Czy wiemy, czego pragną kobiety? dr Monika Łukasiewicz
Czy naprawdę wiemy, czego pragną kobiety – i czy mogą dziś otwarcie mówić o swojej seksualności?W tym odcinku rozmawiam z dr Moniką Łukasiewicz – specjalistką zdrowia intymnego – o tym, jak współczesna nauka i praktyka kliniczna rozumieją kobiecą seksualność.Monika Łukasiewicz to uznana ginekolożka, endokrynolożka, androlożka i seksuolożka z wieloletnim doświadczeniem klinicznym. Specjalizuje się w diagnostyce i terapii zaburzeń seksualnych u kobiet i mężczyzn. Jest autorką licznych publikacji naukowych oraz książek popularyzujących wiedzę na temat zdrowia intymnego, seksualności, relacji i samopoznania.Rozmawiamy o biologicznych uwarunkowaniach pożądania, roli hormonów, ale także o tym, jak seksualność kobiet kształtowana jest przez relacje, przekazy kulturowe, wychowanie i codzienne doświadczenia. Czy seksualność zmienia się z wiekiem? Dlaczego u niektórych kobiet pożądanie nie pojawia się spontanicznie, a mimo to może być źródłem satysfakcji? I co wspólnego z wielopasmową autostradą ma… John Malkovich?Nie pomijamy również głosu osób, które nie odczuwają pociągu seksualnego ani potrzeby aktywności seksualnej – czyli osób aseksualnych (ASów) – których doświadczenia także zasługują na uznanie i zrozumienie.Dr Monika Łukasiewicz dzieli się swoim doświadczeniem z gabinetu: jakie pytania zadają dziś kobiety, czego szukają, z jakimi trudnościami się mierzą – i dlaczego seksualność to nie „jeden wzorzec”, ale spektrum przeżyć. To szczera, merytoryczna i momentami zaskakująca rozmowa o tym, że kobieca seksualność to nie tylko kwestia fizjologii, lecz także język relacji, wolności i tożsamości.Odcinek powstał dzięki wsparciu Patronek i Patronów.Jestem Wam ogromnie wdzięczny za zaufanie i pomoc, które pozwalają mi tworzyć ten podcast bez konieczności szukania zewnętrznego finansowania.Jeśli widzisz wartość w mojej pracy, możesz mnie wesprzeć na:🔗 patronite.pl/andrzejsilczuk☕ buycoffee.to/andrzejsilczukTo dla mnie naprawdę ważne gesty.📲 Znajdziesz nas również na Instagramie:@monikaginekolog@andrzejsilczukProszę, zaobserwuj mój kanał i zostaw ocenę temu odcinkowi – Twoje komentarze i wsparcie dają mi ogromną motywację do dalszej pracy 🙂
A jeśli jest ktoś, pytanie od osoby, która mnie obserwuje, bardzo ciekawe, takie pytanie, które też wepchnęło mnie w pewną potrzebę poszukiwania informacji. Ktoś, kto mówi, ja jestem osobą, która nie ma żadnych potrzeb seksualnych. Aesy. i jak to życie sobie poukładać. Bo ja sobie myślę o tym, że z jednej perspektywy są osoby, dla których komunikacja i kontakt na poziomie erotycznym jest czymś na porządku codziennym. Ale z drugiej strony mamy osoby, które gdzieś te AS-y sobie funkcjonują, tylko że funkcjonują w świecie, który w ogóle nie zakłada ich obecności. Mam takie wrażenie, że... Bo wiesz, że ja o OS-ach mówię od 20 lat. Mój jeden z pierwszych wykładów był o OS-ach. Ale słuchajcie, dla mnie to jest normalne, co ty mówisz do mnie, tak?
