#4 - "BABYGIRL" (DYSKUSJA)

Dzisiejszy odcinek nagraliśmy we współpracy z M2, dystrybutorem filmu BABYGIRL w kinach już od 10 stycznia. Ale to, że M2 jest naszym partnerem, nie oznacza, że Szymon nie spędził właśnie godziny 15 jadąc ten film. Nie jadąc, tylko znajdując pewne po prostu elementy, które Mogły mi się nie do końca podobać, ale spędziłem miło czas z tym filmem. Tak, więc jeżeli chcecie wiedzieć, co łączy szklankę mleka Nicole Kidman, Toma Kruza, female gaze i niezręczny śmiech w kinie, to oglądajcie ten odcinek.

Ktoś wyszedł, Ale tutaj nie mogę powiedzieć, czy musiał wyjść, czy wyszedł ostentacyjnie, bo stwierdził, że ten film jest taki zły. Natomiast mi ten film się bardzo podobał. I potem, jak spotkałam się z Karo Sobańską, która też była na takim pokazie, mówiła, stara, musimy o tym porozmawiać. Więc generalnie to jest film, który budzi bardzo dużo emocji i bardzo mi się to podoba, bo to są jakby nasze tematy. Więc dzisiaj będziemy rozmawiać o filmie BABYGIRL z Nicole Kidman. Jeszcze tak sobie myślę, no bo tam jest dużo intymnego dotykania się. Okej, że chcesz jakiś słowniczek ustalić na... Nie, po prostu bardziej chodzi mi o to, że ta osoba, która wyszła z kina, to ona może wyszła, bo za dużo było emocji po prostu i musiała iść do toalety. O nie!

Zespoilerowałeś wszystko. Premiera w kinach jest 10 stycznia. My będziemy wypuszczać ten odcinek przed premierą albo gdzieś tam w okolicach, więc załóżmy, że jeszcze najbliższe 10 minut nie spoilerujemy, a potem już jazda! No ale to, że wiecie już o czym jest ten film, no to też jak obejrzycie... Ja to właśnie... To jest jeden z tych filmów, który właśnie nie można go zespoilerować za bardzo, mówiąc jakiegoś plot twistu, nie? No ja też uważam, że jeżeli coś jest w trailerze, to znaczy, że twórcy... Uznali, że można o tym mówić, mówiąc przed filmem czy dookoła filmu, nie spoilerując. Więc jest pani Nicole Kidman i pan Harris Dickinson.

Mężem Nicole Kidman jest Antonio Banderas. I co? No i mamy taki po prostu miłosny trójkąt. Klasyczna historia w sumie, ale właśnie... Ale właśnie nieklasyczna. Ale właśnie nieklasyczna, no bo przede wszystkim mamy zmiany tego, że no po prostu to jest pani prezes, która... Tak, czyli zmiany na miarę dzisiejszych czasów i wyzwań dzisiejszych czasów. Ja chcę zacząć od powiedzenia dwóch rzeczy. Pierwsza jest taka, że jeżeli śledzicie jakkolwiek karierę Nicole Kidman, a w sumie w ostatnim czasie trudno było jej nie śledzić, bo występuje w takich bardzo popularnych produkcjach. Ostatnio była na Netflixie w tym serialu. Pera idealna. Coś tam robiła z HBO, w ogóle jakby jest jej dużo i ja zauważyłam, że Nicole Kidman w pewnym momencie stwierdziła, że ona teraz będzie grała bogate kobiety, które wchodzą w jakiś fajny romans i ona ma cardigan i ona ma chardonnay w ręce i ona zarzuca i ona jakby jest.

