41. SteamWorld Dig. Kopta, ludzie!

Bardzo dużo giereczek będzie w naszym podcastzie w listopadzie, tak się poukładało. Jest. W sumie, może nie dla mojej odmiany, ale już dawno nie było o giereczce, może tak. W ogóle mało było giereczek w naszym podcastzie, bo była ta dominacja seriali, filmy, to oczywiście też się będzie zjawiało dalej, tylko że, no kurczę, my lubimy o giereczkach gadać i fajnie, że możemy znowu to porobić, nie? No, o giereczkach trzeba, trzeba. Jak jest o czym, to jak najbardziej. A jest o czym. I może już przejdźmy płynnie. Znaczy, pod tym fajnym wstępem już nie trzymamy nikogo dłużej. Oczywiście widział zanim włączył odcinek. Ale dzisiaj pogadałem sobie o giereczce, która się nazywa wdzięcznie SteamWorld Dig.

SteamWorld Dig. Nie mylić z tym Dig przez G, nie przez... Dig przez... jak? Co? SteamWorld Dig, nie Dig. Aha, przez CK. Z Digiem, z Digiem, żeby tego nie mylić. No chyba, że macie na myśli po prostu Dica jako pisarza Filipa, HD-ka. A, no to okej. Jak najbardziej wtedy pasuje, nie? To jest też odcinek, który ja bym nazwał Marcin Czarnecki ma Switcha. I zaczyna grać w ogóle w gry, które są na PeCecie, ale które z jakiegoś powodu tam Cię omijały na tamtej platformie. Tak jest, tak jest. Jeszcze tylko może w króciutkich wstępniach, że gra ukazała się w 2013 roku i została zrobiona przez szwedzkie studio Image & Form.

Image & Form. Wydaje mi się, że będzie Image & Form po prostu, punk'esko. I to, co ciekawe, jest druga gra z serii SteamWorld. Pierwsza wyszła na DS-a chyba z tego co tam widziałem i tylko na DS-a. Tak i ona w ogóle jest skomplikowana, jest zdobycie tej gry dzisiaj. Więc no my z Marcinem to sobie wymyśliliśmy, że pogramy sobie w SteamWorld'y taką po prostu for fun, bo dlaczego nie, bo są często w promkach. I pewnie byśmy zaczęli od pierwszej jakbyśmy mieli do niej dostęp, a to nie jest łatwe. Jakby bez DS-a ciężko by było to przeskoczyć chyba. I nie wiem czy ta gra nie była tylko sieciowo dystrybuowana, A skoro sieciowa dystrybucja nie istnieje już na DS-ie, no to albo pozostajecie jakieś ciężkie pierastwo, jeżeli gdzieś się ROM zachował, no albo jesteś w tyłku.

I nie zagrasz. I nie zagrasz. Tamta, z tego co pamiętam, tamta pierwsza gra z serii to jest... Tower Defense po prostu. Tak, bo takie też było założenie całej serii. Szybko Image Inform powiedziało, że SteamWorld to będzie takie laboratorium, w którym oni będą sobie sprawdzać. To znaczy jest jedno uniwersum, jakoś tam powiązane ze sobą fabularnie. Może kiedyś to zobaczymy, pewnie tak. Ale każda gra miała by reprezentować inny gatunek. I pierwsza się nazywała Tower Defense, bo... SteamWorld Tower Defense, no bo była Tower Defense'em. To nie jest jakiś taki gatunek, który dzisiaj byśmy powiedzieli, że jest dalej popularny, chyba że na telefonach komórkowych, nie?

