Mentionsy Mentionsy
Aneks Kryminalny
Aneks Kryminalny

Morderstwo Vickie Barton

06.04.2026 ·48 min 18 s

Robiąc zakupy w sklepie TaniaKsiążka.pl poprzez ten link, możesz okazać wsparcie dla kanału: https://webep1.com/go/31a40d527e Powyższy link jest linkiem afiliacyjnym. Niewielki procent ze sprzedaży trafia do mnie. Wesprzyj mnie na Patronite: Spotify: https://open.spotify.com/show/00bR40E... Instagram: @agnyeshka kontakt: [email protected]źródła:https://1drv.ms/w/c/bac46d350fdf9f05/IQCwtDDmH_l1TbdxSeM7_yw5AYNVHlfcwJJHL9bl3lIEmKo?e=Q9VEpvTa sprawa jest nierozwiązana.

I on teraz właśnie zatrzymany za włamanie i przesłuchiwany mówi policji, sam z siebie, że on wie, kto trzy lata temu zabił Vickie Barton, że ma bardzo ważne informacje w tej sprawie. Osobą, która włamała się tamtego dnia do domu był jego przyrodni brat, William Phelps. Który też popełnił samobójstwo, jak się okaże, zaledwie 3 miesiące po śmierci Vickie. Bo, jak przynajmniej powie Hanson, zmagał się z wyrzutami sumienia. Przyznał się Garemu do tego, co zrobił już kilka dni po morderstwie. Ale Gary przez cały ten czas, przez te trzy lata, również właśnie po śmierci swojego brata, zachował te informacje dla siebie z jakiegoś powodu. Zdecydował się powiedzieć o niej policji dopiero teraz, gdy został zatrzymany i gdy wpadł w kłopoty.

Wyraźnie używając tego jako karty przetargowej. Próby oczywiście ugrania dla siebie mniejszego wyroku. Hanson zeznaje też, że William nie popełnił tej zbrodni sam, a razem z nim był jeszcze jeden mężczyzna, jakiś jego wspólnik. Którego też w samości Gary albo nie znał, albo nie chciał zdradzić, ale to właśnie ten nienazwany wspólnik miał dopuścić się gwałtu i morderstwa na Vickie. I że było to właśnie to. Phelps chciał jedynie włamać do domu i go okraść, zostali przyłapani przez Vickie, jego wspólnik. Bezimienny wspólnik. Okazał się być znacznie bardziej brutalnym typem niż Phelps podejrzewał. Zgwałcił i zabił Vickie. Po czym też Phelps właśnie zmagał się z wyrzutami sumienia.

Możliwe, że Geremu przypomina się nierozwiązana sprawa, o której słyszał kilka lat temu, dosyć głośna wtedy w ich okolicy. Pewnie czytał o niej w gazecie, słyszał o niej w telewizji i przychodzi mu do głowy, wie może, że sprawa jest dalej nierozwiązana i przychodzi mu do głowy, że dlaczego by nie zrzucić winy na swojego nieżyjącego brata. William Phelps nie żyje, przecież już mu wszystko jedno, czy coś na niego zrzucę, czy nie, krzywdy już mu to nie zrobi. Na wypadek, gdyby mieli jakieś DNA, czy odciski palców, na wszelki wypadek doda do tej historii jeszcze jedną osobę, której tożsamości nie zna. Na pewno ta historia miałaby więcej wiarygodności. Poszedł na policję sam, z własnej woli, a nie dopiero, gdy został za coś zatrzymany. Ale według śledczych Hanson miał sporą wiedzę na temat tej sprawy.

