#173 Agata Puwalska – „Otwarte światy” poezji
Odcinek #173, w którym w księgarni CompareBookstore w Krakowie pytam poetkę Agatę Puwalską o to, co otwiera jej światy.Rozmawiamy o P jak poezji pełnej E jak emocji i tej, która uruchamia intelekt. A gdy się pisze, to pierwsze jest rozum czy serce.Sprawdzamy czy poezję można traktować zadaniowo. Wchodzimy w P jak przerzutnie, W jak wersy, K jak kolaże, w poziomy pisania wiersza.Wychodzi nam R jak rytm.Uruchamiamy L jak literackie i popkulturowe skojarzenia.Pojawia się Italo Calvino z „Niewidzialnymi miastami”, są gry RPG.Brniemy przez S jak strukturę, pytam o eksperymentowanie w poezji, wyciągamy z K jak kontekstu / kontekstów różne rzeczy. Bawimy się stereotypem poetki, szukamy interpretacji.Agata czyta swój tekst i na końc drogi okazuje się, że "rzetelne są tylko mapy morskie".
Agata Puwalska opisuje swoją relację z poezją i sposób tworzenia nowej książki.
Agata opowiada o procesie tworzenia swojej książki i inspiracjach.
Agata i gość analizują jej książkę i jej skojarzenia z innymi autorami i koncepcjami.
Agata rozwija temat mechanizmów i otwartych światów w jej pracy.
Agata i gość poruszają temat popkultury i jej wpływu na jej pracę.
Agata opowiada o poezji w jej codziennym życiu i zawodowym wyborze.
Agata Puwalska omawia tekst o samobójstwie, zauważając, że choć nie nazwała go tak, sugeruje on moment zatrzymania się.
Agata Puwalska opowiada o doświadczeniach z pandemią i jej wpływie na zatrzymanie się i czytanie.
Agata Puwalska przedstawia tom Otwarte Światy, podkreślając jego wartość i relację do jej własnej generacji.
bardzo dziękuję patronom i patronkom wspierającym mnie na patronite.pl
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
„bardzo dziękuję patronom i patronkom wspierającym mnie na patronite.pl"
Rozmawiamy o P jak poezji pełnej E jak emocji i tej, która uruchamia intelekt.
A gdy się pisze, to pierwsze jest rozum czy serce.
Sprawdzamy czy poezję można traktować zadaniowo.
Wchodzimy w P jak przerzutnie, W jak wersy, K jak kolaże, w poziomy pisania wiersza.
Wychodzi nam R jak rytm.
Uruchamiamy L jak literackie i popkulturowe skojarzenia.
Pojawia się Italo Calvino z „Niewidzialnymi miastami”, są gry RPG.
Brniemy przez S jak strukturę, pytam o eksperymentowanie w poezji, wyciągamy z K jak kontekstu / kontekstów różne rzeczy.
Bawimy się stereotypem poetki, szukamy interpretacji.
Agata czyta swój tekst i na końc drogi okazuje się, że "rzetelne są tylko mapy morskie".