Mmm, bene. Bene, już od pół roku idzie mi jak krew z nosa. Dobrze zacząłem, ale no, muszę się wziąć. Buongiorno, Marciano. Io sono l'uomo, tak. I cóż jeszcze, a no może słowem wstępu troszeczkę o właśnie, bądźcie porozumieli sobie of course o drugiej części, w sensie o drugiej grze z serii, czyli SteamWorld Dig. No jak sama nazwa wskazuje, w grze się dużo kopie. Kopta, no ludzie, kopta. Jakby to jest gra o kopaniu. Tak jest. Jak ktoś lubi piłkę kopaną, to powinien się tym zainteresować. Bardziej jak ktoś woli kilof kopany, ale no, to też może być.

Trzy różne światy. Im niżej, tym dziwniej. Ale też ciekawiej, tak sądzę. I coś tylko chciałem jeszcze dodać, że tak jak Adaś wcześniej wspomniał, troszkę to będzie właśnie odcinek Czarny Graf Switcha, bo tutaj dzięki uprzejmości Adama odziedziczyłem po nim konsolę Switch. No i tak się umówiliśmy, że będziemy sobie tam ogrywać razem giereczki. No i zaczęliśmy od takiej chyba najlepszej na początek. Czyli właśnie tego SteamWorlda. I powiem tak, ja pewnie na komputer bym nie zagrał w taką grę, to szczerze powiem. W takiego platformera, action platformera, czy nie wiem jak to do końca sklasyfikować.

Ale moja koleżanka na przykład grała i jej się całkiem też dobrze na komputerze grało. Także mi się wydaje, że tutaj platforma aż takiego znaczenia nie ma, aczkolwiek rzeczywiście ja bym pewnie ominął na komputer. Właśnie to jest trochę tak, że są gry, które świetnie się sprawdzają na takich platformach jak Switch. Ja z SteamWorlda Diga przechodziłem teraz drugi raz. Pierwszym razem przechodziłem go na 3DS-ie, gdzie jeszcze bardziej mi pasowała platforma. Ja kocham 3DS-a, kocham to jak ta konsola leży w łapkach, jest taka super mobilna, super wygodna. I wszystko co jest lekko zręcznościowe i ma w sobie właśnie elementy platformowe, to mi się wydaje, że tak. No do tego potrzebujesz, jasne możesz to na komputerze podłączyć pada, ale gdzieś coś się traci.

Grając w ten sposób, będąc przykutym do stanowiska, nie mogąc się poruszać, bo SteamWorld jest fajny na takie sesyjki do spania, tak? Włączyć sobie chwilkę pograć, coś tam zobaczyć, ewentualnie jakaś przerwa pomiędzy czymś, plus pięknie wygląda na ekranie po prostu. Ma wspaniałą oprawę ta gra i w ogóle cała seria dość ładnie wygląda, chociaż się boję, bo ona teraz będzie zmierzała już w trójwymiar i to może być bolesne dla charakteru. Mnie z kolei właśnie ten gatunkowy problem chyba najbardziej interesował, ponieważ ja tą grę poznałem, została mi zasugerowana jako Metroidvania, czyli gra w której

I później trzeba się wracać. Roboci Clint Eastwood, bo jakby widać, że to jest on. No tak, dokładnie. Ten westernowy motyw Bardzo tej grze sprzyja. Każda gra z uniwersum SteamWorlda, oprócz tego, że idzie w innym kierunku systemowym, w inny gatunek, to jeszcze czerpie z innych źródeł literackich czy też gatunkowych. Że właśnie ta gra jest westernem i tylko digi są westernowe. To znaczy pozostałe gry nie będą miały tego vibe'u akurat. Akurat Digi są dwa. I trochę z powodu SteamWorld Dig 2 ja w ogóle Cię zachęcałem wejścia w tą serię, ponieważ ponoć jest to gra 10 na 10 i bardzo jestem ciekaw.

