Astrologiczny system zarzadzania życiem. Gość: Piotr Gibaszewski

Powołam się na inny autorytet, na Olgę Tokarczuk, naszą noblistkę, która jest zaciekłą fanką astrologii. I ona w licznych dyskusjach o astrologii opowiada coś takiego, że ona mówi nie, astrologia już nie jest nauką, kiedyś była. Astrologia jest sztuką. I ona właśnie chyba najlepiej zdefiniowała to, czym astrologia jest. Astrologii nie da się definiować kategoriami nauki, liczyć, analizować. Można coś takiego robić, ale tak naprawdę Mówimy o sztuce, to tak jak po co nam jest poezja, po co nam jest muzyka, po co nam jest kontemplacja malarstwa, tak samo i astrologia. Jeśli pójdziemy w tym kierunku, to wtedy ona okaże się najlepiej chyba odzwierciedla to, czego człowiek potrzebuje. Piękna szczęścia, spokoju, sensu życia, czyli czegoś, co

Czyli to już nie jest tylko taka smutna, tragiczna determinacja, a raczej Pewnego rodzaju droga, ścieżka, trochę przypominająca gry komputerowe, gdzie przechodzimy przez różne kolejne poziomy, kolejne zaliczamy punkty, czasami cofamy się, czasami mamy wpadkę i musimy wracać do startu, ale idziemy dalej. Ale jak to działa? Mnie to zawsze zastanawiało, że są jakieś gwiazdy, są jakieś układy, są planety, które to ze sobą niosą. W jaki sposób to ma na nas wpływ? Od tysięcy lat To pytanie się pojawia. Jak działa astrologia? Starożytnie, ale nawet jeszcze do tej pory niektórzy astrologzy twierdzą, że planety wysyłają pewnego rodzaju moce. Średniowieczni renesansowi astrologzy, Kepler, Heweliusz też, którzy też się zajmują astrologią, Tycho de Brè twierdzili, że one wysyłają takie fluidy, taką rosę kosmiczną, która spływa z tych planet, z tych gwiazd i ona wpływa na nas.

Stąd popularność wróżb. Czyli wróżka tasuje karty, I pojawiają się jakieś karty, prawda? I ona robi interpretację tych kart. Przypadek zupełny, prawda? Tak samo i planety. Więc na dobrą sprawę Jung twierdził, że tu nie chodzi o to, że one mają jakieś moce, że to są jakieś bardzo twarde prawidła, że tak naprawdę one tylko nam pokazują coś, co jest w nas. Czyli w gruncie rzeczy horoskop nie jest zewnętrznym narzędziem. To nie jest coś zewnętrznego, te planety, które na nas wysyłają jakieś moce, tylko my naprawdę za pomocą horoskopu czytamy to, co jest w nas, w środku, w duszy, głęboko. Aczkolwiek być może jakieś energie i wpływy też są. Jakieś, nie wiem, synchronizacje, systemy, nie wiem, przypominające trochę układy rezonansowe. Być może też, ale w gruncie rzeczy

Są zasady, są techniki, są metody, bardzo ścisłe wyliczenia. Ona jest bardzo taka, w pewnym sensie trochę jak z tamtych czasów, scjentystyczna, naukowa. Są związki przyczynowo-skutkowe między pewnymi rzeczami, ale w gruncie rzeczy Operujemy jednak cały czas w obszarze jakiejś duchowości, jakiejś takiej symboliki, która tutaj działa. Czyli tak, w horoskopie są zapisane pewne, to jest trochę tak jak wzory matematyczne, albo jak pewne przepisy na ciasto, tak? Jest przepis na ciasto, dodawać tyle, mieszać tyle, piec tyle, a potem coś wychodzi. Może wyjść zakalec, może wyjść coś fajnego. Z horoskopem tak samo jest. Tutaj też działają jakieś zasady, Działają pewne prawidła i one są bardzo ścisłe, również i w przyszłości. W końcu właściwie astrologia, jeżeli z czegoś jest znana, to z przepowiadania przyszłości.

