☕ KONIEC ROKU W SERIE A

Koniec roku za pasem, liderem w Serie A Mediolański Inter, a my znamy rozstrzygnięcie pojedynku Zalewski kontra Zieliński. Ale że to ostatni przegląd włoskiej prasy sportowej w 2025, zerkniemy też na każde z ligowych boisk we Włoszech minionego weekendu. Marcin Nowomiejski, kłaniam się w pas i zapraszam. Amici Sportivi, bardzo dziękuję, że subskrybujecie ten kanał. Zanim przejdziemy do meritum dzisiejszego odcinka, do omawiania z perspektywy włoskiej prasy sportowej tego, co wydarzyło się w miniony weekend, przypominam, że na tym kanale obejrzycie już moją rozmowę z Marcinem Długoszem na temat wietrzenia szatni Milanu w związku z tym, że stoimy u progu zimowego mercato. W najbliższą środę ukaże się podobna rozmowa z Tomkiem Kupiszem na temat Interu.

Czyścimy, czy wietrzymy zimowo szatnię Interu, później Juventus, mam też w planie Atalantę, Romę zobaczymy, kogo uda się zaprosić jeszcze do rozmowy. A ja teraz zapraszam do tego, żebyśmy zerknęli na to, co wydarzyło się w mijającej kolejce, no bo dzisiaj jeszcze Roma gra z Geną, ale jesteśmy w stanie omówić to, co już wydarzyło się do tej pory na włoskich boiskach. Na początek rzecz jasna mecze sobotnie. Na start zabieram Was do regionu Emilia-Romagna, tam Parma podejmowała Fiorentinę. No i co tutaj powiedzieć o tym meczu? Zacznę może tak jak redaktor Olivero, z którego tekstem dosyć się utożsamiam, a przynajmniej z jego początkiem. Dzień Świstaka w wydaniu piłkarskim ewidentnie nosi barwy Fiorentiny.

Powiedział trochę zachowawczo, że widział przebłyski bardzo dobrej jakości zagranicznej. w grze swoich podopiecznych. Oczywiście ta wygrana pozytywnie wpłynie na morale w jego grupie, to również podkreślił, a najlepszymi zawodnikami Parmy po tym meczu wybrani zostali Keita, król środka pola, on z notą 7,5 i Corvi, bramkarz, zwłaszcza za genialną interwencję przy strzale Komutco. Sorensen pomimo bramki tylko 6,5, choć umówmy się, ta nota jest całkiem przyzwoita, zwłaszcza, że 6,5 to też najwyższa nota dla gracza Fiorentiny, którym wybrany został Albert Gudmundsson. Do Fiorentiny za moment jeszcze nawiążemy, zauważmy jeszcze piątkę dla Adriana Benedyczaka. To niestety najniższa nota wśród Parmeńczyków, opatrzona komentarzem non si attiva quasi mai, czyli prawie w ogóle nieaktywny.

Zapowiedział też, co może być interesujące dla fanów Toro. klarowną strategię zimowego Mercato, to znaczy, że strategię omówił już z Baronim, z dyrektorem sportowym, czyli panem Petrakim i że należy spodziewać się celowanych transferów tych zawodników, którzy faktycznie będą w stanie dać Torino pomocną dłoń. No to jestem ciekawy nazwisk, gdzie będą wzmacniać obóz Granata Torino. w trakcie zimowego okna transferowego. Fabio Pizzacane najbardziej zadowolony z reakcji swoich zawodników po straconej bramce na 0-1, bo oni musieli się podnieść, czyli Cagliari na wyjeździe dokonuje remonty. Najpierw Prati remis, a później Klicoj daje bramkę na 2-1. Koniec końców to on cieszy się z kompletu punktów, no i goni Torino w tabeli, wszak Cagliari i Torino to teraz sąsiedzi.

No i po tym epizodzie, zdaniem allenatore Giallo Rossi z Apuli, trudno było się Lecce podnieść, no i się posypało. Como gra niemal na pamięć, pisze w tym tekście Giulio Saetta. W ogóle dużo pochwał na temat stylu gry zespołu SSK Fabregasa, że to już tak zgrana paka, że gra praktycznie wyuczone schematy. Do tej pory o schematach to mówiliśmy w kontekście Interu, czasami Atalanty, jeżeli ta grała dobrze. Como to też schematy wyuczone przez hiszpańskiego allenatore. Lecze cierpiało na tu cytat przeklętą Afrykę, maledetta Afrika. No bo zwrócono uwagę jak istotne nieobecności, jak istotne okazały się nieobecności chociażby Kulibaliego, Gaspara, którzy wylecieli na Puchar Narodów Afryki, a Nico Paz robił co chciał.