Wiedział właśnie o ugryzieniu na piersiach Vickie. To był fakt, który wtedy w 1998 roku był dalej trzymany w tajemnicy. Historia jest więc na tyle wiarygodna, że kilka miesięcy później ciało Williama Phelpsa zostaje faktycznie ekshumowane w celu pobrania jego próbki DNA. Testy zajmują dłuższą chwilę, ale zostaje potwierdzone, że DNA nie pasuje. To nie jego DNA znaleziono na ugryzieniach na klatce piersiowej Vickie. Domyślam się tu też oczywiście, że DNA samego informatora Gary'ego Hansona również zostało porównane, no ale nie wyklucza to oczywiście dalej jego historii, ponieważ jest to właśnie tylko zeznanie kogoś niezbyt wiarygodnego, żadne dowody fizyczne nie mogą niczego poprzeć, może właśnie poza tym, że

Teraz jednak mówi coś, czego nie powiedział nigdy wcześniej. To nie był przypadek, że jego brat i ten dalej nieznany wspólnik włamali się tamtego dnia właśnie do tego domu. To nie było tylko dlatego, że może zauważyli, że ten dom jest znany od ludzi i że może być dobrym celem. Oni zostali tam wysłani właśnie przez Jim'a Bartona. To Jim zlecił Phelpsowi włamanie się do ich domu, wynajął go. Ale nie w celu zamordowania Vickie, a w celu nastraszenia jej. Tutaj prokuratura teraz przedstawia taki motyw, że Jim miał wielką ambicję, chciał zostać szefem policji w Springboro. Jednak była taka niepisana zasada, że szef policji musi zwykle mieszkać w mieście, blisko pracy.

Policjanci jednak w czasie tego włamania, może ponieważ William zwerbował do pomocy nieodpowiednią osobę, Vickie przyłapała Rabosiów na gorącym uczynku, I w wyniku tego zginęła. Więc robi się z tego trochę fabuła słynnego filmu Fargo. Nie wiem jak Wy, ale ja już mam jeden duży znak zapytania tutaj. To znaczy, to ja już widzę tutaj jedną dużą dziurę w tej historii. A mianowicie, jeżeli to Jim wynająłby Williama Phelpsa czy kogokolwiek innego, no to byłby z tą osobą w kontakcie i mógłby jej powiedzieć kiedy. Kiedy w domu na pewno nikogo nie będzie? Przecież tego dnia Jim dobrze wiedział, że Vickie wraca wcześniej do domu.

Oh, man. I gotta call self, man. Stay on the line with me. I teraz policja twierdzi, że on w tym jednym momencie wypowiada takie zdanie. I need to call Phelps, man. Muszę zadzwonić do Phelpsa. Phelps to jest nazwisko Williama Phelpsa, czyli tego nieżyjącego już brata Gary'ego Hansona, który miał zostać przez Dima zatrudniony. Prokuratora teraz tutaj twierdzi, że czarno na białym. Słychać! Słychać jak na dłoni, że Jim mówi o Phelpsie w czasie tego telefonu. Pytanie oczywiście dlaczego miałby powiedzieć coś takiego, wskazać policji o kogo chodzi, kogo należy szukać i tym samym oczywiście sam przyznać się do winy.

Według nich właśnie brzmi to tak, wygląda to tak, jakby Jim sądził, spodziewał się, że właśnie wróci do domu, który został okradziony, jego żona będzie tam oczywiście, nie wiem, spanikowana, wystraszona, że wszystko poszło zgodnie z planem. Tymczasem on wraca do domu i widzi, że jego żona nie żyje. To nie tak miało pójść. Rozumie oczywiście, że tak czy inaczej musi wezwać pomoc, nie może zrobić niczego innego, no ale panikuje. To nie tak miało być. Wcale nie chciałaby Vickie zginęła, nie chciał zabijać swojej żony, więc wymyka mu się. Muszę zadzwonić do Phelpsa, men. To myślę, co on narobił, co on odwalił, to nie tak miało być, muszę od niego zadzwonić. Natomiast, czy to jest na pewno to, co tam słychać? Bo Jim powie później, że on w tym momencie mówi I need to call for help, men.

