#4 - "BABYGIRL" (DYSKUSJA)

Dzisiejszy odcinek nagraliśmy we współpracy z M2, dystrybutorem filmu BABYGIRL w kinach już od 10 stycznia. Ale to, że M2 jest naszym partnerem, nie oznacza, że Szymon nie spędził właśnie godziny 15 jadąc ten film. Nie jadąc, tylko znajdując pewne po prostu elementy, które Mogły mi się nie do końca podobać, ale spędziłem miło czas z tym filmem. Tak, więc jeżeli chcecie wiedzieć, co łączy szklankę mleka Nicole Kidman, Toma Kruza, female gaze i niezręczny śmiech w kinie, to oglądajcie ten odcinek.

Ktoś wyszedł, Ale tutaj nie mogę powiedzieć, czy musiał wyjść, czy wyszedł ostentacyjnie, bo stwierdził, że ten film jest taki zły. Natomiast mi ten film się bardzo podobał. I potem, jak spotkałam się z Karo Sobańską, która też była na takim pokazie, mówiła, stara, musimy o tym porozmawiać. Więc generalnie to jest film, który budzi bardzo dużo emocji i bardzo mi się to podoba, bo to są jakby nasze tematy. Więc dzisiaj będziemy rozmawiać o filmie BABYGIRL z Nicole Kidman. Jeszcze tak sobie myślę, no bo tam jest dużo intymnego dotykania się. Okej, że chcesz jakiś słowniczek ustalić na... Nie, po prostu bardziej chodzi mi o to, że ta osoba, która wyszła z kina, to ona może wyszła, bo za dużo było emocji po prostu i musiała iść do toalety. O nie!

Za dużo na świętach z jakimś wujasem spędziłeś czasu chyba. No, więc ten film tańczy nad przepaścią bardzo złego filmu i bardzo dobrego filmu i myślę, że no co, najpierw pogadamy sobie bezspoilerowo może, damy szansę, żeby jeszcze iść do kina i sobie obejrzeć ten film, bo myślę, że To jest taki film, że można sobie w parze iść ze swoją osobą towarzyszącą i sobie potem przegadać tam różne rzeczy. Co w nas to uruchomiło. Tak, ale czy to jest bardzo dobry film? Chyba nie. Ale mi on się bardzo remuje. Nie wiem, czy oglądałaś My December z Natalie Portman.

To też akurat M2 dystrybuowało ten film. To był film nominowany do Oscara w zeszłym roku w kategorii chyba scenariusz. Kurde, nie poszłam na to w końcu. No, to mi się tak trochę rymowało. I nie wiem, czy ten film też nie był nominowany za rolę Natalie Port? Nie pamiętam. Ktoś, no jakieś jeszcze były nominacje tutaj takie właśnie chyba scenariuszowe. No i trochę mi się rymował ten film pod tym względem, że jest teraz duża potrzeba w kinie opowiadania historii romansu starszej kobiety z młodszym chłopem. No i mamy w tym filmie obsesja. Tamto mamy już do absurdu doprowadzone, bo mamy historię romansu po prostu kobiety tam około czterdziestki chyba z szesnastolatkiem, czy z piętnastolatkiem, czy z jeszcze młodszym w ogóle jakimś chłopcem.

Zespoilerowałeś wszystko. Premiera w kinach jest 10 stycznia. My będziemy wypuszczać ten odcinek przed premierą albo gdzieś tam w okolicach, więc załóżmy, że jeszcze najbliższe 10 minut nie spoilerujemy, a potem już jazda! No ale to, że wiecie już o czym jest ten film, no to też jak obejrzycie... Ja to właśnie... To jest jeden z tych filmów, który właśnie nie można go zespoilerować za bardzo, mówiąc jakiegoś plot twistu, nie? No ja też uważam, że jeżeli coś jest w trailerze, to znaczy, że twórcy... Uznali, że można o tym mówić, mówiąc przed filmem czy dookoła filmu, nie spoilerując. Więc jest pani Nicole Kidman i pan Harris Dickinson.