Sprawiedliwe traktowanie przez arbitrów. Wszystko dotyczy 95 minuty, kiedy to Keenan Davis wyrównuje, ale wcześniej zagrywa piłkę ręką. I po tym meczu posypały się gromy, że sędziowie po raz kolejny skrzywdzili Lazio, bo Gadzeta nawet listuje tę sytuację. Te wątpliwe epizody, o które Lazio do sędziów miało do tej pory pretensje. Między innymi, przypomnijmy, nieodgwizdane karne w meczu z Milanem, czerwone kartki w meczu z Parmą, nieodgwizdane karne w meczu z Cremoneze. Pewnie można by tych epizodów, o które Lazio ma pretensje do arbitrów, wymieniać więcej. No i teraz ręka Davisa, po której strzela gola. Jak to interpretować? Jak wy to interpretujecie? Widziałem komentarze w Polsce, widziałem komentarze we Włoszech. Generalnie wszystko rozbija się o dwie kwestie i powoli chciałbym was przez nie przeprowadzić, bo być może uznacie, że słusznie jest mieć szerszą perspektywę różnych obozów oceniających ten epizod, tę sytuację w różny sposób.

Teraz jestem taki trochę głupi, powiem Wam, bo z drugiej strony zdaję sobie sprawę, że jego argumenty mogą mieć sens z perspektywy interpretacji prawa pisanego, interpretacji przepisu i faktycznie trudno się nie zgodzić, że piłkarze Lazio mieli czas na to, prawie 10 sekund na to, żeby przeszkodzić Davisowi w zdobyciu tej bramki. Pomijam już dyskusję, czy ręka była punibile, czy non-punibile. z uwagi na to, że tutaj mamy szerokie pole do interpretacji, choć w tej sytuacji mogę uwzględnić tę opinię, czy jestem w stanie zrozumieć, że mogła być non punibile. Sam Kenan Davis, słuchajcie, wracając, bo już tak opowiadam o tym od jakiegoś czasu, powiedział acione confusa. Jak widzicie w tytule, non ricordo cosa successo, że tam było tyle zamieszania w końcówce tego meczu, że on sam nie pamięta, co się wydarzyło.

Jak zaczął Christian Pulisic, to już się posypało na dobre. No i Elas Verona przegrał i nie przełamał, słuchajcie, klątwy, czy tabu, jak to nazywają na Półwyspie Apenińskim, San Siro. Okazuje się, i pewnie to wiecie, ale przypomnijmy to przy poniedziałku, Elas Verona nigdy nie wygrał na San Siro. Czy to z Milanem, czy z Interem. 68 meczów po 34 z każdą z tych drużyn. Nigdy nie wygrał. Zero wygranych, chociaż ktoś z Was może powiedzieć bzdura, bo raz wygrali. I miałby rację, ale tylko częściowo. Bo jeżeli cofniemy się do 1922 roku, więc już troszeczkę... gdy wody w niejednej rzece upłynęło, to wówczas Giallo Blue wygrali 1-0 po bramce Egidio Kiekiego, ale to nie było na San Siro.

Z uwagi na to, że San Siro jeszcze nie istniał i tamten mecz był rozgrywany na boisku przy Viale Lombardia, które wówczas było własnością Milanu. Taka ciekawostka, przy poniedziałku warto zapamiętać, z Interem Elas nigdy nie wygrał na jakimkolwiek boisku. Natomiast wracamy do czasów współczesnych. Milan wygrał ligowy mecz różnicą trzech bramek pierwszy raz od starcia z Udinese. To był wrzesień. Natomiast na San Siro... Taką różnicę Obramek wygrał aż rok temu. To był listopad 2024 roku i wówczas to pokonał 3-0 Empoli. Redaktor Pierre Francesco Archetti, autor tego tekstu, pisze Koniec roku jako wicelider z punktem straty do lidera. Kto postawiłby pieniądze na taki scenariusz na początku tego sezonu? No właśnie, taki nienajgorszy wynik nawet bez Pucharów Europejskich w Agencie.

