#20 Karolina Sądaj: otarłam się o NBA
Gościem tego odcinka jest Karolina Sądaj przyszły trener przygotowania motorycznego w koszykówce. Rozmawiamy o: ➡️ Pracy w Hiszpanii https://europrobasket.com ➡️ Różnicach i podobieństwach między Polską a Hiszpanią ➡️ Planach zawodowych. Zachęcam do odsłuchania 🙂 Sprawdź mój profil na IG https://www.instagram.com/fizjoterapia_i_trening/
I z tego zaczynałam, potem trening personalny i potem zdecydowałam jednak, że przygotowanie motoryczne. Później zapytam o to, jak to się stało, że się znalazłaś w Hiszpanii. A najpierw chciałbym zapytać, jak to się stało, że w ogóle zajęłaś się koszykówką? Czy to jest jakiś background? Miałaś historię? Bo z tego, co kojarzę, to jeżeli chodzi o Kraków, to tam była ekstraklasta koszykarska, jeżeli chodzi o kobiety. Bo w męskiej lidze to była pierwsza liga, która się teraz rozleciała. Także to skąd się pojawiłaś w koszykówce? To się zaczęło w podstawówce już. Mieliśmy nauczyciela od WF-u, który był koszykarzem w pierwszej lidze koszykówki.
Ja pochodzę w ogóle z Podrzeszowa, z Łańcuta. To też jest miasto koszykarskie. Oj tak. I właśnie, właściwie stąd się zaczęło, właśnie od tego nauczyciela w UEF-u, który organizował też właśnie takie SKS-y dla chłopaków. Ja się oczywiście wyrwałam i się spytałam, czy też mogę przyjść i spróbować koszykówki i on mówi, taka malutka jesteś i jesteś dziewczyną, a tu będzie takie dużo chłopaków i czy dasz radę? Ja mówię, że przyjdę spróbować i jak dam radę, to zostanę. No i tak wyszło, że zostałam na 10 lat. Trenowałam z chłopakami, no ale faktycznie zawsze byłam najniższa, zawsze byłam najmłodsza i zawsze byłam jedyną dziewczyną. No i wtedy tutaj w łańcucie nie było drużyny dla dziewczyn. No i tak jak wspomniałam, całe życie byłam niska, więc koszykarką nie zostałam, ale zawsze ta koszykówka była gdzieś blisko, mecze, spotkania, wszystko i w tym chcę się właśnie odnajdować i tak jak mówię, trenowałam dość długo, więc mam specyfikę sportu, wiem jak to mniej więcej działa i wiem jak pracować z tym.
Bardzo dużo szukam, bardzo dużo pytam, wysyłam maile. Naprawdę jestem bardzo irytującą osobą w tym zakresie. No i tak się właśnie stało, że wpisałam Basketball Internship Europe. No i wyskoczyło mi kilka opcji i właśnie znalazłam w taki sposób walencję. Obczaiłam wszystko, co tam mieli, wszystkie możliwe filmiki promocyjne, zawodników i myślę sobie, wow, naprawdę zrobiło to dla mnie wrażenie. I weszłam w zakładkę Join Us, żeby dołączyć do nich. No i właśnie mieli propozycję odbycia stażu u nich, czy praktyk, czy jak to zwać. I po prostu wysłałam do nich maila. 15 minut później odpisali mi na to i mówią, że no fajnie, fajnie, ogólnie super się przedstawiłaś, że wyślij nam swoje CV i że czy możemy odbyć 15 minutową rozmowę, żebyśmy się mogli lepiej poznać, żebyśmy mogli Ci zaufać, żebyś mogła tu przyjechać.
To znaczy... Rozgrzewkę dali mi wolną rękę. Powiedzieli, rób co chcesz. Ja się zawsze pytałam trenerów, jak będą prowadzić trening. Czy trening będzie intensywny, czy mam ich przygotować w jakimś specjalnym, czy ogólnikowo, czy kompleksowo, czy w jakimś specjalnym, nie wiem, zakresie, typu będzie dużo obrony. No to wiadomo, że przygotowuję ich bardziej na ruchy lateralne. Więc jeśli chodzi o rozgrzewkę, dostałam wolną rękę i to nie było dobre dla zawodników, bo moje rozgrzewki są dość intensywne i to jest szkoła AWF-u i przygotowanie całego ciała. I moi zawodnicy po pierwszych trzech tygodniach dali mi ksywkę Little Devil, więc było dla nich takim małym cutem.
