Sztuczna inteligencja w sztuce. Kto tu jest twórcą?

Co najbardziej zdumiewające, Bodto nie posiada ciała, nie odczuwa zmęczenia, nie ma wahania nastroju ani kryzysów twórczych. Pracuje w trybie ciągłym 24 godziny na dobę, bezustannie ucząc się na podstawie wyborów głosujących ludzi, jakie estetyki najbardziej pociągają odbiorców. Żebyśmy mogli dokładnie zrozumieć, jak od tej strony technologicznej możliwe jest tworzenie tak dojrzałych wizualnie form przez algorytmy, poprośmy o konsultację nasz głos AI. Wyjaśnij nam proszę mechanizm działania sieci GAN, które stoją za tą rewolucją. Słowniczek sztucznej inteligencji. Definiujemy, przypominamy, tłumaczymy.

Drugim pojęciem w naszym dzisiejszym słowniczku AI są sieci GAN, czyli Generative Adversarial Network, generatywne sieci współzawodniczące. Jest to przełomowa architektura uczenia maszynowego zaprezentowana w 2014 roku przez badacza Iana Gutfelowa, która całkowicie odmieniła cyfrowe malarstwo i grafikę. Architektura GAN składa się z dwóch odrębnych, ale połączonych ze sobą sieci neuronowych, które prowadzą ze sobą ciągłą grę. Pierwsza sieć nazywana jest generatorem, a druga dyskryminatorem. Zadaniem generatora jest tworzenie fikcyjnych obrazów od zera, próbując sprawić, by wyglądały one jak autentyczne dzieła sztuki. Zadaniem dyskryminatora jest z kolei krytyczna ocena i odróżnienie.