Mentionsy Mentionsy
Aneks Kryminalny
Aneks Kryminalny

Moderstwo Cheryl Keeton

13.10.2026 ·1 godz 0 min

Robiąc zakupy w sklepie TaniaKsiążka.pl poprzez ten link, możesz okazać wsparcie dla kanału: https://webep1.com/go/31a40d527e Powyższy link jest linkiem afiliacyjnym. Niewielki procent ze sprzedaży trafia do mnie. Wesprzyj mnie na Patronite: Spotify: https://open.spotify.com/show/00bR40E... Instagram: @agnyeshka kontakt: [email protected]źródła: https://1drv.ms/w/c/bac46d350fdf9f05/IQC4B6cuyPMMQo7UocNTTwI2AT3L4RgoVCVyBJvUdTLRqMw?e=qVGrZhTa sprawa jest rozwiązana.

Samochód Cheryl Keeton został porzucony na lewym pasie ruchliwej drogi. Porzucony bez włączonych świateł, zaraz za zakrętem, w miejscu gdzie widoczność jest słaba. Jedynie cudem auto zostało zauważone na czas i zebrane stamtąd zanim doszło do wypadku. W samochodzie znaleziono ciało jego właścicielki. Cheryl zginęła od poważnych obrażeń głowy. Od razu rozpoczęto śledztwo w sprawie jej morderstwa i mimo, że Cheryl wręcz zostawiła odręcznie napisaną wiadomość prawie że informującą, kto jest jej potencjalnym mordercą, sprawa pozostanie nierozwiązana przez długi czas. Dzień dobry i witam ponownie w Aneksie. Miło mi, że znów do mnie dołączyliście, a jeżeli jest to wasz pierwszy raz tutaj, witajcie.

Ja mam na imię Agnieszka i wypuszczam nowe odcinki na YouTube w każdą niedzielę, a później w ciągu tygodnia na pozostałych platformach do słuchania podcastów. Będzie mi bardzo miło, jeżeli zasubskrybujecie mój kanał, czy wystawicie mi ocenę w aplikacji do słuchania podcastów, której używacie. Dziś mam dla Was sprawę ze Stanów Zjednoczonych, z lat osiemdziesiątych. Już to chyba kiedyś mówiłam, chyba nie jeden raz, że raz na jakiś czas chodzę do sklepu z używanymi rzeczami w Kanadzie. Spędzam tam dużo czasu, grzebiąc właśnie głównie po używanych książkach, bo tych zawsze jest tam wiele. I praktycznie za każdym razem udaje mi się wygrzebać minimum jedną książkę z gatunku True Crime, często o jakimś paskudnym, zupełnie zapomnianym przez świat i historię zwrotnialcu. I kolejna z takich książek właśnie zainspirowała dzisiejszy odcinek.

Mowa o książce słynnej pisarki Anne Rule z roku 1995 o tytule Dead by Sunset, która jest oczywiście głównym źródłem dzisiejszego odcinka i którą szczerze polecam i która chyba stała się moją dotychczas ulubioną książką Anne Rule. Jest świetnie napisana, czyta się ją wręcz jak porywającą powieść kryminalną, a nie historię na faktach. Ale cóż, to chyba tyle słowem wstępu. Witam Was raz jeszcze w Aneksie. Usiądźcie sobie wygodnie, tradycyjnie weźcie sobie jakieś piciu i zapraszam do dzisiejszej historii. A zacznijmy oczywiście od dzisiejszej głównej bohaterki, to jest od Cheryl Keeton. Cheryl Keeton w momencie śmierci w roku 1986 będzie miała nieskończone 37 lat.

Cheryl marzyła o tym, aby zostać prawniczką i wszyscy uważali, że będzie w tym świetna. Zaraz po skończeniu studiów i rozpoczęciu specjalizacji z prawa Cheryl poślubiła swojego chłopaka. Z którym zresztą poznała się na uczelni Dana Almsteda. Nie miało to być jednak ani szczęśliwe, ani długie małżeństwo. Cheryl i Dan mieli wielu znajomych, przyjaciół ze studiów, z pracy, z którymi oczywiście często spędzali czas. I była taka jedna para, z którymi właśnie często wychodzili, spotykali się. I była to jej inna koleżanka ze studiów znów, Lauren Swanson, pracująca teraz jako nauczycielka, która niedawno wzięła ślub z wpływowym deweloperem, 29-letnim Bradem czy Bradleyem Cunninghamem.

