały czas na tej samej wypłacie, jesteś cały czas w tym samym reżimie. Znaczy, no nie zawsze, jak masz dwustronny kontrakt, no to masz albo pensję z NHL, albo masz tą farmerską, czyli 5 razy, 10 razy mniejsze czasami. Ktoś zarabia, nie wiem, 500 tysięcy dolarów w NHL, a zarabia 30 tysięcy w farmie. No i co się dzieje?
Tak, tego nie liczą. Także to jest jasne, że miałem fajne kilka sezonów, miałem kilka słabych, ale najważniejsze, że po prostu wracałem po nich. To tak samo jak było w Szwajcarii. Jak już skończyłem grać później w Toronto i poszedłem do Bostonu zakończyć tą karierę w NHL, to jednak w Szwajcarii przez następne dwa sezony byłem też królem strzelców. I dlatego z tego znowu byłem rozliczany, tak? W drużynie cały czas byłem z tego rozliczany i to jest też presja, nie? Dużo łatwiej być takim defensywnym obrońcą albo defensywnym, wiesz, takim czasami, wiesz, środkowym, skrzydłowym, grasz w osłabieniach, wybijasz krążki i przeszkadzasz tym lepszym. Przerywasz akcje, grasz dobrze ciałem. Ta presja jest zupełnie inna. Dopóki walczysz ostro, dopóki harujesz, bo ja też mogę harować, ale taki owieczki nie będzie strzelał bramę z tego, że będzie harował.
No rzucam już z top of the top Tyson, Maradona, Michael Phelps i wielu innych. Oni nie potrafili w pewnej chwili sobie poradzić, czy to z pieniędzmi, czy z fanami, czy z hazardem, czy z używkami. Miałeś jakieś takie pokusy będąc w NHL jako młody chłopak? Mimo, że wiesz, rzuciłeś akurat ich nazwiska, no ja nie byłem nawet w pobliżu. Słuchaj, na polski rynek jeżeli chodzi o hokej, to myślę, że jesteś tajsonem tutaj. Wiem do czego zmierzam, albo bardziej Felbsem, bo on też w golfa uwielbia grać. Odpowiedź na to pytanie, jak również na pozostałe pytania o nowojorską Polonię, Pucher Stanleya, o braku obecności Polaków w NHL oraz o grę Mariusza w golfa i nie tylko usłyszycie już w drugim odcinku naszej rozmowy, na który serdecznie zapraszam 21 maja.
Pokazano wszystkie 15 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Podcast zaczyna się z powitaniem i przedstawieniem gościa – Mariusza Czerkawskiego, polskiego hokejisty i manażera.
Rozmowa skupia się na początkach kariery Mariusza Czerkawskiego, jego pierwszych doświadczeniach w GKS Tychy i Szwecji.
Mariusz opowiada o swoich doświadczeniach przygotowywania się do NHL, a także o pierwszych testach i testach w Szwecji.
Rozmowa skupia się na procesie draftu do NHL, a także na początkach kariery w Boston Bruins.
Mariusz opowiada o swoich doświadczeniach w NHL, w tym różnice między europejską a amerykańską kulturą hokeja.
Rozmowa skupia się na analizie sukcesów i niepowodzeń w hokeju, w tym porównywaniu kultury zespołowej w różnych krajach.
Rozmowa z Mariuszem Czerkawskim zamyka się na temat mentalności i systemu szkolenia w hokeju w różnych krajach.
Opis trudności i wysiłku związanych z treningiem i pracą w NHL.
Analiza okresów sukcesu i niepowodzeń w kariery zawodników, w tym opowieść o Mariuszu Czerkawskim.
Zakończenie rozmowy i zaproszenie do drugiego odcinka.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Jak rozpoczęła się jego kariera hokejowa?
Jak odnalazł się w najlepszej na świecie amerykańskiej lidze NHL?
Co sprawia, że w sportach zespołowych w krajach takich jak Szwecja, USA, Kanada panuje Esprit de Corps i dlaczego polskie drużyny nie odnoszą międzynarodowych sukcesów?
O tych jak i wielu innych tematach rozmawiam z Mariuszem Czerkawskim - polskim hokeistą, menedżerem hokejowym, komentatorem sportowym i prezenterem telewizyjnym.
Jednym z najwybitniejszych polskich hokeistów w historii.
W latach 1991–2006 Mariusz był reprezentantem Polski w hokeju na lodzie, w 1992 olimpijczykiem z Albertville.
W NHL spędził 12 sezonów i reprezentował w niej barwy pięciu klubów: Boston Bruins, Edmonton Oilers, New York Islanders, Montreal Canadiens i Toronto Maple Leafs.
Został także pierwszym Polakiem w tej lidze, który wystąpił w Meczu Gwiazd NHL.