#039 – Ciąża Zosi – Q&A

Bo można napisać, nie wiem, historię na bloga, ale to wtedy nie każdy może posłuchać. Więc to jest chyba... Wspólnie Ania do tego. To była nasza wspólna decyzja. Wspólna. Co ty na Zosinkę zrzucasz? To była nasza wspólna decyzja. Wspólna decyzja. To prawda. Tak po prostu uznałyśmy, że jest tak wiele pytań i jakby pojawiło się, że to będzie dobre rozwiązanie na to, aby każdy czuł się ukontentowany. Tak, chociaż słuchajcie, jakbyśmy miały odpowiadać na każde pytanie, to ten podcast trwałby pewnie z 4 godziny, nie? Całe szczęście większość z nich się powtarza, więc wybierzemy sobie taką esencję. I mamy je wypisane. Aniusia siedziała dzielnie przed chwilą, wypisywała na tableciku to, co się najczęściej powtarza.

Więc będziemy sobie na to zerkać, a jakbym coś pominęła, to Aniusia będzie tutaj takim redaktorem chyba dzisiaj, co? O kurde. Będziesz mi przypominać. Poważna sprawa. Chociaż ja myślę, że będę sobie tutaj po prostu cichutko siedziała i złami się. Nie, no bo tu są takie jeszcze pytania. Chciałabym zaznaczyć, że ty też bierzesz udział, bo odpowiadasz o sobie. Więc musisz tam... Nie przysypiaj. Musisz być aktywna. Musisz mnie słuchać i ze mną tutaj rozmawiać. No dobrze, to zaczynamy od pytania pierwszego, które pojawiało się najczęściej. I to było właśnie to pytanie, które pojawiało się co w trzecim okienku. Inaczej sformułowane. Ile, Zosiu, staraliście się o drugie dziecko? To prawda, pytanie top.

Nie przywoziłam już żadnych... To był smutny czas. No nie przywoziłam, bo nie chciałam... Nie chciałam tutaj psuć efektów, tylko wspierać również i w końcu jakby wszyscy razem zmienialiśmy bardzo dużo w naszych życiach. Posmutniałam teraz. Posmutniałam, bo pamiętam to, że te sakiewki wjechały ostatni raz, ale na moją wyraźną prośbę Aniusia już też jakby weszła w to i trwała z nami. Później sama, kurde, przywoziła zdrowe pudła, jadła się takie rzeczy, kurde, awokado i pomyliła się z tym. Zależało mi. Także był zryw taki biurowy. To też było fajne, że jakbym miał wsparcie wokół ludzi dookoła, nie? Że to było super, ale zaczynałam od małych kroczków, czyli to, o czym zawsze powtarzamy.