Jaram się tym, w sensie jaram się tym. Nicole Kidman w ogóle z perspektywy takiej analizy popkultury i mediów społecznościowych jest takie bardzo wiralowe zdjęcie, któremu w ogóle przypisano ciekawą historię, czyli zdjęcie po rozwodzie z Tomem Cruzem. Czy ty kiedykolwiek je widziałeś? Tak. Czyli Nicole Kidman wychodzi i widać w tej kobiecie wolność. Ona w ogóle zdebankowała ostatnio, że to wcale nie było zdjęcie po tej rozprawie rozwodowej, ale wszyscy w internecie uznaliśmy, że my nie uznajemy I w ogóle Tom Cruise jako taki męski mężczyzna i jako stjentolog, tak to się odmawia chyba, czyli gościu, który jest częścią sekty i który w ogóle też jest jakimś nadal liderem grupy aktorów, twórców filmowych, którzy

Najważniejsze jest to, że tylko lecimy ich zabijać. I to jest najważniejsze. I to jest taki klient, za którym tęsknimy. Jeszcze jest drugi typ ról Nicole Kidman, który ma ostatnie. Oprócz tego, że ona się wydaje w romanse, to jeszcze jest żoną, która jest akurat zdradzana. Taki był serial Od Nowa parę lat temu. A tak, faktycznie. On był bardzo fajny. Z Hugh Grantem. No i to był taki przykład, że bierzesz po prostu dwie osoby, które mają chemię ze sobą i dajesz piłkę i nie grają. I ten scenariusz nie był jakiś taki Ale mi się bardzo podobał też ten serial, w sensie po prostu oni są bardzo charyzmatycznymi aktorami. I też fajnie, że to wychodziło wtedy tydzień po tygodniu ja to oglądałem, więc tam było tak, że dorzucali kolejne jakby ziarna do intrygi i no, nie spoilerując wielce, no Hugh Grant, mąż Nicole Kidman w tym serialu jest podejrzany o zbrodnię jakąś tam.

No i cały czas nam dorzucają to z jednej strony, to z drugiej strony jakieś poszlaki, czy on jest winny, czy nie jest winny i trochę jest zabawa z naszymi jakimiś oczekiwaniami i tak dalej. No więc jest renesans Nicole Kidman i super, bo ona wpadła przez jakiś czas do tej dziury po prostu aktorka w średnim wieku, która nie ma ról do grania. No dokładnie. To jest bardzo ekscytujące, bo jednak był taki moment, kiedy no właśnie, kobieta kończyła 40 lat i generalnie zaczynała grać matki i babcie i tak dalej. No ale właśnie, zestawienie tego Mavericka i tego supermęskiego kina i teraz tej Nicole Kidman, która jest w tym Babygirl, mnie to bardzo zainspirowało do takiej refleksji w ogóle na temat tego male gaze i female gaze.

Więc dlatego ten film był dla mnie inspirujący w tym kontekście i w ogóle mam wrażenie, że właśnie Nicole Kidman wybiera sobie takie role pod female gaze. I zestawienie jej jako osoby, czyli takiej aktorki, która osiągnęła szalenie mainstreamowy sukces, była takim patriarchalnym mężczyzną i teraz wsadzenie jej do tego świata? Dla mnie to jest właśnie clue, dlaczego jestem podekscytowana, jeżeli chodzi o ten film. Kropka. No to ja chyba nie podzielam aż tak twojego zachwytu, bo mi ten film... Ja się w ogóle spodziewałem, że tam... No bo studio A24 mnie przyzwyczaiło do tego, że nawet jak film jest średni, moim zdaniem Dream Scenario na przykład jest średnim filmem, no to można atmosferę kroić po prostu, że jest vibe.

I jeżeli ktoś nie był w kinie, to może sobie posłuchać. Tutaj i od razu możemy mówić o scenach, czy coś tam się podobało, czy nie. Fantastycznie. Więc otwiera scena, no powiem to, nie bójmy się tego słowa, między panem Banderasem a panią Kidman, ich postaciami. No i coś tam widać, że ona by chciała chyba więcej od życia seksualnego, a on chyba niespecjalnie jest w stanie to dowieźć, bo jest chyba zbyt miłym gościem, tak można podawać. A ja miałam bardziej poczucie, że on w ogóle nie zauważa tego braku jej satysfakcji.

