Bóg nadaje znaczenie

I dzisiaj zajmiemy się fragmentem z Księgi Rodzajów, w którym... Mówi o tym, jak powstały narody, ale także o inauguracji Bożego Planu, który doprowadził do zbawienia nie tylko nas. Więc przeczyta, otwórzmy Księgę Rodzaju, 11 rozdział, przeczytamy najpierw wersety od 1 do 9, potem od 27 wersetu 11 rozdziału do 9 wersetu 12 rozdziału. I będziemy patrzyli, co tam ciekawego jest. Więc przeczytajmy, otwórzmy te nasze Biblię, bo warto śledzić ten tekst. Przeczytam z Biblii Warszawskiej. Cała ziemia miała jeden język i jednakowe słowa. Podczas swojej wędrówki ze wschodu znaleźli równinę w kraju Sinear i tam się osiedlili.

Chcą sami bez Boga stać się narodem decydującym o swoim losie, sami chcą ustalać swoje cele. I w pomyśle zbudowania wieży, której szczyt sięgałby nieba, widzę echo pokusy, czy reakcji Adama i Ewy na pokusę, jaką dał im wąż. Oni zamarzyli, żeby sięgnąć wyżyn Bożych, żeby stać się tacy jak Bóg i to jest ten sam grzech. Budowniczowie wieży Babel mają tę samą mentalność, chcą wznieść się na wyżyny Boże. I w następnym akapicie od 5 do 9 wersetu czytamy o Bożej reakcji na to dzieło. I zwróćmy uwagę na werset 5, który brzmi jak ironia.

Bóg zstąpił, by zobaczyć miasto i wieżę. Co to znaczy? Przecież Bóg jest wszechwiedzący i wszechobecny, nie musi nigdzie zstępować. Ale narrator w sformułowaniu tym ironicznie pokazuje, jak małe dla Boga było to wielkie dzieło ludzkie i wieża sięgająca aż do nieba. Bóg musiał zstąpić. żeby je w ogóle zobaczyć. Więc najwyższe ludzkie budowle, mówiąc przenośnie, nie sięgają do Bożych stóp. A jednak Bóg postawił zareagować na ten wielki projekt potomków Noego. Ludzie mają jeden język, podjęli dzieło sprzeczne z wolą Bożą i mogą zrobić jeszcze wiele więcej, jeżeli zechcą.

I tak powstały narody i te narody istnieją aż do dzisiaj. W tym wydarzeniu tkwi wyraźna zapowiedź Pięćdziesiątnicy. Podobnie jak pomieszanie języków zmusiło ludzi do wykonania Bożego planu rozejścia się po ziemi, tak dar języków podczas zesłania Ducha Świętego był znakiem i zachętą dla uczniów, którzy byli tylko Żydami, by rozeszli się po całej ziemi z orędziem o zbawieniu do wszystkich narodów. I jeszcze do tego wrócimy w dzisiejszym rozważaniu. I pamiętamy dotychczasowych rozważań za każdym razem, kiedy, czy to był grzech Adama i Ewy, czy Kaina, czy całej ludzkości, Bóg ogłaszał sąd, ale w jakiś sposób okazał też łaskę.

I podjął dzieło przemiany tego przeciętnego człowieka w męża wiary, ale zrobił to nie dla samego Abrama, żeby mu było dobrze, ale wybrał go, by w nim pobłogosławić wszystkie plemiona ziemi. No i potem po wiekach potomkowie Abrama, już późniejszego Abrahama, zapomnieli o tym zobowiązaniu. Zaczęli myśleć o tym, że Bóg Izraela to jest ich własnym Bogiem i im się należy błogosławieństwo, a te wszystkie inne narody, no to są nieważne. Więc my, którzy należymy do Pana Jezusa, często w Piśmie Świętym nazywany jesteśmy Bożymi wybranymi. I tak jest, tak jest. Jesteśmy wybrani, Bóg wybrał nas w Chrystusie przed założeniem świata, ale w jakim celu? Po pierwsze, abyśmy byli święci i nielegalni przed obliczem Jego, a także abyśmy błogosławili innych ludzi w ten sposób, że będziemy ich przybliżali do Jezusa.

Przez nas, nasi sąsiedzi, znajomi, rodzina, a także cudzoziemcy, którzy staną na naszej drodze, mogą i powinni poznać wspaniałość i piękność Syna Bożego działającego w nas i poznać drogę zbawienia. Należymy do Jezusa, by być w Jego rękach użyteczni i dlatego warto zacząć każdy dzień od takiego pytania. Panie Boże, jak chcesz mnie dzisiaj użyć? Co mam robić albo czego nie robić? Co mówić albo czego nie mówić? Jak zachowywać się, by przeze mnie przybliżać innych ludzi do Jezusa? Ostatnio starałem się tak właśnie modlić każdego ranka, żeby Bóg mnie prowadził i używał i żeby przeze mnie, czy to Polacy, czy ludzie z innych narodów mogli przyjść do poznania Jezusa.