Mentionsy Mentionsy
Aneks Kryminalny
Aneks Kryminalny

Moderstwo Cheryl Keeton

13.10.2026 ·1 godz 0 min

Robiąc zakupy w sklepie TaniaKsiążka.pl poprzez ten link, możesz okazać wsparcie dla kanału: https://webep1.com/go/31a40d527e Powyższy link jest linkiem afiliacyjnym. Niewielki procent ze sprzedaży trafia do mnie. Wesprzyj mnie na Patronite: Spotify: https://open.spotify.com/show/00bR40E... Instagram: @agnyeshka kontakt: [email protected]źródła: https://1drv.ms/w/c/bac46d350fdf9f05/IQC4B6cuyPMMQo7UocNTTwI2AT3L4RgoVCVyBJvUdTLRqMw?e=qVGrZhTa sprawa jest rozwiązana.

Cheryl marzyła o tym, aby zostać prawniczką i wszyscy uważali, że będzie w tym świetna. Zaraz po skończeniu studiów i rozpoczęciu specjalizacji z prawa Cheryl poślubiła swojego chłopaka. Z którym zresztą poznała się na uczelni Dana Almsteda. Nie miało to być jednak ani szczęśliwe, ani długie małżeństwo. Cheryl i Dan mieli wielu znajomych, przyjaciół ze studiów, z pracy, z którymi oczywiście często spędzali czas. I była taka jedna para, z którymi właśnie często wychodzili, spotykali się. I była to jej inna koleżanka ze studiów znów, Lauren Swanson, pracująca teraz jako nauczycielka, która niedawno wzięła ślub z wpływowym deweloperem, 29-letnim Bradem czy Bradleyem Cunninghamem.

No i właśnie jak to często bywa, obie pary były w podobnym wieku, obracali się w podobnych kręgach, żyli na podobnym poziomie, więc zaczęli razem spędzać sporo czasu. I też ponieważ Cheryl dalej studiowała, a potrzebowała jakiegoś źródła utrzymania, to brat zatrudnił ją na pół etatu do pracy biurowej w swojej firmie. Tylko, że bardzo prędko pomiędzy Bradem a Cheryl zaczęło iskrzyć. I tak, ich związek zacznie się w aferze niemałego skandalu, bo Cheryl i Brad w którymś momencie będą mieć romans. Za plecami Lauren i Donna oczywiście, za plecami swoich małżonków. Wszystko skończy się tak, że na początku 1978 roku Cheryl rozwiodła się z Donem, a brat rozwiódł się z Lauren, którą zresztą słuchajcie porzucił w zaawansowanej ciąży i z nowym mieszkaniem, które dopiero co kupili i kredytem.

Cheryl była kłębkiem nerwów od lutego do września 1986 roku. Rozwód zdawał się nie mieć końca, wszyscy zauważyli, że z pewnej siebie przebojowej kobiety stała się cicha i wycofana. Straciła też znacznie na wadze. Wciąż jednak miała w sobie wolę walki. 16 września miejsce ma spotkanie z nimi, to jest z Cheryl i Bradem i z ich prawnikami, podczas którego oboje składają oficjalne oświadczenia pod przysięgą. To w czasie tego spotkania też Cheryl opowiada otwarcie o przemocy psychicznej i fizycznej, jakiej Brad miał się dopuszczać, Zarówno na niej, pod koniec małżeństwa, jak i również na ich dzieciach. Mówi tutaj ze szczegółami o karach fizycznych, które stosował wobec swoich synów i którym ona była przeciwna.

I mimo, że nie próbowała nawiązać kontaktu ani ze swoim synem, ani z bratem, to brat był wściekły i uważał to za pogwałcenie ich zasad podziału opieki. Później nie miał kontaktu z Cheryl. I teraz tego wieczoru, w niedzielę, jak powiedział, miał dużo na głowie. Wziął chłopców najpierw na kolację w pizzerii koło szpitala jego dziewczyny, Sary. Zjedli pizzę w czasie przerwy Sary, po czym Sara wróciła do pracy, a on z chłopcami wrócił do mieszkania. Zdał sobie sprawę, że jest spóźniony na dziewiętnastą i nie zdąży właśnie na czas odstawić chłopców do Cheryl. Włączył im film na wideo i zadzwonił do Cheryl, aby powiedzieć jej jaka jest sytuacja i zasugerował, że może tym razem to ona powinna przyjechać po chłopców, bo on zawsze ich wozi. Cheryl była poirytowana, jak powiedział.