Co, no powiem to, no bo to taki film. No i od razu mamy taki okej, czyli to takie kino po prostu będzie, że dużo będzie o tym. Ale ja na przykład uważam, że tak jak właśnie te pierwsze sceny nam zawieszają poprzeczkę i nam mówią, że to będzie taki film, to potem nie dostajemy tego za dużo. Takie jest moje zdanie. W każdym razie, co się okazuje, że pani Nicole Kidman, bohaterka jej nazywa się Roma? Romi? No, że ma szczęśliwą rodzinę, dwójkę córek, ogólnie jest wszystko gitówa i jak idzie do pracy, to poznaje swojego tego potencjalnego kochanka i jest taka zasada scenariuszowa, że jeżeli chcesz kogoś pokazać jako dobrą osobę, to spraw, żeby szybko uratowała kotka.

To jest taka nawet książka. Uratuj kotka, żeby pokazać, że ktoś po prostu wie, że jest dobrym człowiekiem. I tutaj mamy coś takiego, że on ratuje psa, w zasadzie uspokaja psa, który kogoś tam zaatakował. Więc od razu mamy Hachi. To jest chłop, który potrafi uspokoić kogoś. Pierwszy moment, jak go widzimy i to się dzieje po prostu na ulicy Nowego Jorku i ona to widzi. Ale to jest niesamowite, jak ty inaczej nawet widzisz ten film. Dla mnie w ogóle ta scena, to jest tak, że Nicole Kidman idzie do swojej wielkiej korporacji na ulicach Nowego Jorku i nagle jest scena, gdzie jakiś pies zrywa się ze smyczy i atakuje osobę, która idzie

Gdzieś w jej bliskiej okolicy i to powoduje u niej taki lęk. No i rzeczywiście ten Harry Dickinson, a raczej postać przez niego grana, uspokaja tego psa. Ale ja nie postrzegałam go przez to jako postaci pozytywnej, tylko bardziej mi to powiedziało, że on jest trochę taki właśnie niebezpieczny. Że on ma jakąś taką moc, jakąś taką charyzmę, która wpływa na jego otoczenie. I ta scena już była dla mnie taka bardzo sensualna w ogóle. I jeszcze w tej scenie wcześniejszej masycy, o której mówiłeś, ciekawe było to, że to było przebite z różnymi takimi obrazami nawiązującymi do dzieciństwa Kidman, ponieważ już od początku widzimy, że coś tam się wydarzyło, nie wiemy do końca co, ale myślę, że to, że to jest to takie trochę zamazane i tak naprawdę do końca nie dostajemy odpowiedzi, czy tam była jakaś trauma, czy było jakieś naruszenie,

I tutaj mamy dokładnie to samo, że mamy takie montaże takich scen, które są jakoś tam ze sobą powiązane, żeby szybko nadgonić czas. I to, co ty mówisz, te przebitki, to ja wiem, że to po prostu jest jakiś taki maziaj, żeby po prostu nie pokazywać długiego ujęcia jak Nicole Kidman. Okej, w sensie równie dobrze to może być prawdą i ja po prostu sprawiam, że ten film jest lepszy niż on faktycznie jest. Natomiast dla mnie, no wiesz, to było w konkretnym kontekście, że ona się masturbuje na tej ziemi i pojawiają się jakieś przebitki biegających dzieci, no to nie jest naturalne zestawienie dziecko i masturbacja, nie? To jest trochę creepy, to jest jakiś niepokój. A ja to odebrałem, że to jest taka edgy gra, którą będziemy mieli przez cały film.

