14. Finał Stranger Things 4 - nasza recenzja

Sam początek odcinka i tam ratujemy Nancy i przeszukuje te jakieś tam płyty czy nie płyty chyba kasety to musiały być i przeszukuje i że potrzebują jakiejś muzyki i nagle Eddie na jasne twarze Diego ją krzyczy this is music i wyciąga kasetę. Piece of Mind, Iron Maiden. To jest ułamek sekundy. Tak szybko przelciało. Oni tam coś gadają dalej, a ja miałem tak, czekaj, czekaj, czy ja tu widziałem logo Iron Maiden? Bo tego tak nie widać, nie? Chyba widziałem Iron Maiden. Wziąłem pilot, szybko cofam, cofam i zrobiłem pauzę, patrzę, Peace of Maiden po prostu... Tak, to jest ta scena. Bo Robin brała pod uwagę tam Madonę i takie bardziej popularne zespoły. Nie, jeszcze był David Bowie chyba. No właśnie, czyli takie bardziej rzeczywiście muzyka, muzyka, nie?

Byłem strasznie zły, że nie było refrenu. I dlatego miałem taki, no jak, już, i potem to się skończyło, skończyła się ta scena i mam taki, już, nie było refrenu nawet, solówkę mi skrócili. Byłem trochę zły, ale powtórzyłem tę scenę już tak z pięć razy gdzieś. Świetna scena, ona świetnie wygląda wizualnie, poza tym Eddie dostaje swoje 5 minut, no może nie 5, bo właśnie skrócili ten utwór, więc tam chyba dostał swoje 3 minuty, ale ta scena jest super, jest naprawdę rewelacyjna, pewno jedna z lepszych scen w ogóle w Stranger Things. Okej, a ja Ci muszę zadać pytanie i to takie ważne pytanie i jeżeli troszeczkę tutaj zmieniam chronologię odcinka to przepraszam, ale to będzie dobry moment. Edi gra solówkę, Edi ma tą scenę, tą wielką scenę.

Dobra, faktycznie. No, no, no. Jego internet uwielbiał. Był śmieszny. Ale to taka postać, widać, że to była postać taka na chwilę. Ale każda postać z tych postaci jest na chwilę, bo każda z tych postaci nie utrzymuje dłużej niż sezon. Eddie jest jednak mimo wszystko postacią, która... Wygląda w pewnym momencie tego sezonu na... Że przeżyje. Nie, ja byłem pewny, że on przeżyje. To co? Ja byłem pewny, że on przeżyje, no jakoś tak mi się to... Ty też obstawiałeś jego śmierć, jak tam mieliśmy zakład nasz. Ja chyba Steve'a obstawiałem i blondaska, a ty obstawiałeś Eddie'ego. Myślałem właśnie, że ty też obstawiałeś Eddie'ego. Wydało mi się, że Eddie był najbardziej naturalny, dlatego że nie było logicznego rozwiązania, jak Eddie miałby przeżyć.

A tak sobie jeszcze tu myślę, 28 lat tych stóp, wiesz jak one się będą płynąć przez 28 lat? Jakoś zleci. No, pod mostem. Wiesz, wszystko płynie, Pantarei, bo będzie rzeka. Ore vuare, Pantarei. Silent Hill. Z miodowych lat, taki żarcik. Wiesz co, chodzi o to, że Eddie w pewnym momencie jednak był pełnoprawną postacią. Koleżanka Nancy, której imienia nawet nie pamiętam. Barb! O! Barb, właśnie. Czyli pamiętasz. Teraz już przypomniałem. Nie należała do żadnego, do niczego nie należała tak naprawdę.

W ogóle ta aktorka się ostatnio coś wypowiadała na ten temat, że ciężko jest dostać rolę ze względu na swoją tuszę, że nie mogła grać ważniejszej postaci, bo nie była szczupła, chyba jakieś takie Nie doczytałem artykułu, ale to zresztą jakaś mała oferta. Stały powracający wątek w Hollywood. My byśmy nie zagrali w Hollywood niczego ważnego. Ja już bym mógł chyba powoli zmyśleć. Wydaje mi się, że obaj byśmy byli takimi, którzy by zginęli na wysokości drugiego odcinka. No może, nie wiem. No, w każdym razie, no mówię, Eddie był Eddie był chyba jedyną osobą, która w tym serialu zginęła, a należała już do tej grupy, ich grupy przyjaciół.

Nie, zwierzę tęskni. To mi się wydaje, że to nie jest wkręt. Jakby tutaj wyszedł sobie na dwór na 41 stopni na spacerek, to nie wiem, czy byłby zadowolony. No pewnie nie. Dobrze, że został z wami. Ale dobra, właśnie, kwestia śmierci. Powiedz mi, ty czułeś niedosyt? Bo tu też zakładaliśmy się o to, kto zginie, kto nie zginie. Ty czułeś niedosyt ze względu na to, że w sumie zginął tylko Eddie, a nie zginął nikt z tej grupy? Nie, nie czuję niedosytu, bo byłem troszeczkę oszczarowany tym, jak zobaczyłem, że Eddie wsiada na rowerek i zaczyna uciekać i zaczyna się muzyka dramatyczna i on sobie zaczyna przypominać, że on mówił, że on zawsze ucieka i sobie myślę, o nie. O nie, nie, już wiem dokąd to zmierza, ale ja dostałem scenę z Max, która moim zdaniem jest bardzo, bardzo ciężką sceną emocjonalną.

Biorąc pod uwagę, że nasz podcast ma dwa miesiące, to ciężko mówić dawno tego nie było, ale dawno tego nie było. No, nic co, Stranger Things... Ale nie, to jeszcze jest jedna ważna sprawa, wiesz? No, jaka? Mieliśmy zakład, założyliśmy... No tak, tak, tak. Założyliśmy, ja założyłem, że umrze blondasek antagonista oraz Steve Harrington. Ty założyłeś, że to będzie Eddie Mason, w angielsku Mason, tak? Eddie Mason, tak, ale to znaczy, tak mi się zdaje. To znaczy najważniejszą kwestią naszego zakładu, co usadziliśmy, Bo jakby na przykład nie zginął Steve, ale zginęłaby Nancy czy Dustin czy Mike, to i tak ty byś wygrał zakład, bo... Główna część naszego zakładu polegała na tym, że ty stawiasz, że zginie ktoś z tej głównej ekipy, a ja stawiałem, że jednak wszyscy przeżyją.

I to było najważniejsze. I obstawiałem, że nikt nie zginie. Później, jak już na następny dzień o tym myślałem, to sobie myślałem, że przegrałem ten zakład raczej. Zwłaszcza, że bracia Duffer gdzieś tam... Oni strasznie hype'owali jednak. Mówili, że finał wyciśnie łzy, że ważne postacie będą ginęły. Dlatego potem się pojawiły te głosy niedosytu. W internecie, że co oni gadali za bzdury, jak zginął tylko Eddie, nie? A tu... No, ale w każdym razie, no, tak się stało, a nie inaczej. No i wygrał Bartek. Bartek, dawałeś temu już jakąś myśl? Coś ci po głowie chodzi? Na pewno, jeszcze dokładnie nie wiem, ale jakiś chciał, żeby po prostu w ramach tego zakładu jakiś muzyczny odcinek zrobimy. Będzie dotyczył muzyki.