Adam Vibe Koduje

Cześć, witajcie w kolejnym odcinku Bit Happens Show. Przed mikrofonami tradycyjnie Adam i... Radek. Jesteśmy weteranami IT z niemal dwudziestoletnim doświadczeniem. Kodowaliśmy, zarządzaliśmy infrastrukturą i z niejednego pieca chleb jedliśmy. Dlatego doskonale wiemy, że w tej branży, no cóż, Bit Happens. A dziś porozmawiamy o tym... Jak Adam Vibe kodował. Zaczynamy. Zapraszamy. Adam, ostatnio rozmawialiśmy o mojej aplikacji, a słyszałem, że przez ostatni miesiąc ty miałeś szansę także powspółpracować z agentami AI.

Ogromną korzyścią jest oszczędność czasu i to jest główna korzyść. Natomiast reszta, to co mogłoby się wydawać, że jest korzyścią, może niekoniecznie jest korzyścią, a bardziej zagrożeniem albo nawet niekorzyścią. Mianowicie chodzi mi o to, że po dwóch tygodniach czuję się w cudzysłowie odburzony. Tak naprawdę jak wcześniej robiąc coś trzeba było się skupić, trzeba było pomyśleć, wymyślić coś. Trzeba było tą, nazwijmy to, taką ciężką robotę wykonać samodzielnie, taką projektową i później tylko AI pomagał kodować. Tak teraz tak naprawdę bardziej się zastanawiam, jak mu wytłumaczyć, co jest do zrobienia, niż prosić go o to, żeby...

Wiesz co, bardzo dobre pytanie. Nie mam na nie odpowiedzi. Z jednej strony, ok, przez to, że AI jest znacznie szybszy i część rzeczy sobie przyspieszam i działam bardziej w charakterze wydawacza poleceń niż kogoś, kto coś projektuje, koduje i tak dalej. Jest to spoko. Natomiast, tak jak mówiliśmy przed chwilą, czas wykonania tego polecenia jest różny. I teraz na ile jesteśmy w stanie my jako ludzie pakować w sobie jeszcze szybciej, jeszcze więcej, jeszcze więcej? Czy my jako ludzie już nie przestaniemy nadążać za prędkością AI? Wydaje mi się, że to może być duże zagrożenie, że oczekiwanie, że jeszcze można przyspieszyć versus kiedy my dojdziemy do limitu. OK, można podejść na zasadzie takiej, że natworzymy tych agentów, gdzie agent z agentem będzie gadał.

Jeśli się skończy pieniążek, to będziemy dosypywać pieniążek. Ważne, żebyśmy teraz nauczyli się tego używać. Jak będziemy umieli używać, zobaczymy jaki jest uzysk z tego, to będziemy się martwili o koszta. Więc na razie jestem w bardzo komfortowej sytuacji i tak dla przykładu. Trzy... Trzy albo cztery aktywne dni pracy to były takie początkowe, gdzie, to może jeszcze w woli wyjaśnienia, jak już podjąłem decyzję, że będę vibe-codował ten całe najnowsze zadanie, to też całego cloud-coda konfigurowałem vibe kodowaniem, czyli nic sam nie zmieniałem w configach, tylko powiedziałem mu, czego oczekuję, dodaj sobie do ustawień, stwórz sobie skilla, zrób sobie to, trzymaj to w repozytorium, tak żebym mógł sobie później łatwo prześledzić, co się zmieniało i tak dalej, żebym mógł wrócić w razie czego do poprzedniej wersji czy coś, więc wszystko też było nazwijmy to vibe konfigurowałem go.

No i 3 albo 4 dni właśnie na zmianę dokonfigurowania i kodowania, czyli tego przekształcania tego projektu na nowszą wersję, zużyłem ponad 2 miliony tokenów. Żeby mieć wyobrażenie, 2 miliony tokenów to dużo? To może tak, klient ma bardzo dobre stawki i to jest w okolicach 100 dolarów. Czyli to jest dużo, czy to jest mało? Czyli 100 dolarów za samo konfigurowanie, mówiłeś. Konfigurowanie i pierwsze tam przekształcenia. Tak naprawdę te pierwsze dwa dni to było uzupełnianie unit testów na tym starym, brzydko napisanym systemie, bo wyszedłem z założenia, że najpierw chcemy mieć dobre pokrycie w kodzie, chcemy wiedzieć, że ten kod działa dobrze.

Raczej podejście ma takie, że ja potrzebuję coś nowego i Nie ma takiej pamięci bardzo wstecz, czyli mam wrażenie, że my jak się czegoś nauczymy jako ludzie i stworzymy jakiś serwis albo jakieś repozytorium, gdzieś tam o tym zapamiętamy to i w przyszłości będziemy... Mieli taki odruch, żeby to sprawdzić, czy to istnieje i to użyć, a zauważyłem, że AI często mi, dopóki nie byłem bardzo konkretny z wymaganiem, że użyj właśnie tej klasy albo użyj tego serwisu, to często dostawałem zduplikowany kod gdzieś tam. Czasami to ma sens oczywiście, ale tak to nazwałem, że to takie laniuszkowate podejście czasem do kodowania, bo też najłatwiej jest skopiować coś, jak też mi się nie chce za bardzo rozmyślać nad kodem.