Cheryl jednak nie pojawiła się. Więc brat poddał się, dochodząc do wniosku, że Cheryl pewnie zmieniła zdanie i nie przyjedzie. Było mu to na rękę, bo pasowało mu, że chłopcy zostaną u niego. Nie kłopotał się, żeby nawet do niej ponownie zadzwonić. To zachowanie Cheryl nie dziwiło go jednak, powiedział policjantom. Na Cheryl nie można było polegać, narzekał. Pewnie była tego wieczoru z jakimś facetem, co chwilę miała innego faceta. Była rozwiązła, poskarżył się. Sypiała ze wszystkimi w swojej kancelarii, a nawet mimo, że tyle zarabiała, czasem udawała prostytutkę przy drodze, bo miała takie różne dziwne fetysze seksualne. Nikt swoją drogą poza bratem właśnie w życiu Cheryl, z bliskiego grona Cheryl, nigdy nie powiedział podobnej historii i nie potwierdził jego słów.

Ona miała tamtej nocy dyżur, zmianę w szpitalu, była na SOR-ze i pełniła z tego co rozumiem taki całonocny dyżur jako anestezjolog, na wypadek gdyby potrzebne było znieczulenie przy nagłej operacji. I właśnie w czasie przerwy, gdzieś koło 18, mogła wyjść ze szpitala do pizzerii obok, gdzie spotkała się z bratem i jego synami i zjedli pizzę. Wiedziała, że brat potem miał zawieść chłopców z powrotem do Cheryl, bo wiedziała, jakie są ich ustalenia. Plan był taki, że potem brat wróci do niej do szpitala, Bo lekarze na dyżurze mieli jakieś takie swoje pomieszczenie, w których spędzali czas czekając na wezwanie i mogli tam przyjmować gości, więc brat właśnie miał do niej przyjechać i dotrzymać jej towarzystwa zanim Sara pójdzie spać.

Nie ma rady, powiedział. Nie było to zupełnie po drodze, no ale nie było wyjścia. Może zadzwonię z domu do Cheryl, powiedział Sarze i powiem jej, aby to ona przyjechała po chłopców. Dlaczego to zawsze ja mam ich wozić? Sarah powiedziała, że okej, pożegnali się, no i ona potem miała na niego czekać w szpitalu. Brad zadzwonił do niej ze swojego mieszkania około 19.30. Rozmawiałem z Cheryl, powiedział jej. Przyjedzie po chłopców, czekamy na nią. Gdy tylko ich odbierze, ja przyjadę do ciebie. Sarah ucieszyła się, więc czekała i czekała, ale Brad nie pojawiał się. W końcu po 20.30 zadzwoniła do jego mieszkania, aby sprawdzić czy wszystko w porządku, ale telefon dzwonił i dzwonił i nikt nie odebrał. Zaczęła się trochę denerwować, bo wiedziała, że sytuacja pomiędzy Bradem a Cheryl jest napięta.

Do tego chciała spędzić z bratem trochę czasu. Zadzwoniła raz jeszcze, o 21. I tym razem brat odebrał. Cheryl jeszcze nie przyjechała, powiedział jej. Cały ten czas na nią czekał, wychodząc z mieszkania, czekając przed budynkiem, wypatrując jej samochodu. Robiło się za późno, Sara chciała pójść spać, miała nadzieję zdrzemnąć się tej nocy, jeżeli nie będzie żadnego nagłego wypadku. Powiedziała mu więc, aby już nie przyjeżdżał, bo jest za późno i poszła spać. Sara, jak powie wtedy, ani przez chwilę nie wątpiła w historii opowiedzioną jej przez brata. Brat od razu zatrudnił adwokata, który miał go reprezentować. Za jego poradą również zatrudnił też innego adwokata do reprezentowania jego synów. Mimo, że policji w tej początkowej fazie śledztwa udało się za zgodą tego adwokata i w jego obecności porozmawiać z jego najstarszym synem, z Jessem.

