Wiktoria Wójcik: od streamingu League of Legends do okładki Forbes

Mierzyłaś się z syndromem oszusta? Cały czas. Cały czas? Absolutnie. Bo chciałam cię zapytać właśnie, też dużo o tym ostatnio rozmawiam i myślę, czy miałabyś jakąś radę dla osoby, która się z tym mierzy? Czy masz jakieś swoje metody albo coś, co można zrobić, żeby się chociaż w jakimś stopniu tego pozbyć? Właśnie o tym chciałam się zapytać z ludźkami, ale tak no. Znowu nazywam taką joyful ignorance. Ja po prostu przez całe życie i to też duża zasługa moich rodziców, którzy nigdy mi nie powiedzieli, no dobra żartowali, że o Jezu wystarczy pytań na dziś o godzinie 10, już wyczerpałam limit, ale zawsze traktowali mnie jako osobę, z którą mogę rozmawiać na równi. Tak samo z moimi dziadkami wszystkimi. Byłam kompanem do rozmowy, którego warto wysłuchać, który zawsze ma coś do wniesienia.

Bardzo miło mi to słyszeć i w ogóle teraz się śmieję, bo w naszym pierwszym odcinku użyłem porównania do fal też, że trzeba się bardzo dobrze ustawić i zaczekać na tą falę, która za chwilę nadejdzie, a nie próbować łapać. Tam troszeczkę o innych rzeczach mówiłem, ja mówiłem o trendach, ale też użyłem porównania z falami z Nazaré, z Portugalią. I teraz słyszę to jakby od ciebie i takie... I też nie możesz się zmęczyć machając łapami w wodzie bez sensu, bo potem nie złapiesz tej fali. I też trzeba mieć, wiecie, na tyle odwagi i chęci, żeby mimo wszystko znowu wyjść i wrócić i znowu próbować od nowa. Też w surfowaniu się podchodzi tak, że nie można walczyć z tym żywiołem. Trzeba się poddać jemu i to on musi tobą jakoś popierować. A zwłaszcza jak wpadniesz pod wodę, to słaniasz głowę i musisz się poddać.