To też jest gra, która leci na jednym pomyśle i która z tego też powodu nie będzie nigdy przeze mnie traktowana jakieś tam arcydzieło sceny niezależnej. Bo to jest pomysł, który siada, który jest przyjemny i który jest wykorzystany na tyle, na ile może być i gra jakby nie nadużywa gościnności gracza, więc po prostu robi swoje i idzie dalej. Masz taką przyjemną, całkiem krótką przygodę pod tą ziemią. I ten boss jest takim podsumowaniem tego. To był indyczek, którego kupiłeś pewnie na promce i może się fajnie bawiłeś, może cię wciągnął świat, może jesteś ciekaw jak ci deweloperzy poradzą sobie z innymi gatunkami i w ten sposób zostaniesz ze SteamWorldem dłużej.

A może tak Ci się spodoba, jak Klaudii, którą znowu pozdrawiamy, że tylko ten dig, ten świat, ten klimat a'la western to jest to, czego ktoś potrzebuje. No bo tam dwójka jest o wiele bardziej zbudowana z tego, co ja tam słyszałem. Dwójka jest pełnoprawną Metroidvanią. Już. To znaczy w tym balansie, o którym mówiliśmy, Metroidvania to powiedzmy jedna czwarta, a trzy czwarte to jest gra o kopaniu. I potem to się albo wyrównuje, albo nawet przewyższa się na przewagę Metroidvanii. Tak, w ten sposób. No i tam już z tego co też wspominała Klaudia, to tam już widać czy grę zrobiłeś na 100%, o może tak, że to masz pokazane, bo tutaj jednak w tej pierwszej Tak, w SteamWorld Dig, tą którą teraz graliśmy, to tam jest tylko napisane ile ci gra zajęła i tam takie tylko odznaki ala szeryfa dostajesz w zależności od koloru.

A już ponoć w dwójce już wiesz czy wszystko odkryłeś czy nie. Już ci to, że tak powiem, pokazują. Także też cię zachęcają poniekąd, żebyś tam jeszcze pokombinował gdzie nie gdzie na przykład. Dokładnie tak. I czy ty czujesz się zachęcony? Tak, jak najbardziej. Czyli będziemy grać dalej w SteamWorld'a. Tak, ale będziemy chyba sobie szli po kolei, tak? Bo będziemy poznawać różne gatunki, więc teraz czeka nas nie dwójeczka, tylko... SteamWorld Heist, czyli gra strategiczna z zacięciem strategicznym. Tylko nie wiem jak to... taktyczna! O, chyba taktyczna byśmy powiedzieli. Taktyczna. Ciekawe to będzie. Tam będzie też broń palna i wydaje mi się, że to w kosmosie się dzieje.

Dla nas SteamWorld Dig był świetnym przerywnikiem pomiędzy dwoma gigantycznymi grami, które razem z Marcinem przerabiamy, czyli Trails in the Sky, do którego będziemy wracać przy okazji drugiej części. Miło było zagrać grę, która zajmie kilka godzin, którą można w całości, co tu jest do omawiania, ale którą można Zmieścić w jednym odcinku podcastu, która jest przy tym taka, kurczę, mi brakuje słowa, wiesz, ale to jest takie, po angielsku mamy wholesome, wiesz, to takie urocze, ale to tak jeszcze bardziej, że to jest tak urocze, ale przy okazji dające radość, takie szczęście, taka prostość, nie, prostota, przyjemność prostoty, o, że nie ma tutaj, wiesz, tego wszystkiego, co w tych dużych grach teraz, nie będę siedział 50 godzin i nie będę robił endgame'u, tylko sobie zagrałem i było przyjemnie.

Godzilla siedzi smutno w kącie i czeka na swój moment. SteamWorld Dig 1. Dajmy ocenę. Możemy ją przecież wpisać do rankingu, nie? Jak najbardziej liczyłem, że już będziemy. Zacznij Ty. Ja? Kiedy grałem na 3DSie to ocena, którą wystawiłem, o Jezus, ile to było czasu temu, 5 lat temu, czyli w 2017 roku, to jest ocena, przy której zostanę, chociaż może bym zabrał od niej teraz połówkę, ale wystawiłem 7,5. Chyba pół za serduszko, które deweloperzy mają. To jest gra na 7, to jest dobra gra. I taka moja ocena też jest.

