Mentionsy Mentionsy
À propos
À propos

À propos domu

08.09.2022 ·26 min 35 s

Co łączy kryzys uchodźczy i klimatyczny z zapaścią polityki mieszkaniowej? A zatem: co tworzy dom? W jaki sposób w domu przecina się to, co prywatne, z tym, co publiczne, kolektywne? Czy da się w ogóle myśleć dziś o domu w oderwaniu od klasowości i współczesnych kryzysów? I czemu własny dach nad głową staje się coraz rzadszym dobrem? O tym wszystkim, polecając co przeczytać, co obejrzeć, i czego posłuchać, opowiadam w odcinku À propos domu. Zapraszam! Zuzanna Kowalczyk.Kod na roczny dostęp do „Pisma” za 99 zł (zamiast 120 zł) APROPOS99 oraz kod na roczną prenumeratę za 162 zł (zamiast 179 zł) APROPOS2022 do wykorzystania na magazynpismo.pl/prenumerataMateriał zrealizowało Studio Osorno.

No ale też z powodu licznych wojen. Niektóre z nich są powiązane ze zmianami klimatu, inne nie. Właściwie też z tego powodu nie sposób dziś już myśleć o domu bez postawienia pytań o to, kto ma do niego prawo, a zatem też kto ma na tyle szczęścia, by w ogóle mieć nad głową własny dach i nie musieć go porzucać w ucieczce przed jakimś zagrożeniem. I w tym zakresie refleksje doskonale poszerzają dwa filmy dokumentalne. Po pierwsze film Szukając schronienia, to jest film Ewy Orner. Opowieść o brutalnej polityce migracyjnej Australii, w wyniku której miliony uchodźców osadzono w obozach na wyspach Nauru i Manus.

gdzie uchodźcy są zmuszeni od wielu, wielu lat żyć w skrajnym ubóstwie. Tam sytuacja trochę się poprawiła, ale wciąż niedostatecznie, na tyle byśmy mogli mówić, że problem nie istnieje. To, co daje też mocno do myślenia, to fakt, że to jest film dokumentalny sprzed dokładnie 10 lat, co też pokazuje, jak długo już tkwimy w tym kryzysie uchodźczym i jak Wciąż narzędzia zaradcze, narzędzia pomocowe są niewystarczające i często niewydolne. Ewa Orner pokazuje w tym filmie nagrania z ukrytej kamery z samego środka obozu. Jest to naprawdę wstrząsający obraz, obraz właśnie cierpienia. Życia w takiej dziwnej tymczasowości, w której właściwie ciężko stwierdzić, czy mogę ten kawałek płachty, ten kawałek namiotu nazwać swoim domem, a jednak po latach staram się go jakoś udomowić.

Też obraz ogromnej bezsilności, na jaką skazano tam ludzi, którzy tam po prostu tkwili i nie mogą się przedostać dalej, ani dostać takiego prawdziwego azylu. Przypomnę, że przy okazji właśnie tych dwóch obozów ONZ oskarżyła w tamtym czasie Australię o złamanie ponad 150 punktów konwencji dotyczącej statusu uchodźców w odniesieniu do warunków, jakie zapewniono w tych obozach. I też w tym kontekście ten obraz Orner ze mną bardzo mocno został. Myślę, że bardzo mocno działa właśnie na myślenie o tym, jak niestety jest to wyjątkową rzeczą mieć dom, co siłą rzeczy wiąże się z nieco bardziej współczesnym kontekstem, w kontekście którego polecam wam bardzo mocno film Dom Zdrzask.

Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.