Mężem Nicole Kidman jest Antonio Banderas. I co? No i mamy taki po prostu miłosny trójkąt. Klasyczna historia w sumie, ale właśnie... Ale właśnie nieklasyczna. Ale właśnie nieklasyczna, no bo przede wszystkim mamy zmiany tego, że no po prostu to jest pani prezes, która... Tak, czyli zmiany na miarę dzisiejszych czasów i wyzwań dzisiejszych czasów. Ja chcę zacząć od powiedzenia dwóch rzeczy. Pierwsza jest taka, że jeżeli śledzicie jakkolwiek karierę Nicole Kidman, a w sumie w ostatnim czasie trudno było jej nie śledzić, bo występuje w takich bardzo popularnych produkcjach. Ostatnio była na Netflixie w tym serialu. Pera idealna. Coś tam robiła z HBO, w ogóle jakby jest jej dużo i ja zauważyłam, że Nicole Kidman w pewnym momencie stwierdziła, że ona teraz będzie grała bogate kobiety, które wchodzą w jakiś fajny romans i ona ma cardigan i ona ma chardonnay w ręce i ona zarzuca i ona jakby jest.

Jaram się tym, w sensie jaram się tym. Nicole Kidman w ogóle z perspektywy takiej analizy popkultury i mediów społecznościowych jest takie bardzo wiralowe zdjęcie, któremu w ogóle przypisano ciekawą historię, czyli zdjęcie po rozwodzie z Tomem Cruzem. Czy ty kiedykolwiek je widziałeś? Tak. Czyli Nicole Kidman wychodzi i widać w tej kobiecie wolność. Ona w ogóle zdebankowała ostatnio, że to wcale nie było zdjęcie po tej rozprawie rozwodowej, ale wszyscy w internecie uznaliśmy, że my nie uznajemy I w ogóle Tom Cruise jako taki męski mężczyzna i jako stjentolog, tak to się odmawia chyba, czyli gościu, który jest częścią sekty i który w ogóle też jest jakimś nadal liderem grupy aktorów, twórców filmowych, którzy

Najważniejsze jest to, że tylko lecimy ich zabijać. I to jest najważniejsze. I to jest taki klient, za którym tęsknimy. Jeszcze jest drugi typ ról Nicole Kidman, który ma ostatnie. Oprócz tego, że ona się wydaje w romanse, to jeszcze jest żoną, która jest akurat zdradzana. Taki był serial Od Nowa parę lat temu. A tak, faktycznie. On był bardzo fajny. Z Hugh Grantem. No i to był taki przykład, że bierzesz po prostu dwie osoby, które mają chemię ze sobą i dajesz piłkę i nie grają. I ten scenariusz nie był jakiś taki Ale mi się bardzo podobał też ten serial, w sensie po prostu oni są bardzo charyzmatycznymi aktorami. I też fajnie, że to wychodziło wtedy tydzień po tygodniu ja to oglądałem, więc tam było tak, że dorzucali kolejne jakby ziarna do intrygi i no, nie spoilerując wielce, no Hugh Grant, mąż Nicole Kidman w tym serialu jest podejrzany o zbrodnię jakąś tam.

Oprócz tego, że aktorka występowała przed kamerą, no bo kobiety bardzo często są doceniane za ich piękno, więc przed kamerą mogły wystąpić, to jakby te wszystkie decyzje scenariuszowe, konwencji, które tak jak dobrze wiesz, tak naprawdę definiują to, jak potem wypada ten film, były podejmowane przez mężczyzn. No i wobec tego pojawił się taki kontrnurt, czyli female gaze, czyli generalnie sztuka, która jest tworzona z perspektywy kobiecej, I te różne decyzje o tym, jak ta kobieta jest pokazywana, są właśnie z naszej perspektywy. Na przykład jest taki słynny mem z Queen's Gambit, gdzie ona przechodzi kryzys i tam, wiesz, chla wódę i pali papierosy. I to jest właśnie idealny przykład tego male gaze, czyli jak mężczyzna sobie wyobraża, że kobieta przechodzi kryzys, nie?

Więc dlatego ten film był dla mnie inspirujący w tym kontekście i w ogóle mam wrażenie, że właśnie Nicole Kidman wybiera sobie takie role pod female gaze. I zestawienie jej jako osoby, czyli takiej aktorki, która osiągnęła szalenie mainstreamowy sukces, była takim patriarchalnym mężczyzną i teraz wsadzenie jej do tego świata? Dla mnie to jest właśnie clue, dlaczego jestem podekscytowana, jeżeli chodzi o ten film. Kropka. No to ja chyba nie podzielam aż tak twojego zachwytu, bo mi ten film... Ja się w ogóle spodziewałem, że tam... No bo studio A24 mnie przyzwyczaiło do tego, że nawet jak film jest średni, moim zdaniem Dream Scenario na przykład jest średnim filmem, no to można atmosferę kroić po prostu, że jest vibe.