Lauren Swanson w ciągu roku wzięła ślub, zaszła w ciążę, kupiła mieszkanie i rozwiodła się. Do rozwodu doszło dosyć prędko i brat i Cheryl zamieszkali razem. Lauren później długo nie wybaczyła mężowi i bliskiej przyjaciółce tej strady. Jak możecie się domyślić z prologu czy z tytułu tego podcastu chociażby, Cheryl Keeton przypłaci to życiem. Ale w tamtym czasie Cheryl mówiła wszystkim, jak bardzo jest zakochana. Żałowała bardzo tego, jak to wszystko wyszło, że zdradziła męża, przyjaciółkę, ale mówiła wielu, ona i brat są bratnimi duszami, muszą być razem. I kim był ten brat Cunningham, który tak zawrócił jej w głowie?

Chociaż tutaj również według Ann Rule bardzo się tego pochodzenia wstydził i zwykle minimalizował je lub zupełnie do niego nie przyznawał. Mając dwadzieścia kilka lat po uzyskaniu dyplomu zajął się deweloperką i inwestycjami i odnosił w tej dziedzinie spore sukcesy. Gdy poznał Cheryl, był w trakcie swojego trzeciego już małżeństwa w życiu z Lauren Swanson i spodziewał się też trzeciego w swoim życiu dziecka, które przyjdzie na świat już po jego rozwodzie. Z Lauren będzie to córka Amy. Mimo tego jednak Cheryl i brat biorą ślub w marcu 1979 roku, a siedem miesięcy później znów na świat przychodzi ich pierwsze dziecko, syn Jess Cunningham.

Dla podsumowania Cheryl i Brad mają teraz razem trójkę, Jessa, Michaela i Filipa, a z poprzednich dwóch związków, dwóch małżeństw Brad ma córkę Kate, syna Brenta i córkę Amy. Brad dalej szuka pracy, szuka zajęcia. Teraz wykorzystując oszczędności Cheryl otwiera kolejny biznes. Tym razem jest to pralnia i myjnia samochodowa w Seattle. Ale nie powodzi mu się najlepiej. Niedługo później Cheryl otrzymuje propozycję zostania partnerką w kancelarii mojej znajomych ze studiów. Jest to dobra oferta, oferująca jej przyzwoitą pensję, która będzie znacząco rosnąć z każdym rokiem. Haczyk jednak był taki, że wymagała przeprowadzki do niedalekiego Portland w Oregonie. Co Cheryl też odpowiadało, bo w zasadzie miała stamtąd bliżej do swojej mamy i ojczyma, swoich bliskich, którzy mieszkali w południowym Waszyngtonie.

A brat też, słysząc ile Cheryl będzie zarabiać, uznaje, że jest to świetny pomysł i cała rodzina pakuje się i przenosi do Portland, gdzie też o dziwo brat bez problemu znajduje pracę. Zostaje zatrudniony w banku na wysokim stanowisku, mimo że wcześniej nie miał dużego doświadczenia w bankowości. Zostaje zatrudniony jako dyrektor Wydziału Kredytów i Pożyczek w banku Citizens. I pomimo, że zarabia na tej pozycji bardzo dużo, prawie tyle co Cheryl, to według książki Unrule brat wydawał więcej niż zarabiał, żył ponad stan i to znów Cheryl pokrywa większość ich codziennych wydatków i rachunków. Sytuacja w ich związku staje się napięta. Cheryl pracuje długimi godzinami, a przez to, że nie ma jej tak długo w domu, to brat zaczyna podejrzewać ją o romans i staje się bardzo zaboczy i zastrosny.

