Jagna Niedzielska i David Gaboriaud - Rozmowy o NO WASTE

To dopiero była kuchnia. Bo kulinaria to jest teatr. Ja to kocham. Teatr czy pokaz? To jest pokaz, teraz wiesz, to zależy od tego jaka jest konwencja, natomiast wiesz… Chyba bardziej tak emocje, bo patrzysz na tego palonego kabanosa… Ale możemy dojść z kabanosa? No możemy, możemy. Patrzmy na coś innego, na pieczonego selera. Jestem w stanie absolutnie z podnieceniem patrzeć na pieczonego selera. Selera? Selera, widziałeś to? Byliśmy razem na wakacjach, widział jak patrzyłam na selera. Nie korzeniowego, takiego spalonego, co ma skórkę jak z popiołu. Bo we Włoszech, jak mówisz seler, to jest zawsze naciowy. Wiem. Naciowy, nie naciowy. Naciowy. Macho. Naciowy.

Naciowy. Seler naciowy dla macho. Nie, tutaj seler korzenny jest faktycznie pieczony w ten sposób, to od niego wydobywa się taki smak, taka głębokość, taka słodycz, taki przyjemny smak. Do tego jeszcze był labnek, czyli taki odsączony jogurt. Zrobiliśmy labneh, tak? Labneh był z ogórkiem sumakiem, była fasolka bez bączków, bowiem jak ugotować fasolkę Jaś, pięknego Jasia, żeby był dalej piękny i bez wiatrów halnych. Czekaj, rozumiesz te wiatry? Nie, nic. Ja słucham. A bączki rozumiesz? Bączki? Tak. Bączki... Wzdęcia. Tak. Wzdęcza, no pewnie. Nie zdjęcia, wzdęcia. Wzdęcza. Wzdęcza. Tak. Wzdęcza. Co to wzdęcza, moi drodzy?

Smażyć. Dokładnie, smażyć. Piklować. Tak. Jezus, mogłabym tutaj 24 godziny spędzić i opowiadać o tym. Robić farsze. Farsz jest takim mniej jakby wchodzącym... Farsz! Trochę po niemiecku. Das ist farsz! Achtung, achtung! Zweigugel! Poczekaj, co jest program? Od Włocha? Od Włocha? O Włochach? Ale wracając do marchewki jednak. Kurczę, ten seler.