Ja się z tymi obserwacjami przyznaję, zgadzam, może nie biłbym jeszcze na alarm, bo Bolonia ma jeszcze przed sobą szmat czasu, żeby nadrobić to wszystko, ale rzeczywiście w tym interwale, w tym okresie Bolonia może martwić. Zastanawiam się jaka w rzeczywistości jest ta tegoroczna Bolonia i na co ją stać. Vincenzo Italiano po tym meczu powiedział, brakowało nam błysku i trzeźwości. Mancano Lucidita, ale zobaczcie też Cinque Uomini Chiave, czyli pięciu kluczowych graczy podstawowego składu, więc luki w kadrze. Za łatwo jednak straciliśmy bramkę po rzucie rożnym, a gra co trzy dni z pewnością nie pomaga w utrzymaniu koncentracji i wysokiej formy. No cóż, trudno się nie zgodzić. W lepszym, zdecydowanie lepszym nastroju był Fabio Grosso, którego Sassuolo radzi sobie naprawdę nieźle.

Grosso powiedział, że Neroverdi zasłużyli nawet na coś więcej niż ten remis, ale że skupiają się na dalszej pracy i celują w poprawę formy jeszcze bardziej, jeszcze lepiej. Kolejny raz dał o sobie znać Mucharemowicz, obrońca z kolejną bramką. Nie dziwię się temu poniekąd, albo coraz mniej się dziwię, że takie zespoły jak Inter czy Juventus, z którego barwy już reprezentował, mają go na swojej liście życzeń. Całkiem dobry występ, a poza tym bramka po stałym fragmencie gry. Co prawda pomógł mu nieco Ravali, a bramkarz Bologna, ale... Trzeba uznać to, że wpisał się na listę strzelców i doprowadził do remisu. Zresztą to on razem z Fabianem został wybrany bohaterem, najlepszym zawodnikiem po tym spotkaniu. Obaj piłkarze z siódemką za swoje występy i to jedyne siódemki w obu ekipach.

No i na koniec z regionu Emilia-Romagna przenosimy się nieco bardziej na północ, z powrotem do Lombardii, a tam kolejne derby. Po tych regionu Emilia-Romagna, derby Lombardii, Atalanta kontra Inter. Hit tej kolejki, po którym przyznaję, spodziewałem się nieco więcej, ale nie ma co narzekać, bo kilka ciekawych rzeczy obejrzeliśmy. Inter wygrywa 1-0, potwierdziło się kilka trendów, o których opowiadałem zresztą w studiu Eleven Sports. No bo tak, Atalanta znowu przegrywa z Interem. znowu nie strzela gola, więc jakaś klątwa, po drugie, po trzecie w zasadzie już, znowu ukarał ją Lautaro Martinez. Gazeta zresztą wypisuje, bramki, przy których miał udział, to już 8 goli i 2 asysty. 10 bramek Lautaro Martineza, czy w zasadzie inaczej, 10 bramek, przy których miał aktywny udział.

W związku z tym prawdziwa zmora Ladei z Bergamo. Poza tym po raz kolejny potwierdza się, że Atalanta nie ma patentu na ostatnie mecze w roku kalendarzowym. Znowu nie wygrywa, tym razem wręcz przegrywa. Inter znowu wygrywa. W zasadzie nigdy przez ostatnie lata nie przegrał ostatniego meczu w roku kalendarzowym. Zresztą w 2022 wygrał go właśnie z Atalantą. Więc w zasadzie mówimy, można powiedzieć, można się rozejść, ale przyjrzyjmy się detalom, bo to zwycięstwo na Razzurri nie przyszło jakoś przesadnie łatwo. Oglądaliśmy też trzy anulowane bramki. No i dzisiaj narracja gadzety dello sport skupia się przede wszystkim na bramce Lautaro Martinezza i postaci Lautaro Martinezza.

Wszedł na boisko, no i zorganizował akcję bramkową. Świetny występ, świetne wejście tego młodziana. Piotr Zieliński, słuchajcie, 6,5. Piotr Zieliński, którego kiwu wystawił zamiast Mkhitaryana w podstawowym składzie. Czytamy pod 6,5 taki komentarz. Zagrał jakościowo, z dużą determinacją. To piłkarz odnowiony, odrodzony, odzyskany. W końcówce meczu zmieniony z uwagi na potworne zmęczenie. Bardzo dobry komentarz pod adresem Piotra. I to nie ostatni, więc zostańcie ze mną. Nie jedyny taki. Zalewski. Zalewski z szóstką. Zalewski również w pierwszym składzie. do czego się uśmiechaliśmy jeszcze przed pierwszym gwizdkiem. Nota 6 i komentarz posłał kilka interesujących dośrodkowań z lewej strony. Nieco słabiej w obronie, ale boisko opuścił w momencie, gdy mecz był wciąż wyrównany.

