Szkoła Młodej Krytyki. Odcinek 3. Pigułka z prasy

Juliusz Ćwieluch, dziennikarz od lat związany z polityką, w kwietniu opublikował na łamach właśnie tego tygodnika artykuł, co mówią o nas ścieki. Brzydkie sekrety wyłowiono z warszawskiej kanalizacji. Jest to tekst o czajce, o największej oczyszczalni ścieków w Warszawie i to, co znalazł tam Ćwieluch. Tony leków. Oraz innych substancji, którymi faszeruje nas branża farmaceutyczna. Wyobrażamy sobie, że uzależnienia to głównie osoby, które możemy w jakiś spektakularny sposób dramatyczny widzieć na ulicach. Często mamy pocztówkę ze Stanów Zjednoczonych, gdzie panuje fentanyl, opioidy, ale to także nasz stary, dobry znajomy ibuprom.

I właśnie ćwieruk zwraca uwagę, jak bardzo jest to powszechny problem. Właśnie przed chwilą wzięła. Nie chwalimy się tym na antenie. To poświadcza naszą tezę, tak? I tezę Ćwierucha, który udowadnia to w liczbach. Przejdę teraz do fragmentu artykułu. Branża farmaceutyczna nie lubi badań ścieków. Dotychczas właściwie nie ponosi żadnych konsekwencji z tytułu wprowadzenia swoich produktów do środowiska. Wyniki badań prowadzonych w ramach międzynarodowego projektu Morpheus wykazały, że do oczyszczalni dociera taka ilość przeciwbólowego ibuprofenu, która wskazuje na spożycie liczone w dziesiątkach kilogramów. Tony ibuprofenu w ściekach pokazują również, że nadużywanie leków przeciwbólowych jest już tematem na społeczną debatę i to ogólnoeuropejską.

Okej. No coś takiego miłego, co może działa, może nie. Coś, co nie szkodzi. No więc, no mi się właśnie też tak wydawało, po czym dowiedziałam się z artykułu tego, że Podstawowym założeniem homeopatii jest similibus curantur, czyli podobne leczy podobne, ale uwaga, tylko w odpowiednio niskim stężeniu. Więc tutaj w właśnie preparatach homeopatycznych, które okazuje się właśnie z artykułu się dowiedziałam tego, że one nie są lekami i nie mają nic jakby właśnie wspólnego. Obok leku nawet nie stały. No właśnie. I tutaj ten artykuł jest bardzo takim dla mnie ciekawym przykładem tego, jak można połączyć właśnie wywiad, który jest gdzieś tam wysoko absurdalny, to jest wywiad z osobami z firmy Boiron, największego na świecie producenta leków homeopatycznych.

Tak, dokładnie tak. Więc jak się chcecie trochę pośmiać, ale też się dowiedzieć właśnie co się dzieje, na przykład, że takie preparaty są nadal sprzedawane w Polsce, no to zdecydowanie polecamy. Teraz trochę lecimy za granicę. Mamy artykuł, który ma oryginalny tytuł. What you really need to know about antidepressants, czyli co naprawdę trzeba wiedzieć o lekach przeciwdepresyjnych. Napisany przez dziennikarkę Christine Caron, opublikowany w The New York Times w kwietniu tego roku. Tam można przeczytać, że leki przeciwdepresyjne należą do najczęściej przepisywanych leków w Stanach Zjednoczonych. Ale od razu zaskoczyło mnie to, że, cytuję, około 80% leków przeciwdepresyjnych przepisuje lekarz pierwszego kontaktu, który nie przeszedł kompleksowego szkolenia w zakresie leczenia chorób psychicznych.

Artykul jeszcze zadaje pytania, jak działają oraz po jakim czasie zaczynają działać leki przeciwdepresyjne. Ogólnie mówiąc, antydepresanty wpływają na komunikację między komórkami mózgu wiemy i różnymi obszarami mózgu. Każda osoba reaguje na leki inaczej. Jeszcze jeden cytat. Powszechnym mitem jest stwierdzenie, że leki przeciwdepresyjne to szybkie rozwiązanie. Pierwsze efekty leków przeciwdepresyjnych mogą być widoczne po okresie od 1 do 2 miesięcy. Czyli trzeba trochę poczekać na to. Artykuł też odpowiada na pytania, czy działania niepożądane są nieuniknione oraz czy powinienem robić coś jeszcze oprócz brania tych leków.

Dla niektórych osób uboczne skutki stosowania są do niezaakceptowania. Mogą być doświadczenia takie jak obniżone libido albo po prostu brak możliwości picia alkoholu. Też dowiedziałam się, że istnieje takie coś, co nazywa się black box i to jest takie ostrzeżenie, że stosowanie niektórych leków może być powiązaniem z myślami i zachowaniami samobójczymi u młodzieży. Ogólnie dla mnie największą korzyścią były takie linki do rzeczywistych opracowań naukowych i badań, z których można dowiedzieć się jeszcze więcej.