JAK WIKINGOWIE TORTUROWALI WROGÓW - KRWAWY ORZEŁ TO TYLKO JEDNA Z WIELU O KTÓRYCH POWIEM

I w pewnym momencie asowie orientują się, że Olbrzym wypełni swój kontrakt i będą musieli tą cenę zapłacić, więc wówczas Loki robi coś, co sprawi, że Olbrzym nie wywiąże się z roboty na czas. Olbrzym pracuje sama do dyspozycji tylko i wyłącznie konia, który zaprzęgnięty wóz wozi mu materiał, więc Loki zamienia się Piękną klacz, która uwodzi tego konia. No i rumak już nie jest zajęty pracą, tylko klaczą, stąd Olbrzymowi praca się opóźnia, dzięki czemu bogowie są szczęśliwi, bo z jednej strony Olbrzym wykonuje swoją pracę, jednocześnie nie muszą mu zapłacić, bo nie dopełnił warunków umowy, a na koniec jeszcze ze związku Lokiego, czyli właśnie tej klaczy z tym rumakiem, rodzi się ośmiokonny Sleipnir, koń Odyna.

Ale historia takiego zakończenia się nie spodziewałem. No i tym koniem Odyn będzie przemierzał mityczny świat, nie raz i nie dwa. No i to będzie rumak, jakiego nikt inny oczywiście mieć nie może, no bo będzie zawsze szybszy, skuteczniejszy, bo ma nie dwie pary nóg, tylko cztery. I zachowały się do naszych czasów wyobrażenia owego Sleipnira, głównie na tak zwanych kamieniach obrazkowych z Gotlandii. Dużo jest tych źródeł. Owszem, aczkolwiek to oczywiście pokłosie patrzenia na nich z punktu widzenia metody naukowej. Ta z pozoru Duża ilość nie przekłada się często na możliwość zbadania danego tematu, zagadnienia w sposób nie tyle, że wyczerpujący, co satysfakcjonujący.

No bo tak, jeśli jesteśmy zwykłym zjadaczem chleba i umrzemy, no to lądujemy w krainie zmarłych, w krainie hell. No i tam specjalnie nic ciekawego się z nami nie dzieje. Oni też mówili Helheim? Helheim to nazwa jednego z zespołów skandynawskich, która jest trochę takim... może być traktowana jako... W zasadzie tak, bo Helheim to będzie kraina bogini Hel. No to można tak powiedzieć, tak. Ale często mówimy skrótowo Hel. Ale Helheim też jak najbardziej może być. Jeśli ktoś zginie walcząc To ma szansę, nie musi tak być zawsze, ale ma szansę, że Odyn, gospodarz w Walhali, przy pomocy swoich wysłanniczek walkili, z tego pola walki go zabierze i nastąpi coś w rodzaju wskrzeszenia, ponieważ ten wojownik w ramach nowego życia zasili drużynę największego z największych, czyli samego Odyna.

O historiach związanych z poszczególnymi bóstwami, bohaterami. Jest już i tak przefiltrowane przez kalkę chrześcijańską, bo jest to spisane dopiero w czasach chrześcijańskich i zawiera bardzo wiele elementów, które są jednoznacznie efektem chrześcijańskiej inspiracji, wpływów. No chociażby to, że Baldur, słynny syn Odyna, zmartwychwstanie i wróci. I wraz z nim nowy, wspanialszy świat. I można by powiedzieć wręcz, po lekturze Eddy Poetyckiej czy Eddy Snoriego, czyli tych dwóch głównych tekstów, które zawierają historię o bogach i bohaterach, Kult tego typu postaci to jakieś nieporozumienie.