246. Michał Pisarski i Gry jego życia

Przyjemnie się gada o Double Dashu, o tej mechanice, o tych ślizgach z DS-a, właśnie o sterowaniu ruchowym. Ja lubię kiedy Mario Kart eksperymentuje, dlatego też mi się w miarę podoba ten World. I jestem tutaj chyba po jakiejś przeciwnej, w takim bardzo mało uczęszczanym obozie obecnie. No, więc fajnie, że to pokazałeś. Fajnie, że Wii w ogóle pojawia nam się. Jak już jesteśmy i przymykamy ten temat Wii, to ja podrzucę jakieś własne wspomnienie. Trauma Center, New Blood. Najtrudniejsze bawienie się w doktora, jakie miałem kiedykolwiek na jakiejkolwiek konsoli. To było przerażająco trudne i przejście tej gry po prostu wycisnęło ze mnie ostatnie poty. No ja w tę grę nie przeszedłem jej, ale zagrałem w nią dopiero niestety wiele lat później.

Ona zawsze mnie kręciła, zawsze mi się podobała sama koncepcja i pamiętam, że kiedyś ona długo leżała przesuniona w Empiku, do którego regularnie chadzałem, ale i tak była dla mnie za droga i tak biłem się z myślami czy kupić czy nie i ostatecznie jej nie kupiłem, no ale odcisnęło to na mnie takie piętno, że właśnie do tej pory pamiętam, że chciałem tę Trauma Center i nie miałem jej mimo wszystko. Na desie zawsze można jeszcze było zagrać. Było dużo łatwiej dostępne w Polsce. Zresztą granie na desie w Polsce w tamtych latach to wiadomo, że to było granie przede wszystkim pirackie. Nie oszukujmy się. Polecam, polecam naszym drogim słuchaczom, żeby Trauma Center zagrać. Więcej miłości dla Trauma Center. Drugi hashtag potencjalny pod odcinkiem. Pomiędzy erą Wii a erą, do której przejdziemy, bo już erą końca Wii U oraz początków