O kurcze, szanowni słuchacze, wielki ranking popkultur... Nie, to inaczej było. Ostatnio miałem taką rozmowę z Bartkiem, że ja nie lubię, że my tu mamy słowo popkultura, ale ja wiem, że ja nie używałem tego. Lista wszech czasów podcastu Bez Dyskusji. O właśnie. I 7.25. Plasuje SteamWorld Dig na... miejscu dziesiątym. Jest zaraz za pierwszym sezonem Sandmana, a przed tym nieszczęsnym tytułem, który jest raczej za wysoko, czyli Doktorem Strangem w Multiwersum Obwentum. Multiverse, mam błędu. Przepraszam, zapomniałem, że przecież jeszcze musimy tutaj umiejscowić to gdzieś, jasno, jasno, jasno.

Tak. Jeżeli się zastanawiacie, po co my robimy tę listę wszechczasów, to jest zabawa, ale jeżeli kiedyś ta lista będzie naprawdę duża, to będzie można o samej liście zrobić Naprawdę pasjonujące kłótnie w podcastie. Jak trzeba będzie to kiedyś wszystko rozważyć, zobaczyć, gdzie popełnialiśmy błędy i jak to wszystko jest bezsensowne, że to też się łączą seriale, gry, filmy, a kiedyś pewnie jeszcze też książki. Z perspektywy czasu to będzie piękna przygoda. Na pewno. Czyli tak, SteamWorld przed nami będzie trwał dalej. Jeżeli poczuliście się zachęceni albo znacie Diga i szukaliście jakiegoś impulsu, żeby ruszyć dalej z serią, to możecie ruszyć z nami i zagrać w SteamWorld Heist, które będzie następną grą z tej serii w naszym podcaście.

Z tym, że nie mówimy, że ona będzie za miesiąc, czy tam za półtora miesiąca, czy za dwa. Po prostu będzie taki moment, w którym ona się pojawi. To będzie raczej szybciej niż później. Zagramy i ugramy tak bezstresowo. Plus, i to trzeba dodać Marcin, że SteamWorldy to są gry, które są super tanio we wszystkich promocjach. A, to tak, to prawda, jasne. I możecie tego diga, jeżeli do tej pory go nie macie. Ja go mam na PlayStation, ja go mam na 3DSie, ja go mam na Switchu. Kilka razy przy różnych okazjach za te symboliczne opłaty go brałem, bo uważam po prostu, że zwyczajnie, dlaczego nie? Można to deweloperom przesłać, bo im się należy. Ale jak trafi wam się na przecence, jeżeli nie macie, no to to jest 5 złotych albo 10 złotych. 8 chyba bodajże, co czasami.

Na Nintendo eShopie, jak jest w promocji, przynajmniej ja tak brałem chyba za 8. W eShopie, na zmianę, to jest w promocji w eShopie, potem jest na PlayStation Store, potem jest w promocji na Xboxie, potem jest w promocji na Steamie i... No ja na Steamie chyba też mam i nie wiem, czy mnie kiedyś za daranie rozdawali po prostu, gdzieś przy okazji premiery jakiejś kolejnej części na przykład, nie? Ale to co ty powiedziałeś, nie, że to jest gra, możesz ją mieć na Steamie, ale jeżeli masz możliwość zagrania sobie w jakiejś platformie właśnie wygodniejszej, przenośniejszej, to tak powinno się zrobić. Nie, zdecydowanie, nie, to jakby laptopa czy komputer to jednak pewnie polecam do innych gierek, giereczek, SteamWorldujmy sobie na czymś bardziej przenośnym, może tak? No, na przykład na Switchu. O właśnie, bo to, że czarny odziedziczył Switcha, powiązane jest z tym, że ja przeskoczyłem na model OLEDowy i swoją drogą, szanowni Państwo, jak ta gra wygląda na ekranie OLEDowym.