Właściwie, szczerze mówiąc, to jest tak, jak dysponujemy pewnego rodzaju zbiorem informacji, symboli, tworzy nam się jakby nieskończona ilość różnych wariacji, permutacji, możliwości. De facto możemy czytać wszystko na dobrą sprawę, tylko to nie jest tak, że to się dzieje tak z automatu, że to jest takie proste i oczywiste. Astrolog nie jest taką Katarynką, która wypluwa po prostu dane i to, gdyby to tak było, gdyby to było takie bardzo wszystko mierzalne i kwantyfikowalne, to astrologzy by mieli flotę boeningów i byliby najbogatszymi ludźmi na planecie, bo by przepowiadali, nie wiem, jakieś ruchy giełdowe i tak dalej, a tak się to nie dzieje. Więc to jest znacznie bardziej skomplikowane. Natomiast rzeczywiście jest coś takiego w astrologii, że ona porusza się pewnego rodzaju, to jest właśnie taka wędrówka po znakach, po śladach.

Żeby stała się narzędziem rozwojowym, a nie tylko czymś, co nas determinuje. A jest duże pole takiej, nie wiem, manipulacji, nadinterpretacji, no bo też pan ma do czynienia z milionem ludzi, z którym budował te horoskopy i trenował ich w tym zakresie. No to pytanie, czy natura ludzka jednak nie szuka takich prostych rozwiązań, potem się ich czepia i że one nie do końca są właśnie rozwojowe, tylko czasami mogą działać zupełnie inaczej? Ale ta przysłowiowa cyganka, która gdzieś tam na jakimś targowisku stoi i nam będzie wróżyć, prawda? Oczywiście, że to jest teoretycznie obszar nadużyć ogromnych, ale tak samo jak z duchowością, z religią. Jak odróżnić prawdziwie mądrego człowieka, mędrca, od hochstaplera, od naciągacza?

Wpływami planet, a może inaczej, tu nie chodzi o to, że one są dla nas jakby złośliwe te planety, a może to jest jakieś lekcje, to może są jakieś doświadczenia, które nas prowadzą. Jeżeli tak popatrzymy na horoskop, to wtedy wychodzimy z tego zaklęcia takiego nieszczęścia, cierpienia, losu złego, który nas spotyka i różnych nieszczęść, których doświadczamy w życiu. Podoba mi się w ogóle ta perspektywa, że ta matryca tak naprawdę jest w nas, a nie na zewnątrz, bo dużo wtedy mamy większą sprawczość, no bo jeżeli coś nas dotyka z zewnątrz, bo jakaś planeta się uwzięła właśnie i teraz, nie wiem, odebrała mi chłopaka, dziewczynę, pracę, cokolwiek i szykuje zmiany, no to wtedy jakby też ta odpowiedzialność jest troszeczkę gdzie indziej, prawda? Jak to jest w nas jednak, to mamy nad tym, może nie kontrolę, ale jednak jest to nasze i mamy na to na pewno duży wpływ.

Ona się świetnie odnajduje w tym świecie rzeczywistości inteligencji, sztucznej inteligencji, kwantowej rewolucji itd. Ona się świetnie odnajduje. Ona cały czas pokazuje pewnego rodzaju sposób myślenia i działania. Dlatego ja tak lubię pracować, ale Ktoś, kto ma takie klasyczne podejście, bo bardzo klasyczne, bardzo konserwatywne w astrologii, czyli takie są planety, one działają, jesteś taki, jaki jesteś, to też może być dobre gdzieś tam dla kogoś. Bo są ludzie, którzy potrzebują pewnego rodzaju porządku, pewnych reguł, pewnych zasad, pewnych norm. Są ludzie, którzy potrzebują pewnych struktur, sztywnych, twardych, tak jak w korporacjach. Nie wszyscy w korporacjach cierpią. Są ludzie, którzy się świetnie odnajdują w korporacjach, w wojsku, w, nie wiem, jakiś bardzo autorytarnych systemach, gdzie jest porządek, ład i zasady.

