POTOP kosmiczna katastrofa

Była to jakby zwarta ściana wody, bez żadnej szczeliny, która rozciągała się wokół nich. To była woda. To, co się wokół nich znajdowało. Tego nie dało się przekroczyć, przejechać i wszystko uciekało. Biegali w kółko do puty, aż dotarli do nieba. W drugiej opowieści tego samego plemienia Pewnego dnia ludzie zobaczyli, jak wszystkie zwierzęta pędzą ze wschodu na zachód całymi dniami. Czwartego dnia, gdy wzeszło światło poranka, ludzie ujrzeli na wschodzie wielką białą jasność i wysłali szarańczę jako gońca, by zobaczyła, co tam się dzieje.

Szarańcza wróciła przed nocą i opowiada, że zbliża się potężna powódź. Ludzie zbierają się i opłakują swój los. Na drugi dzień powódź już tam jest, zajmując cały horyzont jak góry, oprócz zachodu. Jeszcze bardziej wstrząsająca jest opowiadana przez Indian Choctawów, zamieszkujących rejony Oklahoma i Mississippi. Historia o tym, jak zapanowały całkowite ciemności na długi czas nad całą ziemią. Czarownicy Czoktawów wypatrywali długo światła dnia, aż w końcu zwątpili czy je kiedykolwiek jeszcze zobaczą. I cały naród był bardzo nieszczęśliwy.