Tutaj miałem... Trzeszczysz. A tutaj nie czułem specjalnie tego vibe'u jakoś tak. No bo on nie był taki wizualnie teledyskowy ten film. To prawda. Ja się spodziewałem trochę euforii, nie wiem czy... Okej, ale właśnie no ja już trochę jestem over that vibe. W każdym razie, dobra, to co? No polecamy, żeby pójść do kina, no bo chyba teraz przejdziemy po prostu Spoilerowo, co tam się dzieje. Więc jeżeli nie lubicie spoilerów, to wróćcie do tej części potem, jak obejrzycie. I serio jestem mega ciekawa, co wy myślicie o tym filmie i napiszcie w komentarzach, bo tak jak widzicie, ja po prostu lubię dzieła, które są polaryzujące. I dlatego jestem ciekawa waszych komentarzy. I jak bardzo się ze mną nie zgadzacie, napiszcie. No i tutaj, ja sobie wypisałem cały film, scena po scenie, możemy tak to omówić.

I jeżeli ktoś nie był w kinie, to może sobie posłuchać. Tutaj i od razu możemy mówić o scenach, czy coś tam się podobało, czy nie. Fantastycznie. Więc otwiera scena, no powiem to, nie bójmy się tego słowa, między panem Banderasem a panią Kidman, ich postaciami. No i coś tam widać, że ona by chciała chyba więcej od życia seksualnego, a on chyba niespecjalnie jest w stanie to dowieźć, bo jest chyba zbyt miłym gościem, tak można podawać. A ja miałam bardziej poczucie, że on w ogóle nie zauważa tego braku jej satysfakcji.

To jest taka nawet książka. Uratuj kotka, żeby pokazać, że ktoś po prostu wie, że jest dobrym człowiekiem. I tutaj mamy coś takiego, że on ratuje psa, w zasadzie uspokaja psa, który kogoś tam zaatakował. Więc od razu mamy Hachi. To jest chłop, który potrafi uspokoić kogoś. Pierwszy moment, jak go widzimy i to się dzieje po prostu na ulicy Nowego Jorku i ona to widzi. Ale to jest niesamowite, jak ty inaczej nawet widzisz ten film. Dla mnie w ogóle ta scena, to jest tak, że Nicole Kidman idzie do swojej wielkiej korporacji na ulicach Nowego Jorku i nagle jest scena, gdzie jakiś pies zrywa się ze smyczy i atakuje osobę, która idzie

Gdzieś w jej bliskiej okolicy i to powoduje u niej taki lęk. No i rzeczywiście ten Harry Dickinson, a raczej postać przez niego grana, uspokaja tego psa. Ale ja nie postrzegałam go przez to jako postaci pozytywnej, tylko bardziej mi to powiedziało, że on jest trochę taki właśnie niebezpieczny. Że on ma jakąś taką moc, jakąś taką charyzmę, która wpływa na jego otoczenie. I ta scena już była dla mnie taka bardzo sensualna w ogóle. I jeszcze w tej scenie wcześniejszej masycy, o której mówiłeś, ciekawe było to, że to było przebite z różnymi takimi obrazami nawiązującymi do dzieciństwa Kidman, ponieważ już od początku widzimy, że coś tam się wydarzyło, nie wiemy do końca co, ale myślę, że to, że to jest to takie trochę zamazane i tak naprawdę do końca nie dostajemy odpowiedzi, czy tam była jakaś trauma, czy było jakieś naruszenie,

W ogóle mnie to ominęło, w ogóle tego nie widziałem. I to dla mnie było bardzo o tym, jak nasza seksualność jest złożona, skomplikowana i czasami nawet nie wiemy, z jakich puzzelków układamy. I potem ta scena... Mam wrażenie, że oglądaliśmy inne filmy. Ja jak obserwowałem to, to po prostu ten film lubi, autorzy tego filmu lubią robić montaż. W sensie, że jest pięć montaży takich po prostu, że jak trochę nie mamy pomysłu moim zdaniem co pokazać, to dajemy montaż. Ten film to jest w zasadzie Rocky, tylko że o brutalnym seksie. Że w Rock'im też jak on trenuje, to są po prostu tu bije worek, tu biegnie, tu kurczaka łapie, tu coś tam.