Tutaj też było, mieliśmy kilku młodszych zawodników, 18-19 i u nich niektóre wzorce ruchowe nie były prawidłowe, więc musiałam im zabierać trochę ciężaru, musiałam im tak jakby Całą ścieżkę taką metodyczną przedstawić, żeby sobie krzywdy nie zrobili. Bo wcześniej spytałeś, a nie odpowiedziałam, w jakim przedziale wiekowym byli. No to właśnie byli od 18 roku życia do 32. 32 to było najwięcej. No więc z tymi młodszymi zawodnikami trzeba było faktycznie trochę więcej czasu spędzić pod kątem właśnie techniki, a nie ciężaru czy czegokolwiek innego. Więc na siłowni tak to wyglądało, no i potem stretching, no to też dostałam wolną rękę i tutaj chciałam trochę bardziej zindywidualizować to, bo każdy z zawodników coś innego potrzebował.
Powiedz mi, czy w Polsce też pracowałaś z jakimś sportem zespołowym wcześniej, czy nie miałaś jeszcze okazji? W ramach studiów musiałam odbyć praktyki w klubie sportowym i tak się złożyło, że wylądowałam w AGH Kraków w drugiej lice koszykówki u trenera Biela. Pozdrawiam Piotra Biela, studiowałem z nim przygotowanie motoryczne na AWF-ie w Katowicach, studia podyplomowe, także podejrzewam, że było ciekawie. Dokładnie, no i też miałam szansę się dużo nauczyć i to właśnie było zaraz przed Walencją, więc też było takie... Dużo się nauczyłam i dużo z tego, co mi pokazał, wykorzystałam tam. Bardzo mi się to przydało, bardzo. Tak do tej pory, no to oprócz tego nie miałam okazji jeszcze, ale cieszę się, że wszystko przede mną.
No właśnie myślę, że przez covida, przez to wszystko, no to mieliśmy dużo więcej teorii niż praktyki. Czy to dobre, czy to złe? Nie jestem w stanie ocenić, ale właśnie podczas tego stażu w walencji nauczyłam się wykorzystywać to co wiem w teorii w praktyce, ale właśnie w trakcie studiów tej praktyki trochę brakło. Właśnie głównie przez te dwa ostatnie lata moich studiów. Jak nie mieliśmy dostępu do wszystkich obiektów na AWF-ie, te zajęcia fizyczne mieliśmy normalnie na AWF-ie, ale wiadomo, że w reżimie sanitarnym, więc też nie robiliśmy tego wszystkiego, co powinniśmy. To nam trochę pokrzyżowało plany i trochę się to przeniosło do świata internetu.
Sprzętu takiego stricte koszykarskiego. U nas jest dużo sprzętu do wszystkiego, bo jest jedna hala, na której się robi wszystkie możliwe sporty, więc jest dużo sprzętu, ale do każdego sportu, a tam jest dużo sprzętu ściśle pod koszykówkę. To też jest taka różnica i jeszcze wydaje mi się, że tam inaczej funkcjonuje dobór i selekcja. Bo u nas dostaje się grupę i trzeba coś z tej grupy zrobić. A tam dostaje się grupę, z tej grupy się wybiera i dopiero robi się z tych... Pracuje się z tymi wybranymi, że tak powiem. No brzmi to trochę tak... Nie fajnie, ale no tak to tam wygląda.
Ale to też było takie, że oni przychodzą, mają rozgrzewkę i na rozgrzewkę sobie robią wsady na przykład. Tak, no tutaj tej różnicy genetycznej się nie przeskoczy. Tutaj jeżeli chodzi, to jest tylko ciężka praca i ewentualnie wtedy są jakieś przebłyski, chociaż trzeba działać. Także to faktycznie może być różnica, bo u nas to osoby, Rzadko się spotyka, nie? Zwłaszcza na tym niższym poziomie, chociaż teraz w drugiej lidze najlepszym zawodnikiem został Deryl Harris z AZS-u Koszalin. Tak jest. No i faktycznie, jak widziałem, jak grali z nami, bo ja pracuję też, pracowałem też ze zespołem z Bielska, jak grali z nami w, to były chyba ćwierćfinały, czy nie wiem, w jednej ósmej, przepraszam, to, no to jest przepaść, no, co tu dużo mówić.
Na niektórych były, na niektórych były. Okej. Ale to podejrzewam, że żaden z nich nie podpisał kontraktu. O nie, nie, nie. Dla tych, co to były wakacje, no to niestety zero kontraktu. Nawet w ósmej dywizji. W ósmej dywizji? Tak, tak. W ósmej lidze, tak. O Boże, to u nas w ósmej lidze to nie wiem, czy z rozgrywkami linierskimi jest tyle dywizji. No tam są, tam są. No i to jest taka drobna różnica, jeżeli chodzi o organizację. Tak. U nas są raptem trzy ligi i to nie wszędzie. Także to... Dokładnie. Jest sporo do poprawienia, jeżeli o to chodzi.