Oskarza ją o zdradę, wyzwania cały czas do niej w pracy, nawet zaczyna wyzwaniać do żon mężczyzn, z którymi Cheryl pracuje, aby podzielić się swoimi podejrzeniami. Oczywiście robiąc tym samym Cheryl ogromny wstyd. Jednak to wtedy też Cheryl odkrywa, że to brat przez dłuższy czas miał romans z ich niespełna 19-letnią opiekunką do dzieci, no bo gdy oni oboje pracowali, to zatrudnili opiekunkę. No i gdy to odkrywa, to jest to dla niej koniec. To w połączeniu z bardzo nieracjonalnym zachowaniem Brad'a, jego skłonnością do wybuchów złości oraz w ostatnim czasie również do przemocy, Cheryl dochodzi do wniosku, że ich prawie siedmioletnie teraz małżeństwo dobiegło końca.

Tak też w lutym 1986 roku teraz Cheryl i Brad zamieszkują osobno. On wyprowadza się z ich domu i wynajmuje mieszkanie w luksusowym kompleksie mieszkaniowym Madison Towers w Portland. Przez tych kilka kolejnych miesięcy, gdy ich rozwód będzie w trakcie, Cheryl stanie się kłębkiem nerwów. Brat rzucał jej kłody pod nogi przy każdym aspekcie ich rozwodu, Groził, chciał dostać pełną opiekę nad synami, twierdząc, że Cheryl jest nieodpowiedzialną matką. Groził i utrudniał jej praktycznie wszystko. Do tego stopnia, że Cheryl nawet zaczyna się bać o swoje życie. Pewnego dnia odkryła, że coś stało się z hamulcami w jej samochodzie i zaczyna podejrzewać, że ktoś przy nich majstrował. Ponieważ Cheryl teraz zostaje sama w domu z synami,

Brat Cunningham więc ma swoje życie ustawione od początku, ale nie ma zamiaru zbyt długo być samotny. Zaczyna szukać sobie nowej dziewczyny. Żony numer pięć. Tak też poznaje Sarę Gordon, to jest nadany jej tutaj pseudonim, bo Sara pragnęła zostać anonimowa. Została przedstawiona bradowi przez swoją przyjaciółkę, Lilię Sarnen, z którą brat przez jakiś czas pracował i która tak się też składała, mieszkała akurat w tym samym kompleksie mieszkaniowym, co on. Sara była młodą lekarką, anestezjologiem i Sara i brat zostali ustawieni na randkę w ciemno przez Lilię wiosną 1986 roku. I jak Sara potem powie, to pierwsze spotkanie nie zrobiło na niej dobrego wrażenia.

Cheryl była kłębkiem nerwów od lutego do września 1986 roku. Rozwód zdawał się nie mieć końca, wszyscy zauważyli, że z pewnej siebie przebojowej kobiety stała się cicha i wycofana. Straciła też znacznie na wadze. Wciąż jednak miała w sobie wolę walki. 16 września miejsce ma spotkanie z nimi, to jest z Cheryl i Bradem i z ich prawnikami, podczas którego oboje składają oficjalne oświadczenia pod przysięgą. To w czasie tego spotkania też Cheryl opowiada otwarcie o przemocy psychicznej i fizycznej, jakiej Brad miał się dopuszczać, Zarówno na niej, pod koniec małżeństwa, jak i również na ich dzieciach. Mówi tutaj ze szczegółami o karach fizycznych, które stosował wobec swoich synów i którym ona była przeciwna.

Pod koniec spotkania Bradowi podobno para wychodziła uszami. To był pierwszy raz w jego życiu, kiedy ktoś oficjalnie na nagraniu, bo to miało trafić później przed sąd, oskarżył go o przemoc i o bycie złym ojcem i mężem. Niektórzy sądzą, że to złożone wtedy przez nią oświadczenie poniekąd przypieczętowało los Cheryl. To jest 20 września 1986 roku, to jest sobota. Tego dnia, w sobotę po południu, Cheryl pojechała odwiedzić swoją mamę i ojczyma, Betty i Marva Trossettów, którzy właśnie mieszkali po drugiej stronie, po drugiej stronie granicy Stanów, w Waszyngtonie. Pojechała sama, bo ten weekend był weekendem brata i jej synowie spędzali weekend u swojego ojca. Cheryl spędziła więc właśnie weekend u swojej rodziny i opuściła ich dom niedzielnym popołudniem, aby wrócić do swojego domu w Portland.