I tutaj mamy dokładnie to samo, że mamy takie montaże takich scen, które są jakoś tam ze sobą powiązane, żeby szybko nadgonić czas. I to, co ty mówisz, te przebitki, to ja wiem, że to po prostu jest jakiś taki maziaj, żeby po prostu nie pokazywać długiego ujęcia jak Nicole Kidman. Okej, w sensie równie dobrze to może być prawdą i ja po prostu sprawiam, że ten film jest lepszy niż on faktycznie jest. Natomiast dla mnie, no wiesz, to było w konkretnym kontekście, że ona się masturbuje na tej ziemi i pojawiają się jakieś przebitki biegających dzieci, no to nie jest naturalne zestawienie dziecko i masturbacja, nie? To jest trochę creepy, to jest jakiś niepokój. A ja to odebrałem, że to jest taka edgy gra, którą będziemy mieli przez cały film.

Właśnie, że z jednej strony szczęśliwa rodzina i tutaj po prostu budujemy sobie szczęście, a jeszcze jest ta sfera seksualności, gdzie tam po prostu by chciała, żeby było uderzone. Ok, no dobra, lećmy dalej, bo nad jedną sceną, znając nas, moglibyśmy debatować godzinę. No i co? No się okazuje, że nasz tajemniczy zaklinacz psów jest internem w firmie, gdzie szefową jest pani Nicole. Mówi, że można zadać jakieś pytanie i on zadaje pytanie i nagle się okazuje, że jednak nie mógł zadać tego pytania. To jest akurat rel, jeżeli chodzi o pracę w korporacji. Macie jakieś pytania? No tak, ja mam tu. Dlaczego te roboty, coś tam, coś tam?

A nie, nie, nie. To takich pytań to nie. I się rozchodzą, ale widać, że tam już między nimi coś tam zaczyna. Tylko też ja wiedziałem, że oni będą mieli romans z traileru, ale Ja na przykład nie czułem tej chemii w ogóle w tym filmie. Miałem to, że to są po prostu dobra, ładni ludzie, niech oni po prostu teraz tutaj, ale w ogóle nie poczułem tej chemii. No ale co? No super aktorzy, więc sobie pograli, nie? A na przykład teraz właśnie widzę, że na Filmwebie ich role są wspaniale oceniane, ale to może jeszcze jest po prostu efekt przedpremiery, że jednak jeszcze mało osób. Widzę, że ocena na 801 ocen jest 6,5, a krytycy... Filmów, filmów, ale król jest tam 8 coś tam.

Ale to wiadomo, że też raczej oceniają rolę te osoby, które albo ci się coś bardzo spodoba, albo ci się bardzo nie spodoba. No co, tam wpadają sobie w oko, pypy, pypy i on od razu do niej, krótko, tam jak się gdzieś przecięli w kuchni, że nie pij tyle kawy. Pijesz za dużo kawy. Ok, czyli po prostu szybko, szybko trzeba, żeby tutaj było cim-cirim-cim. I co? No, nasza bohaterka, jak w każdym filmie, odrzuca wezwanie do przygody. No i daje sobie takie nie, nie, nie. Ja mam męża, ja tego. Mamy scenę seksu z Banderasem, gdzie Banderas mówi, że się czuje, jak ona go prosi o takie rzeczy, że się czuje vilanem, że się czuje Złą osobą.

Tak, bo ona poprosiła, żeby on założył jej pościel na głowę, tak? Żeby to było... Okej. No i co? Mamy najgorsze, co się może wydarzyć w momencie, jak jesteśmy przed romansem w pracy. Tylko jedną rzecz chcę powiedzieć. Takie zaznaczenie. I dla mnie przez to ten film jest trochę w ogóle o tym kryzysie męskości, o którym my sobie rozmawiamy od naszego pierwszego spotkania. Ponieważ Banderas i ten Harris Dickinson, będziemy mówić po nazwiskach aktorów, Samuel i Jacob, Jego imię też pada tam w trzech czwartych filmów, więc to też nie jest tak, że... Tak, jakby imiona nie są ważne. Reprezentują jakieś takie inne wzorce męskości, ale też inne... Nie wiem... Inne wzorce męskości, może nawet nie tyle, no bo oboje są heteroseksualnymi mężczyznami z tam dużym przywilejem psratatata, ale może inny sposób radzenia sobie z tymi nowościami związanymi z ich tożsamością.