Dlatego mówimy o planetach, po prostu my upraszczamy pewne rzeczy, mówiąc, że jest planeta, że jest Mars czy Wenus. Tak naprawdę chodzi o pewne wzorce takie wyobrażeniowe. Jeżeli my je poznajemy, pracujemy nad nimi, rozpoznajemy w sobie również, to jakby też określamy ten nasz potencjał. Znaczy ktoś jest księżniczką, a ktoś jest rycerzem, ktoś jest bohaterem, a ktoś jest ofiarą. I to z czegoś wynika. Bo wynika z pewnych właśnie tych naszych archetypów, które w astrologii są, w horoskopie są opisane. Mhm. No to rozumiem, że jak je poznajemy, to zaczynamy z nimi pracować na takim poziomie osobistym. A co z takim poziomem społecznym, globalnym? No bo rozumiem, że pewnie tych warstw, tych informacji i tych matryc jest bardzo dużo i one na siebie bardzo silnie oddziałują. No właśnie. Bo to jest coś takiego, że astrologia jest tak, na przykład taka astrologia, która się nazywa astrologią mundalną.

Od mundus, z łacina, czyli świat. Czyli astrologia jakby Prognozowania zdarzeń społecznych, politycznych, czyli w pewnym sensie przepowiednie, tak jak to kojarzymy z przepowiedniami różnymi, co będzie, co się zdarzy. Tu się pracuje trochę inaczej. Można by powiedzieć, że tutaj wchodzimy w bardziej klasyczną astrologię. Taką właśnie, która opisywała, co się zdarzy wtedy, a wtedy. Czyli jakiś prezydent, jakiś tam król, władca, coś się zaczyna i tak dalej. Więc ta astrologia mundalna, ona bardziej korzysta z tej astrologii tradycyjnej, która ma pewne bardzo ścisłe zasady. Czyli tutaj jakby prognozujemy, co się wydarzy. No właśnie, to jest to, co niektórych bardzo kręci. Co się zdarzy? Jaka będzie przyszłość danego władcy, państwa, przedsiębiorstwa, firmy i tak dalej.

Ale na pewno, jeżeli my coś robimy, chcielibyśmy, żeby coś dobrze działało, czy według naszej, że tak powiem, woli, no to pewnie chcielibyśmy sobie wzmocnić te nasze szanse, a nie osłabiać. Więc tu możemy tak potraktować, że ta astrologia, ta elekcyjna, czy ta wydarzeniowa, czy taka polityczna, globalna, ona trochę inaczej działa, czyli można powiedzieć bardziej klasycznie, analizując te wszystkie zdarzenia, zjawiska i procesy globalne. Zdarza się, że coś nie działa? O, gdyby to było takie proste, że to wszystko by tak idealnie działało, to byłoby to niezwykłe. Ale to nie jest tak. Jeżeli mamy do czynienia z... To jest trochę tak, jak w mechanice kwantowej. Mamy dziesiątki różnych, miliony, wręcz nieskończoność różnych wariantów, w których może się pewne rzeczy zadziać. I czasami drobne zdarzenie, drobna zmiana może spowodować kolosalne konsekwencje.

W historii państwa, które ma długi staż, tak jak Polska 1000 lat, tych horoskopów się zrobiło wiele. Jest horoskop, tak zwany Horoskop Chrztu Polski z 1966 roku. To jest taki horoskop oczywiście symboliczny, mitologiczny, bo nie znamy tych faktów, kiedy to miało miejsce, ale taki, powiedzmy, archetypiczny. Jest horoskop, nie wiem, III Rzeczpospolitej, horoskop II Rzeczpospolitej. I państwa potrafią mieć po kilka, ale na przykład takie Stany Zjednoczone ma jeden konkretny horoskop niepodległości, chociaż to też nie jest takie wszystko oczywiste. Natomiast one nieźle opisują właśnie narodowy charakter, czyli temperament, Tendencje, potrzeby, kryzysy danego państwa. Państwa też przechodzą przez świetność, kryzysy, upadki, ciężkie momenty, bardzo dobre momenty.

Tak jak człowiek. To jest właściwie ta sama zasada. Czy to jest człowiek, czy to jest firma, czy to jest państwo, czy to jest jakaś struktura, ona ma swoje horoskopy. Organizacje mają swoje horoskopy, takie jak, nie wiem, ONZ, NATO, Unia Europejska też ma swoje horoskopy. I to po kilka nawet. Brzmi jak wielowątkowy, wielopoziomowy źródło tak naprawdę niesamowitych informacji, które są nam potrzebne, z mojego punktu widzenia, po to, żeby świadomie tak naprawdę dokonywać wyborów, żyć i rozumieć nasze potencjały, zasoby, tak jak powiedzieliśmy. I budować relacje i swoje życie z takim dodatkowym narzędziem i źródłem informacji.