Więc przestrzeganie tych granic samo w sobie mogłoby być przedmiotem edukacji seksualnej. Tam nie ma nic zdrożnego. Ale się z tobą zgadzam. To jest coś, co mogłoby spowodować, że nie dochodziłoby na przykład do incydentalnych, niezamierzonych przekroczeń czyichś granic, ponieważ chłopcy na przykład dowiedzieliby się o tym, że żartowanie z cielesności To jest robienie komuś krzywdy, która może być krzywdą na całe życie. Ależ absolutnie. No dobra, to już wiemy o tym, że można żyć bez seksu, że są osoby, nazwałeś je AS-ami. No tak, AS, asexual. że wiąże się to z, jeśli chcą budować relacje, to dobrze, żeby tą relację zbudować właśnie nie nad używaniem się, bo ja do tego dążyłem w tym krótkim intro, które wrzuciliśmy w trakcie intro, czyli wrzuconym części w naszym spotkaniu, że właśnie może to służyć jakiemuś nad używaniu siebie, że komunikacja tutaj jest kluczem.
Myślę, że gdzieś jest tak, że tutaj możesz mieć rację. Część to są naprawdę ludzie, którzy są AS-ami. Cokolwiek by się w ich życiu wydarzyło, to i tak są AS-ami. A część są to ludzie, którzy mieli negatywne doświadczenie. Być może nawet sobie nie zdają z tego sprawy, ale kompletnie zablokowały swoją seksualność. Ja się bardzo cieszę, że my możemy o tym porozmawiać, no bo teraz patrzę na tą perspektywę osób wykluczonych. Zaczęliśmy od Michaliny i kobiet. Było o osobach, które są AS-ami, które nie mają potrzeb seksualnych. Ty powiedziałaś o tym, że skupiłaś się w swojej pracy najpierw na osobach, które doświadczyły choroby nowotworowej, raka piersi, I skutek tego została u nich wywołana menopauza. Nadal skupiasz się nad osobami z menopauzą. I ja słyszę o tych kontekstach entoklinologicznych.
Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Czy naprawdę wiemy, czego pragną kobiety – i czy mogą dziś otwarcie mówić o swojej seksualności?
W tym odcinku rozmawiam z dr Moniką Łukasiewicz – specjalistką zdrowia intymnego – o tym, jak współczesna nauka i praktyka kliniczna rozumieją kobiecą seksualność.
Monika Łukasiewicz to uznana ginekolożka, endokrynolożka, androlożka i seksuolożka z wieloletnim doświadczeniem klinicznym. Specjalizuje się w diagnostyce i terapii zaburzeń seksualnych u kobiet i mężczyzn. Jest autorką licznych publikacji naukowych oraz książek popularyzujących wiedzę na temat zdrowia intymnego, seksualności, relacji i samopoznania.
Rozmawiamy o biologicznych uwarunkowaniach pożądania, roli hormonów, ale także o tym, jak seksualność kobiet kształtowana jest przez relacje, przekazy kulturowe, wychowanie i codzienne doświadczenia. Czy seksualność zmienia się z wiekiem? Dlaczego u niektórych kobiet pożądanie nie pojawia się spontanicznie, a mimo to może być źródłem satysfakcji? I co wspólnego z wielopasmową autostradą ma… John Malkovich?
Nie pomijamy również głosu osób, które nie odczuwają pociągu seksualnego ani potrzeby aktywności seksualnej – czyli osób aseksualnych (ASów) – których doświadczenia także zasługują na uznanie i zrozumienie.
Dr Monika Łukasiewicz dzieli się swoim doświadczeniem z gabinetu: jakie pytania zadają dziś kobiety, czego szukają, z jakimi trudnościami się mierzą – i dlaczego seksualność to nie „jeden wzorzec”, ale spektrum przeżyć. To szczera, merytoryczna i momentami zaskakująca rozmowa o tym, że kobieca seksualność to nie tylko kwestia fizjologii, lecz także język relacji, wolności i tożsamości.
Odcinek powstał dzięki wsparciu Patronek i Patronów.
Jestem Wam ogromnie wdzięczny za zaufanie i pomoc, które pozwalają mi tworzyć ten podcast bez konieczności szukania zewnętrznego finansowania.
Jeśli widzisz wartość w mojej pracy, możesz mnie wesprzeć na:
🔗 patronite.pl/andrzejsilczuk
☕ buycoffee.to/andrzejsilczuk
To dla mnie naprawdę ważne gesty.
📲 Znajdziesz nas również na Instagramie:
@monikaginekolog
@andrzejsilczuk
Proszę, zaobserwuj mój kanał i zostaw ocenę temu odcinkowi – Twoje komentarze i wsparcie dają mi ogromną motywację do dalszej pracy 🙂