Ania Witko o scenografii

Nie, wydaje mi się, że nie wiedziałam, że w ogóle istnieje taki zawód, więc raczej to nie. Myślę, że głównie to było oczywiście rysowanie. Jakby tak nazywam się rysowaniem. A jakie były twoje takie pierwsze kroki w dziedzinach artystycznych, poza tymi dziecięcymi zabawami? Poszłam jako dziecko do Domu Kultury na zajęcia z malarstwa i przez pół roku malowało się jeden obraz. I ja namalowałam ten obraz i przyszłam na wystawę końcową i nie poznałam swojego obrazu, ponieważ okazało się, że pani, która prowadziła te zajęcia, poprawiła wszystkie obrazy. Wieczór przed, więc byłam załamana, przestałam chodzić na te zajęcia i już później przez długi czas nie chodziłam, aż doszłam do liceum i był czas, że trzeba było wybrać, co zrobić dalej i wybrałam ASP jakoś tak naturalnie, więc...

A wtedy jak chodziłaś na to malarstwo, to było takie twoje hobby? Czy czułaś, że może chcesz być w przyszłości malarką, artystką? Nie no, zupełnie nie chciałam być malarką. Wyobrażałam sobie, że będę siedzieć na molo i sprzedawać obrazy. Jakim chciałaś być? No właśnie chciałam być chyba malarką głównie. Później oczywiście lekarzem, prawnikiem, wiadomo. Jak każde dziecko, które ma piątki przez chwilę w podstawówce. No ale później zawody artystyczne tak zwane. Przyszedł na ten ASP, na które zakładam, że trafiłaś w końcu. Taki moment, kiedy wiedziałaś już trochę dokładniej, co chcesz z tą swoją pasją artystyczną zrobić.