Morderstwo Fabia Sementilli

Sprawa robi się więc jeszcze dziwniejsza. Dlaczego kraść tak drogi samochód i porzucać go kilka kilometrów dalej? Czyż nie po to go ukradli, aby móc go sprzedać dla zysku? I w tym samochodzie zostają znalezione niewielkie ślady krwi. Testy DNA pokażą, że było to DNA tej samej osoby, która musiała skaleczyć się w domu i zostawić tam ślady. I przynajmniej tutaj nikt nie popełnia błędu, jak w odcinku z zeszłego tygodnia. Bo tutaj też okazuje się, że jest to DNA osoby, która była już wcześniej zatrzymana. Jej DNA było w bazach policyjnych i przynajmniej właśnie w tym wypadku władze połączyły to od razu. I okazuje się, że jest to DNA mieszkającego w Los Angeles 61-letniego Roberta Louisa Bakera, który, ciekawostka, w latach swojej młodości, mając 20-30 lat, był członkiem takiej policji wojskowej, można powiedzieć, był w wojsku, w jednostce wojskowej, która miała swoją własną policję i on był tam policjantem przez kilka lat.

Nie ma również żadnych dowodów na to, że mieli jakiś, nie wiem, otwarty związek czy coś w tym rodzaju. Nie ma żadnych wiadomości na ten temat pomiędzy nimi. I teraz dalej. Kilka dni po śmierci Fabia, po tym, gdy jego autopsja zostaje zakończona, jego rodzina chowa go i wyprawia w ich domu takie przyjęcie na jego cześć, na które wszyscy są zaproszeni, wszyscy bliżsi, dalsi, znajomi. Każdy jest zaproszony, może przyjść, złożyć swoje kondolecje, powspominać Fabia. I na tym wydarzeniu zostało wtedy zrobionych kilka zdjęć. I te zdjęcia pokazują, że Robert był na nim obecny. Jest widziane na jednym zdjęciu właśnie na przykład siedzący z Moniką, rozmawiający z nią. Przy tej okazji właśnie jej dzieci później zapamiętają, że właśnie poznały Roberta tamtego dnia.

Został przedstawiony po prostu jak jakiś tam znajomy, przyjaciel. No i właśnie później rodzina, wszyscy bliscy powiedzą, że w zasadzie nie wiedzieli kim był Robert. No ale też nie za bardzo skąd Monika go zna, skąd on się tam wziął. No ale oczywiście też nikt nie miał powodu tego kwestionować, no bo... Każdy, kto znał Roberta, czy był jakoś przyjacielem rodziny, miał prawo przyjść, był zaproszony. I co ciekawe, też nawet ktoś zapamiętał właśnie na tej stypie, czy na tym wydarzeniu, również jest to widoczne podobno na jednym zdjęciu, które zostało zdobione, na dłoniach i na palcach Roberta Widać plastry. Są one obklejone, jego palce są obklejone plastrami, właśnie tak jakby niedawno się skaleczył. I teraz policjanci odkrywają jego związek z tą sprawą, znajdują jego DNA na miejscu zwrotnie i to DNA naprawdę bardzo obciążające.

To nie było tak, że może on kiedyś był gościem w ich domu i gdzieś tam, nie wiem, zostawił jakiś odcisk palca na blacie, który nigdy nie został wytraty czy... Gdzieś na jakimś ręczniku było jego DNA. To była jego krew, świeża krew, która nie zdążyła jeszcze zakrzepnąć, gdy policja przyjechała na miejsce, więc musiała zostać rozlana tam, tamtego dnia, w momencie, gdy Fabio zginął. Była zarówno w domu, zarówno na miejscu zbrodni, jak i w samochodzie. To dowodziło wręcz bez wątpliwości. No i ponieważ właśnie odkrywają ten romans Moniki z Robertem, no to zaczynają podejrzewać, że Monika oczywiście też jest jakoś w to zamieszana. Nie mają jednak na to żadnych dowodów. Decydują się więc obserwować Roberta, obserwować ich oboje, aby zobaczyć, jak wypadki dalej się potoczą.

Rozumieli, że mogli teraz zatrzymać Roberta i mieli wystarczająco mocne fizyczne dowody, aby go skazać. Natomiast obawiali się, że w takim wypadku, w takiej sytuacji, jak te rzeczy się mają, Monika mogłaby powiedzieć, że ona o niczym nie wie, że faktycznie miała romans z Robertem. Robert może miał obsesję na jej punkcie i zamordował jej męża, ale ona mogła dosyć łatwo umyć ręce i powiedzieć, że o niczym nie wie. Natomiast policjanci oczywiście podejrzewają, że było inaczej, że Monika uczestniczyła w tym spisku i dobrze wiedziała, co miało się wydarzyć. Decydują się więc ich obserwować, aby właśnie zebrać więcej dowodów. Jest to poniekąd ryzyko, no bo ryzykują, że w każdym momencie Robert teraz nie aresztowany, nie oskarżony o nic, po prostu wyjedzie na przykład z kraju i nigdy nie wróci, przepadnie gdzieś.