Auto po prostu stało na lewym pasie z wyłączonymi światłami. Było 20.30, słońce zdążyło już zajść, w tym miejscu też widoczność była słaba, więc kwestią czasu było, aż ktoś pędząc lewym pasem nie wyhamuje albo nie zjedzie na pas obok na czas i dojdzie do poważnego wypadku. Randall zaparkował na poboczu i ruszył biegiem do tak dziwnie porzuconej na środku drogi Toyoty. Zajrzał przez szybę i zobaczył w środku na siedzeniu kierowcy kobietę. Jej ciało jest ładnie przechylone na bok. Zdawał jednak otworzyć drzwi, które nie były zamknięte na klucz i bezpiecznie przekierować samochód na pobocze, możliwie ratując tym komuś życie i jak się też okaże wpływając bardzo pozytywnie na losy wszystkich bliskich kobiety, która była w tym samochodzie.

Jak zginęła, zapytał. Wypadek samochodowy? Sam zaproponował. Nie, odpowiedzieli mu. Jeszcze nie wiadomo, wciąż ustalamy, jak doszło do śmierci. Czy potrzebuję adwokata? Padło kolejne pytanie Brad'a. Zgodził się jednak porozmawiać z nimi tamtej nocy i odpowiedzieć na kilka pytań. Policjanci chcieli oczywiście wiedzieć, kiedy widział Cheryl po raz ostatni i gdzie byli teraz ich synowie przede wszystkim. Synowie byli z nim, powiedział. Śpią już. Jak powiedział, widział Cheryl przez ten weekend dwa razy. Najpierw w piątek wieczorem, gdy właśnie przyjechał do jej domu, aby odebrać chłopców i zabrać ich na weekend do siebie. I widział ją też w przelocie w sobotę. I był na nią zły, bo... Ich najstarszy syn, Jess, miał wtedy mecz piłkarski, na który brat też go zabrał i Cheryl pojawiła się tam na publiczności.

I mimo, że nie próbowała nawiązać kontaktu ani ze swoim synem, ani z bratem, to brat był wściekły i uważał to za pogwałcenie ich zasad podziału opieki. Później nie miał kontaktu z Cheryl. I teraz tego wieczoru, w niedzielę, jak powiedział, miał dużo na głowie. Wziął chłopców najpierw na kolację w pizzerii koło szpitala jego dziewczyny, Sary. Zjedli pizzę w czasie przerwy Sary, po czym Sara wróciła do pracy, a on z chłopcami wrócił do mieszkania. Zdał sobie sprawę, że jest spóźniony na dziewiętnastą i nie zdąży właśnie na czas odstawić chłopców do Cheryl. Włączył im film na wideo i zadzwonił do Cheryl, aby powiedzieć jej jaka jest sytuacja i zasugerował, że może tym razem to ona powinna przyjechać po chłopców, bo on zawsze ich wozi. Cheryl była poirytowana, jak powiedział.

Brzmiało jakby była pijana, w jego opinii, i w tle słyszała jakiegoś mężczyznę. Nie była sama. Zgodziła się jednak, aby przyjechać po synów. Zagadką jest, dlaczego brat nie miał problemu, aby prosić Cheryl, która w jego opinii piła alkohol, aby jechała samochodem i woziła ich trzech małych synów. Ale tutaj też warto przypomnieć, że raport toksykologiczny wykazał, że nie miała żadnych substancji ani alkoholu w swoim organizmie. Gdy rozmawiali przez telefon, było około 19.30, powiedział. I następnie Bart właśnie powiedział, że przez następną godzinę ponad po prostu czekał na nią w swoim mieszkaniu. Trochę się niecierpliwił, bo czas upływał. Nawet właśnie kilka razy wychodził z mieszkania i czekał na nią przed budynkiem, wypatrywał jej samochodu.