Był jej winny, zresztą Jim City trochę mu się upiekło, bo ta bramka anulowana Marcusa Turama to też głównie jego wina. On był najbardziej spóźnionym zawodnikiem, więc dzisiaj Roberto Maida, redaktor gadzety pisze, Jim City powinien podziękować Varowi, że ten uchronił go niejako od jeszcze słabszej noty, bo byłoby... Jeszcze gorzej. Ostatnia rozkładówka to dwaj trenerzy i Piotr Zieliński. Wrócimy do tematu Polaka. Po pierwsze Christian Kiwu-Siskalda rozgrzewa się i nawiązuje do słów Antonio Conte, o które zapytali go dziennikarze. O co chodzi? No bo sam tego nie prowokował, ale gadzetta przychodzi nam z pomocą i cytuje najpierw Antonio Conte, który po meczu Napoli powiedział w ten sposób Napoli nie jest gotowe na to, by prowadzić w lidze, bo Juventus, Milan i Inter są inne niż wszyscy inni i mają lepsze struktury.

Na to odpowiedział przed meczem Interu Giuseppe Marotta. Powiedział, Conte dobrze wie jak rozproszyć uwagę, że to taka zagrywka. Napoli jest zdecydowanym faworytem i zresztą obrońcą tytułu. No i Christian Kiwu. Zapytany też o tę wycieczkę Antonio Conte, mimo że taką pośrednią, taką subtelną, ale Kiwu powiedział, nie interesuje mnie to, co mówi Antonio Conte, nie zamierzam wdawać się w tego typu polemikę, więc raczej inteligentnie. Piotr Zieliński tymczasem po raz kolejny chwalony Roberto Maida zafundował taką ramkę na temat wyłącznie Polaka. No i słuchajcie, tutaj prawdziwa laurka, bo powiedziano w ten sposób. Po pierwsze, zacytuję Piotra Zielińskiego, bo on powiedział po meczu, wszyscy jesteśmy zaangażowani w to, co się dzieje, wszyscy czujemy dużą odpowiedzialność, rok temu tak nie było.

To taki przytyczek w kierunku zeszłorocznego Interu, być może też Simone Inzagiego, ale Roberto Maida pisze o Polaków w ten sposób. Nowy Zieliński to stary, dobry zielu z czasów Napoli. Piłkarz mocniejszy, o równej formie, zdolny posłać na ławkę graczy pokroju Mkhitaryana. Nie wszystko można tłumaczyć samą zmianą trenera. To też jego ciężka praca i ostatnio nie zawalił praktycznie żadnego meczu. Zobaczcie jak podpisano Piotra Zielińskiego titolare, nie polakko, tylko titolare, czyli gracz podstawowego składu. To podkreślono więc rzeczywiście dzisiejsze wydanie Gazety dello Sport. Bardzo przyjemne dla Piotra Zielińskiego. Zakończmy cytatem z Raffaele Paladino, który mówi questa partita ci fara crescere, czyli ten mecz to dla nas lekcja, która pozwoli nam wzrosnąć, zrobić postępy.

Mieliśmy swoje okazje, na przykład świetną szansę, którą miał Samardzić. Oj, niewykorzystana patelnia. Masakra. Jim City również zazwyczaj nie popełnia takich błędów. Potrzebujemy restartu i dobrego przygotowania do meczu z Romą. bo to bardzo ważny pojedynek, a w meczach przeciwko czołówce musisz być perfekcyjny. No właśnie, Roma, Roma, która dzisiaj gra jeszcze z Geną, ale Roma Atalanta to będzie bardzo ciekawy mecz również ze względu na historię Gian Piero Gasperiniego. Tak czy inaczej, Inter kapolista Nerazzurri, gratulacje. Atalanta tymczasem ściśnięta w tabeli na dziesiątym miejscu pomiędzy jedenastym Udinese, a dziewiątym Sassuolo. A mi ci sportiwi to wszystko na dzisiaj. Przypominam jednak w środę o poranku moja rozmowa z Tomkiem Kupiszem, tifozo Interu, o tym w jaki sposób przewietrzyłby zimowo szatnię Nerad Zurich u progu zimowego Mercato i jaką jedenastką, gdyby miał na to wpływ, zagrałby w rundzie rewanżowej.