Ale jest to tylko jeden przypadek, robię to tylko raz. Wypowiadając takie samo słowo czy zdanie w innym wypadku mówię je poprawnie. No ale brzmi to przekonująco. Jest historia, jest motyw, jest pomysł, jest zdaje się dowód na to, że Jim mówi o Williamie Phelpsie. No i również jest zeznanie Gary'ego Hansona, który zezna je przed sądem na korzyść prokuratury. No ale właśnie co ciekawe, Gary Hanson nigdy nie mówi, że to Jim zatrudnił jego brata w roku 98, gdy mówi o tym policji po raz pierwszy. Temat Jima nie pada w ogóle. Ten element, ten detal, że to Jim zatrudnił Hansona i tego jeszcze jednego nieznanego mężczyznę... Ten element pojawia się dopiero w roku 2003.

Nie wiem, jak Wy się z tym wszystkim czujecie? Rozumiem, że ta historia przedstawiona w odpowiedni sposób. Da się opowiedzieć, da się stworzyć taką narrację, że wygląda to absolutnie jakby Jim był winny. Był w to zamieszany. Ale jeżeli popatrzeć tylko na dowody fizyczne, no to nie wiem, jak Wy się z nimi czujecie? Ja mam wrażenie, że są one dosyć słabe. Poza tym nagraniem nie ma żadnych dowodów, że Barton faktycznie znał Williama Phelpsa. Nie wiem, nie ma dowodów na żaden kontakt między nimi, jakieś rozmowy, połączenia telefoniczne. Nie wiem, fakt, że może przynajmniej mają jakiegoś jednego wspólnego znajomego, kogoś w ich kręgu, kto mógłby ich jakoś połączyć. O niczym takim nie wiadomo.

Innym dowodem jaki zostaje przedstawiony przed sądem jest to, że wtedy gdy on zostaje aresztowany, gdy zostaje wszczęte śledztwo przeciwko niemu w roku 2004, no to również zostaje wykonany nakaz przeszukania w jego domu. I w szafie w pudełku znaleziono kilka starych gazet, które Jim zachował z różnych powodów. I jedną z gazet, którą zatrzymał, była gazeta, która miała informacje właśnie o śmierci i o samobójstwie Williama Phelpsa. Co znowu właśnie brzmiało obciążająco. On zatrzymał tę gazetę, bo to była informacja o tym, że zmarł mężczyzna, który zamordował jego żonę. Z tym, że w tym samym wydaniu gazety był artykuł na pierwszej stronie. O tym, że w Springboro udało się zapobiec, czy udało się złapać mężczyznę, który obrabował bank.

Bo na pewno wyjaśnienie, czyje to było DNA pomoże wiele w tej sprawie naprostować. Czy faktycznie był to ktoś, kogo można jakoś połączyć? Czy to z Williamem Phelpsem? Czy z Jimem Bartonem? Czy może okaże się, że jest to DNA zupełnie innej osoby? Przez lata panowała taka narracja, że Jim Barton jest winny. Dopiero w ostatnich latach trochę się zmieniła. W zeszłym roku podcast Generation Y, zdecydowanie jeden z moich ulubionych podcastów kryminalnych, zrobił właśnie odcinek o Jimie. Odcinek, w którym oni wyrazili wątpliwości właśnie co do jego winy, co do przedstawionych dowodów, w odróżnieniu od wielu innych mediów, które zdają się skupiać na bezsprzecznej winie Jima. I tym samym też utwierdzili mnie jeszcze bardziej w przekonaniu, że są moim ulubionym podcastem nie bez powodu.

I w zasadzie ciekawy jest, uznałam też za bardzo ciekawy ten pomysł, że według prokuratury Jim Barton miałby zlecieć Williamowi Phelpsowi jedynie włamanie. Chciał jedynie nastraszyć jego żonę. Nie ma mowy o morderstwie, o robieniu jej krzywdy. Nie ma tam żadnej sugestii. Nikt nie sugeruje, że Jim chciał śmierci Vickie, że chciał, aby została zamordowana. A jednak skończył z zarzutami o spowodowanie jej śmierci, o przyczynienie się do jej śmierci. To jest ciekawe, znaczy rozumiem skąd oni to wyciągnęli, no ale mimo wszystko pomiędzy zleceniem włamania, a zleceniem gwałtu i morderstwa są według mnie jednak kilometry świetlne. Poza tym też w tej historii nie ma lepszego motywu.

Pokazano wszystkie 13 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.