41. SteamWorld Dig. Kopta, ludzie!

Grając w ten sposób, będąc przykutym do stanowiska, nie mogąc się poruszać, bo SteamWorld jest fajny na takie sesyjki do spania, tak? Włączyć sobie chwilkę pograć, coś tam zobaczyć, ewentualnie jakaś przerwa pomiędzy czymś, plus pięknie wygląda na ekranie po prostu. Ma wspaniałą oprawę ta gra i w ogóle cała seria dość ładnie wygląda, chociaż się boję, bo ona teraz będzie zmierzała już w trójwymiar i to może być bolesne dla charakteru. Mnie z kolei właśnie ten gatunkowy problem chyba najbardziej interesował, ponieważ ja tą grę poznałem, została mi zasugerowana jako Metroidvania, czyli gra w której

No a to jest tak zmyślnie jakoś opracowane, że Okej, jasne, to jest kopanka, tak, i będziesz musiał myśleć o tym jak kopiesz i stawiać drabinki sobie czasami, żeby sobie pomóc itd., itd., ale przy okazji to jest na tyle przystępne, że jakby każdy z marszu może w to wejść i nie trzeba tam żadnych wielkich przygotowań, plus no to jest przygoda na jakieś 4 godziny, ewentualnie jakiś max, nie wiem ile ma ci to zajęło, 5-6 godzin? No tam 10 ponad miałem. Bo ja latałem, próbowałem, jeszcze zanim miałem te wszystkie umiejki to znowu się cofałem, patrzyłem, że nie mogę, ale próbowałem i tak czas leciał i tak dalej. Czyli wpadłeś w takie sidło Metroidvanii. Jakby cały czas próbowałeś coś, co jawnie ci pokazywało, nie, jeszcze nie, kiedyś.

Kiedyś tu wrócisz i będziesz wiedział. Ale wiesz co, były sposoby, jak na przykład masz tą jaskinię taką, gdzie masz te dodatkowe drzwi już do tego trzeciego poziomu. To jest jedna z pierwszych jaskini. Okej, okej, kojarzę. To gościu widziałem na YouTubie oczywiście, bo sam by pewnie na to nie wpadł. To gościu po prostu pod siebie podkładał dynamit, a dynamit jest dużo wcześniej niż podwójny skok. I tym dynamitem tracił tam część życia, ale ten dynamit go wybijał pod sam sufit. I on sobie tam przeskakiwał, nie, na przykład. Ale to jest taki game breaking, nie, to jest już, to jest takie typowe dla ludzi, którzy tam się specjalizują w Metroidvaniach, jak złamać grę, o, sequence breaking, tak się mówi na to, czyli łamanie sekwencji. Czyli robisz coś, czego nie powinieneś jeszcze zrobić, w ten sposób skracasz grę.

No tak, znaczy, no, ja akurat się cieszyłem, że tak nie zrobiłem, tylko, no, jednak z tym drugim, podwójnym skokiem jednak o wiele zgrabnę już później te wszystkie jaskinie, to już. Jak uwalniający był podwójny skok? Ja to często mówię, że Metroidvania pokazuje swoje pazurki i to czy ją kochasz czy jej nie kochasz. W momencie kiedy odblokowujesz podwójny skok i czy wtedy gra się zmienia diametralnie i to akurat ta gra no to przywraca do gór nogami kiedy masz już podwójny skok. No tak, bo już nie musisz tak rozpaczliwie często się cofać do teleportu, czy go w ogóle stawiać już to tak naprawdę, bo już z podwójnym skokiem to już masz wszystko. No i też game changerem był całkowicie u mnie to, że wykrywacz, detektor metali.

A może tak Ci się spodoba, jak Klaudii, którą znowu pozdrawiamy, że tylko ten dig, ten świat, ten klimat a'la western to jest to, czego ktoś potrzebuje. No bo tam dwójka jest o wiele bardziej zbudowana z tego, co ja tam słyszałem. Dwójka jest pełnoprawną Metroidvanią. Już. To znaczy w tym balansie, o którym mówiliśmy, Metroidvania to powiedzmy jedna czwarta, a trzy czwarte to jest gra o kopaniu. I potem to się albo wyrównuje, albo nawet przewyższa się na przewagę Metroidvanii. Tak, w ten sposób. No i tam już z tego co też wspominała Klaudia, to tam już widać czy grę zrobiłeś na 100%, o może tak, że to masz pokazane, bo tutaj jednak w tej pierwszej Tak, w SteamWorld Dig, tą którą teraz graliśmy, to tam jest tylko napisane ile ci gra zajęła i tam takie tylko odznaki ala szeryfa dostajesz w zależności od koloru.