I opiewała na ponad 2 miliony dolarów, które w całości przypadałyby Monice. Chyba, że oczywiście zostałaby skazana za jego morderstwo. Sprawa w ciąży jednak nie jest do końca wyjaśniona. Kim był ten drugi mężczyzna? Ten drugi mężczyzna w kapturze, widziany razem z Robertem. Na pewno nie była to Monika, Ona miała alibi, no i oczywiście nie pasowała też budowa ciała, kto to więc był. I udało się to ustalić dopiero w roku 2024. Wtedy doszło do aresztowania kolejnej, trzeciej osoby, zaledwie 39-letniego Christophera Austina, wieloletniego przyjaciela Roberta Bakera, czy nawet nie tylko tyle, bardziej syna przyjaciela Roberta, no bo Christopher Austin jest tutaj znacznie młodszy. Okazuje się, że Rob Baker był

Przyjacielem od wielu, wielu dekad ojca Christophera Austina. No i później trochę z automatu został również przyjacielem Christophera. I Christopher, co ciekawe, mieszkał aż na Alasce, gdzie, uwaga, pracował jako kurator sądowy. Policja teraz odkrywa, że on właśnie w styczniu na kilka dni, w tym czasie, kiedy Fabius zginął, przyjechał, przyleciał do Kalifornii na kilka dni z wizytą. I on, jak później też powiem, zatrzymał się wtedy w mieszkaniu Roberta. Christopher zatrzymany od razu do wszystkiego się przyznaje. Wyznał, że Robert przekonał go, że jest zakochany w tej kobiecie, która jest od wielu lat, prawie 20 lat w małżeństwie z mężczyzną, który jest dla niej paskudny.

Christopher zeznał, że dostali się do domu po prostu przez frontowe drzwi, które nie były zamknięte na klucz, bo Monika wychodząc nie zamknęła ich specjalnie. To było też ustalone. No i Christopher zeznał, że to Robert zamordował Fabia. To on zadał mu śmiertelne ciosy. Chociaż Christopher przyznał, pomógł go przytrzymać. Fabia był wysokim, postrawnym mężczyzną, raczej silniejszym od Roberta, więc zdaje się to też chyba dlatego tutaj Robert chciał mieć wspólnika, nie chciał ryzykować pojedynku z Fabiem. Po wszystkim Christopher zeznał, oni razem splądrowali dom, zabrali trochę gotówki, trochę kosztowności, po czym odjechali w Porsche Fabia, które później ukryli, porzucili, ale nie ukryli go najlepiej, także to zostało znalezione już następnego dnia.

Udział Christophera Austina w całej tej sprawie jest trochę zagadką. Tak, był przyjacielem Roberta, jakoś uwierzył mu w tę historię, którą mu opowiedziano, ale jednocześnie był, do tego czasu Christopher Austin był zupełnie, nie wiem, Szanowanym członkiem społeczeństwa. O odpowiedzialnej pracy był żonaty, miał trzyletnią córkę. Jakim sposobem? Dlaczego ktoś taki, któryż nie ma żadnych wyroków na swoim koncie w przeszłości, nagle zgadza się wziąć udział w zaplanowanym morderstwie? Jest to trochę nie do pojęcia. Tutaj Robert musiał może mieć jakiś autorytet. Christopher musiał być z kimś, kto szanował Roberta i zwyczajnie wierzył mu we wszystko, co Robert mu powiedział i wierzył, że Robert wie najlepiej.

Pokryją mu, wysyłają sobie listy. Teoretycznie nie wolno im się komunikować, ale zdaje się gdzieś tam pozwolono im na to trochę. Tak, aby później niektóre z tych listów z tej komunikacji przechwycić, no bo to też może zostać później użyte w sądzie przeciwko nim. W jednym z takich listów na przykład Monika nazywa się żoną Roberta i podpisuje się nawet nazwiskiem w liście Monika Baker używając jego nazwiska. I z tych kilku przykładów jakie widziałam, cała ta komunikacja między nimi jest niezwykle infantylna. Nie jakby to byli dorośli ludzie, kobieta, która ma 50 lat i mężczyzna, który ma 60 kilka, a bardziej brzmi to jak licealiści, którzy się zakochali po raz pierwszy i wymieniają się liścikami podczas lekcji.

Wszystko jest niezwykle niedojrzałe. Raz nawet Robert zostaje przyłapany, jak próbował przekazać Monice tubkę po paście do zębów. A co było w tej tubce, jak się okaże? Jego nasienie. Ja nie wiem, brakuje mi tutaj słów na nich w tym momencie. Oni wyraźnie mają na swoim punkcie jakąś chorą obsesję. Gdy w końcu dojdzie do procesu Roberta, który zacznie się w 2023 roku, Robert od razu weźmie całą winę na siebie. Powie, że Monika o niczym nie wiedziała. Zeznał przed sądem dokładnie to. Powiedział, że miał z nią romans, od 18 miesięcy był w niej szalenie zakochany, ale ona traktowała to tylko jako romans, chciała zostać ze swoim mężem, więc on zaplanował całe to morderstwo.

Poprosił Christophera o pomoc. I to wszystko po to, aby mieć Monikę dla siebie. Ona, przyznał, naprawdę o niczym nie wiedziała. To tylko zbieg okoliczności, że akurat wyszła wtedy z domu, że oni wiedzieli, że przez tę godzinę nikogo w domu nie będzie i Fabio będzie tam sam, a drzwi zostaną zostawione otwarte. To przypadek, że wiedzieli, gdzie znajduje się twardy dysk. To przypadek, że Monika przez całą tę godzinę obserwowała aplikację. Z ich systemem alarmowym. W czasie, gdy zeznawał, Monika słuchała wszystkiego z ławy oskarżonych, płacząc i wyglądając jakby słyszała o tym wszystkim po raz pierwszy. Co nie do końca daje wiarę w historię Roberta Bakera, ale rozpoznaje jak najbardziej, że jest on winny zamordowania Fabia, więc zostaje skazany na dożywocie.