Gdy policjanci wypytują jednak dalej o jego relacje i o to, gdzie był w tym czasie, gdy zginęła, brat przerywa rozmowę i idzie zadzwonić po adwokata. 37-letni brat Cunningham podczas omawiania sprawy w biurze swojego adwokata, gdy jego adwokat przedstawia mu wszystkie dostępne dowody, dostępne na tamtą chwilę, brat doznaje ataku serca i zostaje zabrany do szpitala. Przeżył atak. Niedługo później brat wyprowadza się ze swoją rodziną z tego mieszkania i zaczyna pomieszkiwać u różnych znajomych, u rodziny, ciągle zmieniając miejsce zamieszkania i unikając wezwań policjantów na przesłuchanie. Ci chcieli zwłaszcza również porozmawiać oczywiście z jego synami, którzy byli ważnymi świadkami. Udało mi się jednak porozmawiać z Saron Gordon, obecną dziewczyną Brad'a, która częściowo potwierdziła jego historię.

Tamtego wieczoru też brat poprosił ją, czy mógłby pożyczyć jej samochód. Miał jakiś problem ze swoim, powiedział. Jego samochód, jego silnik ciągle gaśnie. Chyba wlał do niego jakąś kiepską benzynę. Zapytał, czy może pożyczyć auto Sary. Ona nie miała z tym problemu, bo i tak nigdzie tej nocy nie jechała, nigdzie się nie wybierała, a brat nie chciał utknąć gdzieś zepsutym samochodem i ze swoimi trzema małymi synami. Gdy zbierają się w końcu do wyjścia, brat i chłopcy są spóźnieni. Dochodziła godzina dziewiętnasta, powinni byli być już u Cheryl. Nagle też brat zorientował się, że zapomniał czyjegoś specjalnego kocyka, powiedziała Sara. Kocyka, którego jest ich synów, bez którego ten nie mógł spać. Nie może odstawić chłopców do Cheryl bez tego kocyka, bo on nie pójdzie spać, więc muszą teraz wrócić do mieszkania i ten kocyk zabrać.

Nie ma rady, powiedział. Nie było to zupełnie po drodze, no ale nie było wyjścia. Może zadzwonię z domu do Cheryl, powiedział Sarze i powiem jej, aby to ona przyjechała po chłopców. Dlaczego to zawsze ja mam ich wozić? Sarah powiedziała, że okej, pożegnali się, no i ona potem miała na niego czekać w szpitalu. Brad zadzwonił do niej ze swojego mieszkania około 19.30. Rozmawiałem z Cheryl, powiedział jej. Przyjedzie po chłopców, czekamy na nią. Gdy tylko ich odbierze, ja przyjadę do ciebie. Sarah ucieszyła się, więc czekała i czekała, ale Brad nie pojawiał się. W końcu po 20.30 zadzwoniła do jego mieszkania, aby sprawdzić czy wszystko w porządku, ale telefon dzwonił i dzwonił i nikt nie odebrał. Zaczęła się trochę denerwować, bo wiedziała, że sytuacja pomiędzy Bradem a Cheryl jest napięta.

Do tego chciała spędzić z bratem trochę czasu. Zadzwoniła raz jeszcze, o 21. I tym razem brat odebrał. Cheryl jeszcze nie przyjechała, powiedział jej. Cały ten czas na nią czekał, wychodząc z mieszkania, czekając przed budynkiem, wypatrując jej samochodu. Robiło się za późno, Sara chciała pójść spać, miała nadzieję zdrzemnąć się tej nocy, jeżeli nie będzie żadnego nagłego wypadku. Powiedziała mu więc, aby już nie przyjeżdżał, bo jest za późno i poszła spać. Sara, jak powie wtedy, ani przez chwilę nie wątpiła w historii opowiedzioną jej przez brata. Brat od razu zatrudnił adwokata, który miał go reprezentować. Za jego poradą również zatrudnił też innego adwokata do reprezentowania jego synów. Mimo, że policji w tej początkowej fazie śledztwa udało się za zgodą tego adwokata i w jego obecności porozmawiać z jego najstarszym synem, z Jessem.

