À propos inkluzywności

I z tej perspektywy polecam Wam też książkę Jenary Nirenberg, Neuroróżnorodne. Jak żyć w świecie skrojonym nie na naszą miarę. To jest książka, która, no jak wskazuje tytuł, opowiada o tym, czym jest neuroróżnorodność i w jaki sposób jest ona na bardzo wielu różnych poziomach marginalizowana, w jakiś sposób wykluczana społecznie. I robi to z perspektywy neuroodmiennych kobiet. Nerenberg wybiera ten temat kobiet dość świadomie. Po pierwsze dlatego, że włącza do tej opowieści własną perspektywę jako osoby, u której zdiagnozowano najpierw zaburzenia lękowe, a znacznie później również ADHD i autyzm.

Jak nauka pomyliła się co do kobiet. U nich, czyli tych dwóch autorek, ten temat jest potraktowany nieco szerzej. No a właśnie Nirenberg koncentruje się na tym wątku neuroróżnorodności, który z jednej strony nadal jest niedostatecznie dobrze rozpoznany i też włączony do naszego społecznego funkcjonowania w taki sposób, abyśmy mogli być na te bardzo różne potrzeby i sposoby patrzenia na świat bardziej wrażliwi i bardziej właśnie otwarci i zapraszający. A z drugiej strony Nuremberg też pokazuje, jak ten temat neuroróżnorodności, jaki ogromny potencjał ze sobą niesie, jak niesamowicie wielka wartość jest w tym, by wykorzystać te bardzo różne perspektywy, te bardzo unikatowe sposoby widzenia i odbierania rzeczywistości.

Jakoś tak też chciałam zakończyć trochę pozytywniej i na koniec chciałam Wam polecić jeszcze coś, co mocno wiąże się ze wspomnianą już książką Nerenberg, ale myślę, że fajnie tę książkę dopowiada i z nią rezonuje. A mam na myśli TED Talk profesorki i działaczki na rzecz autyzmu, Temple Grandin, która opowiada w swoim wystąpieniu zatytułowanym Światopotrzeba umysłów różnego rodzaju o tym, jakie korzyści właśnie płyną z tego, gdy uwzględnia się i oddaje głos tym, którzy w neuroatypowy sposób postrzegają rzeczywistość. I jest to super ciekawe ujęcie tego, jak na świat patrzą osoby w spektrum autyzmu, jak różnie mogą na ten świat patrzeć, ale też jak rewolucyjne i ciekawe sposoby myślenia i patrzenia na rzeczy mogą wnieść, jeśli docenimy właśnie tę neuroróżnorodność.