Zdawał się też być zmieszany, gdy zauważył, że na nich patrzy. Wtedy nie miał dla niej żadnego znaczenia. Od ojcem z synem gdzieś się spieszą, może wracają z basenu, kto wie. Ale później właśnie rozpoznała w tym mężczyźnie brata Cunninghama, a w małym chłopcu pięcioletniego Michaela. Nie da się więc ukryć. Głównym podejrzanym w sprawie śmierci Cheryl staje się właśnie Brad. Nie tylko dlatego, że był mężem ofiary, a ci zawsze są sprawdzani i podejrzewani jako pierwsi, ale też dlatego, że wszystko wskazywało na to, że Cheryl pojechała spotkać się właśnie z Bradem tuż przed swoją śmiercią. Upewniła się, że wie o tym więcej niż jedna osoba. Zadzwoniła do swojej mamy, aby jej powiedzieć co się stało. Zostawiła notatkę dla swojego brata, fizyczny dowód. Napisała gdzie jedzie, kiedy, po co i że ma zaraz wrócić.

No i właśnie, bo mimo że Brad twierdził, że przez cały czas był w Madison Tower, w mieszkaniu albo przed blokiem i czekał na Cheryl, relacje świadków nie do końca to potwierdzały. Wiemy, że był w mieszkaniu o 19.30, bo wtedy dzwoni do Cheryl, dzwoni też do Sary w szpitalu. On twierdzi, że kazał Cheryl przyjechać do siebie po synów. Ona jednak zostawia notatkę i mówi, że jedzie spotkać się z Bradem nieopodal, bo zepsuł mu się samochód. Zaraz potem Brad jest widziany wychodzący gdzieś ze swoim synem, przez Lilia, wychodzący z windy. 2 pozostałych synów, według zeznania tutaj jego najstarszego syna Jamesa, zostaje samych w mieszkaniu i ogląda film. Brad nie wraca do mieszkania przez około 90 minut. On jednak twierdzi, według jego zeznania był w bloku i w mieszkaniu przez cały ten czas i czekał na Cheryl.

Zwykle on właśnie ze wszystkimi swoimi żonami bierze ślub szybciej niż w rok, szybciej niż po roku znajomości. Ale Dana odrzuca te calęczyny. Mówi, że nie znają się wystarczająco długo i że ona nie chce wychodzić za mąż. Ona później odejdzie od brata, zostawi go, ale ten też nie popuści jej łatwo, bo będzie ją później dręczył, prześladował, szantażował, wyzwaniał do jej rodziny itd. W międzyczasie, gdy to wszystko się dzieje, narasta to szczarowanie decyzją władz spośród bliskich, znajomych, rodziny Cheryl, Policjanci prowadzący śledztwo dalej są przekonani, że winny jest Brad, lecz prokuratura uważa, że jedynie liścik, którego autorstwo można podważyć i zeznanie jej matki, której Cheryl miała powiedzieć przez telefon, że jedzie spotkać się z Bradem, nie wystarczą, aby go skazać.

On, ponieważ był starszy, poszedł pierwszy na studia, ale niedługo potem Lonnie Ann zaszła z nią w ciążę. Były młodą parą, mieli wtedy po 20 i 18 lat. Zdecydowali się pobrać i założyć rodzinę. Jest rok 1969. Brad znalazł pracę na nocne zmiany w szamranym klubie nocnym, odlaczył na jakiś czas studia, lecz potem nie wrócił i je skończył, uzyskał dyplom, a Lorian znajduje pracę w firmie sprzątającej. W październiku 1969 roku na świat przyszła ich pierwsza córka. Kate Ann Cunningham. Kilka miesięcy później Laurie Ann była już w drugiej ciąży. W grudniu 1970 roku znów na świat przyszedł ich syn, Brent Morris Cunningham. I Laurie Ann teraz opisała te kilka lat, które spędziła z bratem jako koszmar.

Pokazano wszystkie 12 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.