Który miał wtedy 6 lat. Chłopiec powiedział wtedy, potwierdził, że pamiętał, że tamtego dnia właśnie byli na pizzy z Sarą, po czym wrócili do mieszkania i jak powiedział, ojciec włączył im film na wideo. On, czyli Jess i najmłodszy syn, Filip, oglądali w salonie na kanapie film, a ojciec zabrał tego średniego syna, Michaela, za sobą i gdzieś z nim wyszedł na praktycznie cały czas trwania filmu. Wrócili kilka chwil po tym, gdy film się skończył. Nie do końca więc pasowało to do historii brata, że czekał w mieszkaniu czy przed blokiem na przyjazd Cheryl. Według historii Jessa brat zabrał Michaela i zniknął z nim z ich mieszkania na cały czas trwania filmu. Później nawet ustalono jaki to był film i ustalono, że film ten trwał około półtorej godziny.

Libro właśnie zapytał. To było około 20, nie? Wyraźnie chciał upewnić się, że ma alibi. Nie, odpowiedziała Lilia. Było bardziej około 19.30. Pamiętała to, bo jechała właśnie na to przyjęcie u swojej mamy i była spóźniona, bo miała tam być o 19.30, a o 19.30 dopiero wybiegała spóźniona z mieszkania. Dlatego to zapamiętała. Inna kobieta, Rachel Houghton się nazywała, około godziny 21 tamtej nocy widziała na parkingu ich bloku mężczyznę i małego chłopca. Rzucili jej się w oczy, bo wydawali się być w pośpiechu. Mężczyzna prawie że biegł truchtem i pospieszał za sobą chłopca. Mijał do tego mokre włosy i zauważyła, że nie ma butów. Trzymał coś jednak w ręce, nie wiedziała co to jest, bo zasłaniał to przed nią.

Zdawał się też być zmieszany, gdy zauważył, że na nich patrzy. Wtedy nie miał dla niej żadnego znaczenia. Od ojcem z synem gdzieś się spieszą, może wracają z basenu, kto wie. Ale później właśnie rozpoznała w tym mężczyźnie brata Cunninghama, a w małym chłopcu pięcioletniego Michaela. Nie da się więc ukryć. Głównym podejrzanym w sprawie śmierci Cheryl staje się właśnie Brad. Nie tylko dlatego, że był mężem ofiary, a ci zawsze są sprawdzani i podejrzewani jako pierwsi, ale też dlatego, że wszystko wskazywało na to, że Cheryl pojechała spotkać się właśnie z Bradem tuż przed swoją śmiercią. Upewniła się, że wie o tym więcej niż jedna osoba. Zadzwoniła do swojej mamy, aby jej powiedzieć co się stało. Zostawiła notatkę dla swojego brata, fizyczny dowód. Napisała gdzie jedzie, kiedy, po co i że ma zaraz wrócić.

No i właśnie, bo mimo że Brad twierdził, że przez cały czas był w Madison Tower, w mieszkaniu albo przed blokiem i czekał na Cheryl, relacje świadków nie do końca to potwierdzały. Wiemy, że był w mieszkaniu o 19.30, bo wtedy dzwoni do Cheryl, dzwoni też do Sary w szpitalu. On twierdzi, że kazał Cheryl przyjechać do siebie po synów. Ona jednak zostawia notatkę i mówi, że jedzie spotkać się z Bradem nieopodal, bo zepsuł mu się samochód. Zaraz potem Brad jest widziany wychodzący gdzieś ze swoim synem, przez Lilia, wychodzący z windy. 2 pozostałych synów, według zeznania tutaj jego najstarszego syna Jamesa, zostaje samych w mieszkaniu i ogląda film. Brad nie wraca do mieszkania przez około 90 minut. On jednak twierdzi, według jego zeznania był w bloku i w mieszkaniu przez cały ten czas i czekał na Cheryl.

Pokazano pierwszych 25 dopasowań — doprecyzuj frazę, aby zawęzić wyniki. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.