Obejrzałbym film, który by był zainteresowany tą kwestią, bo wydaje mi się, że znowu dopowiadasz pewne elementy tego filmu, których nie ma w nim. No nie no, stary, przecież ten cały wątek z... Boże. Kaja, to trwa 10 sekund, to są dwa zdania, które oni wymieniają. Dłużej trwa wypluwanie... Cały wątek z tą Esmę, z tą Sophie Will Wilde. Czyli jest pracownica Nicole Kidman, która w pewnym momencie zaczyna spotykać się z tym Samuelem i ona dowiaduje się o tym romansie i właśnie robi z nią taką pogadankę, że ej, Nicole, myślałam, że kobiety u władzy będą inne niż chłopy. To jest dla mnie wątek o tym, o czym opowiedziałam.

Ale to wszystko to są dwa zdania w czasie filmu i naprawdę ten film nie jest tym totalnie zainteresowany. Jeżeli ten film jest czymś zainteresowanym, to są to sceny cim-cirim-cim. To jest czym ten film jest zainteresowanym i ustalają zasady. Żeby sobie nie zrobić krzywdy, no to, że teraz on będzie po prostu jej mówił, co ona ma robić i ona tańczy, jak on zagra. I mamy scenę z Nagusienką Nicole Kidman. Taką mam zapisane scenie. Nagusienka Nicole Kidman i mówi jej on miłe rzeczy, że ona jest jego baby girl. Ale słowo baby girl chyba się pojawia wcześniej, gdzie oni tak się mijają.

I co, no właśnie, tu już streszczałem Samuel. O, tu się w ogóle dowiadujemy, jak ma na imię bohater. Fajnie, że to zanotowałeś. Ma romans z asystentką właśnie Nicole Kidman. Nicole Kidman idzie do sklepu, do sklepu, do klubu. Całuje się z przypadkowymi ludźmi jakimiś, bo jesteśmy tacy wyzwoleni. Jezu! I to było chyba o pewnym pokoleniu, które Czuło, że w pokoleniu kobiet, które czuło, że nie może przejść swojego jakiegoś seksualnego odkrycia przez czasy, w których się wychowywały, tak jak jej córka to przechodziła równocześnie, przez to robi to w momencie, który jest jakby opóźniony i niestosowny. Bo gdyby była taką młodą dziewczyną, jaką jest jej córka, która może popełnić te błędy, jak ma kilkanaście lat, błędy albo te doświadczenia, no to pewnie by nam się nie przydarzyła taka sytuacja, jaką mamy obecnie.

Córka przychodzi, widać, że ona jest w kryzysie, Nicole Kidman, po prostu coś tam się z nią dzieje. I przychodzi do niej córka, żeby jej powiedzieć, że martwię się o ciebie, bo wyglądasz jak babcia. Czyli możemy się domyślić, że W sensie, bo to chyba chodziło konkretnie o ich babcię, czyli o pewnie matkę Nicole Kidman w tym świecie. Super. Po raz trzeci jesteśmy w teatrze, gdzie ona przychodzi przeprosić tego swojego mężulka. No i... Jeszcze mamy na koniec scenę, że przychodzi jakiś tam wiceprezes, czy nie wiem kto to jest, postać, która tam się parę razy pojawia gdzieś w filmie i ona wie o tym romansie i próbuje... On wie. On wie i próbuje ją wciągnąć w jakiś kolejny romans z nim, ale ona mu mówi, że stary, zamknij mordę w ogóle, co ty próbujesz tutaj teraz

I tutaj wchodzi, pukając, ten patriarchalny świat, który nadal funkcjonuje, o którym przez chwilę zapomnieliśmy, oglądając ten film. No i na koniec mamy klamrę, jak w każdym dobrym filmie, czyli mamy scenę seksu Banderasa z Kidman, ale tym razem już zmieniony jest to seks, już to, co razem przeżyli, ich zmieniło i teraz ich życie intymne Siła przyjaźni ich odmieniła i świat się zmienił wokół nich i bohaterowie uprawiają seks na tle zachodzącego słońca. To nie jest prawda, ale uprawiają seks. A co dzieje się z Samuelem, asystentem, pamiętasz? Zostaje przeniesiony czy sam się przenosi do Tokio.