Tak. Ja byłem ostatnio na filmowej Wigilii. Nie było akurat żadnego romansu, przynajmniej nie widziałem, ale pierwsza osoba, którą spotkałem, jak wszedłem na Wigilię, to był mój wrogaciel z liceum, którego nie widziałem z 20 lat. I miałem, po co tu jesteś, Szymon? W każdym razie, no co, dalej mamy jakieś tam, ona czeka na niego na balkonie, on ją wybiera potem na mentorkę, żeby po prostu się spotykać z nią i żeby ona mu dawała rady i coś tam. A jak odczytujesz na tym etapie intencje tego młodego człowieka, tego stażysty, tego Samuela? Jakby dlaczego on, nie wiem, powiedział do niej to nie pij kawy, dlaczego on wybrał ją jako mentorkę i tak dalej.

Ale no jest tak super zły, że mu kibicuję, żeby mu się udało. Ja tutaj nie mam ani jednej osoby, którą mam nadzieję, że jej się uda to tam coś, co ma się udać, albo że pięknie się wywali na twarz. Bo ta twoja teoria o tym, że u niego to jest cyniczne i po prostu widzi starszą kobietę, która jest niezaspokojona seksualnie i mówi, hmm, wykorzystam to. Nie wiem w sumie, co się wydarzy, ale to może mi się przydać, nie? To jest, okej, jeden pomysł na to, dlaczego on się tak zachowuje. Dla mnie ta jego postać też była trochę taka przezroczysta, że my w sumie nie za wiele o nim wiemy. Kim jest? Jakie ma ambicje? Co chce robić? Jakie są jego pasje? Jakby... Więc dla mnie on trochę był napisany tak, jak często są napisane kochanki kobiety w filmach.

Więc teraz sobie to słucham. Szalenie popularna seria książek. True Blood, potem mamy Zmierzch, potem mamy Pamiętniki Wampirów. Wszystko jest w innym vibe, wszystko opowiada tą samą historię. Wszystko może służyć właśnie do zaspokajania jakichś swoich fantazji. I dla mnie totalnie jakby ten film dla wielu kobiet właśnie będzie takim zaspokojeniem jakichś fantazji. No jest to trochę harlekin filmowy, tylko tak jak chyba w harlekinach jednak cały czas mieliśmy jakieś te takie klasyczne stereotypowe, że jest pan na włościach i bohaterka jest tą jakąś tam stajenną. Jestem taką biedną wieśniaczką. No teraz mamy odwrócenie tego, że no dobra, czyli z perspektywy władzy po prostu jest to robione.

I właśnie tutaj wracam do tego, co powiedziałem na początku, że wydaje mi się, że Taki mógł być koncept na to? W sensie, żeby to był po prostu... Tylko, że to się gdzieś zgubiło i ten film tak stoi w rozkroku między tym, że chcielibyśmy to pokazać jako... Patrzcie, że to jest po prostu próba pokazania tej klasycznej historii romansu w pracy, tylko jakby od innej strony. A jakimś takim próbom psychologicznego wejścia w duszę kobiety, która coś tam... I przez to, że on próbuje i to, i to, to nie robi moim zdaniem ani tego, bo ten dramat psychologiczny, czy to, co tam się dzieje, czy tragedia tej rodziny, czy whatever, no to jest nic, nie?

W sensie, że to nie waży w ogóle, no bo... Tutaj dochodzimy do ważnego już wydarzenia. Jest Cim Cirim Cim po prostu z... A jeszcze scena z mlekiem. Co myślałeś o scenie z mlekiem? A to za chwilę, bo to jeszcze wcześniej dostaję płacisk od dziecka. Nikol dostaje płacisk od dziecka, tak? Za estetykę, za... Medycynę estetyczną. Tak, korzystanie z medycyny estetycznej. Ale przyznaj, że ta scena, jak ona po prostu... Wiadomo, są takie sceny wypełniacze, nie? Że coś tam główna bohaterka musi coś porobić, zanim się spotka z Samuelem i ona po prostu idzie, wstrzykuje sobie botoks, leci dalej. Tak jakby kiedyś szła do fryzjera albo... Co myślałeś o tej scenie? No, wolałbym obejrzeć ten film niż ten... W sensie w ogóle miałem to, że najmniej mnie z tego filmu interesuje ten romans.