Myślałem, że z kariery zawodniczej. Nie, nie, nie, jako trenera. Więc no zobaczymy. Na razie obrona, potem całe wakacje trzeba popracować, bo też we wrześniu chcę zrobić kurs właśnie u Artura Packa, żeby mieć ten certyfikat międzynarodowy. Jedyne miejsce w Polsce, gdzie to mogę zrobić, więc to jest u Artura. Na razie jest mało takich miejsc, gdzie można dostać certyfikację międzynarodową. Powoli to się zmienia. Jest coraz więcej tych organizacji, które wchodzą do Polski. I właśnie mam nadzieję, że jak mi się uda ten kurs skończyć, no to wtedy... Największe miejsce koszykarskie na świecie to są Stany i chyba w tamtą stronę chcę uderzyć.
W niksach teraz się robi ciekawie, także ma dużo prac. Czekajcie na mnie, czekajcie, lecę tam. W końcu dobry sezon. Ok, super. A powiedz mi jeszcze, chciałem Cię zapytać odnośnie szkolenia u Artura Packa. To jest pierwszy stopień tego szkolenia, czy po prostu kończy już to całość? Nie, pierwszy, pierwszy stopień. Bo na razie będę po studiach właśnie będę mieć papier na trenera przygotowania fizycznego, ale jednak potrzebuję tych uprawnień międzynarodowych, żeby potem się móc rozwijać dalej i poza Europą, bo Bo w Europie, no to ewentualnie Hiszpania pod kątem koszykówki jest najlepszą opcją, no ale jeśli chodzi o najlepszą, najlepszą na świecie, no to jednak Stany.
Zresztą widać to teraz po NBA. Plan New Jersey Nets się nie sprawdził. Samo strzelanie nie wystarczy. Tak samo właśnie, tak jak wspomniałam, większość zawodników była ze Stanów. I najwięcej pracy trenerzy spędzili właśnie na tym, żeby ich nauczyć obrony. Bo to u nich było widać straszną różnicę, jakie mają braki w obronie, jak nie rozumieją w ogóle systemu, jak działa obrona. Bo przyjeżdżają ze Stanów, myślą, że będę zdobywać 30 punktów na mecz, będę najlepszy. No nie, w momencie jak będziesz dobry w obronie, to będziesz najlepszy. A to nie jest takie proste. A to nie jest takie proste, dokładnie. Dokładnie. Ok, dobrze. Karolina, dziękuję Ci za to, że zgodziłaś się na udział w tym podcaście, w tym projekcie.
Pokazano wszystkie 13 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Karolina przedstawia się i opowiada o swoim przejściu z koszykówki do trenera przygotowania fizycznego.
Karolina opowiada o swoim zaczynie w koszykówce i jej przebiegu kariery.
Karolina opowiada o swojej kariery jako zawodniczki i jej przejściu do trenera.
Karolina opowiada o swoim przejściu do Hiszpanii i dołączeniu do Europe for Basket International Academy.
Karolina opisuje swoje doświadczenia pracy jako asystent trenera przygotowania fizycznego w Walencji.
Karolina porównuje pracę w Polsce i Hiszpanii, podkreślając różnice w organizacji i możliwościach.
Karolina podsumowuje swoje doświadczenia i opowiada o przyszłych planach w kariery.
Karolina opisuje treningi i testy podczas okresu w Hiszpanii, w tym metody pomiaru tkanki tłuszczowej i podział na grupy zawodników.
Rozmowa o podziale zawodników na grupy i organizacji Summer League, w tym efekty treningów i różnice kulturowe.
Karolina opowiada o kulturze i wakacjach zawodników, w tym o braku psychologa w sztabie i różnicy między grą w Europie a Stanach.
Rozmowa o pracy nad statystykami Phila Jacksona i porównywaniu jego kariery w Chicago Bulls i Los Angeles Lakers.
Karolina podsumowuje swoje doświadczenia i podaje plany na przyszłość, w tym obrona, kurs u Artura Packa i cele zawodowe.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Gościem tego odcinka jest Karolina Sądaj przyszły trener przygotowania motorycznego w koszykówce.
Rozmawiamy o:
➡️ Pracy w Hiszpanii https://europrobasket.com
➡️ Różnicach i podobieństwach między Polską a Hiszpanią
➡️ Planach zawodowych.
Zachęcam do odsłuchania 🙂
Sprawdź mój profil na IG https://www.instagram.com/fizjoterapia_i_trening/