#137 Randy Kraft: Proces i po procesie/ część 3 OSTATNIA

Śledczy z Wydziału Zabójstw ze stanu Oregon potrafią, udaje im się skojarzyć większość z opisów z tym słowem Portland z nierozwiązanymi morderstwami młodych mężczyzn. Niestety do dzisiaj nie jest wiadomo jaka zbrodnia i jaka ofiara kryje się pod wpisem oznaczonym jako samo Portland. Mimo, że powiązany z Kraftem jako sprawcą, to nadal do dnia dzisiejszego nie wiemy kim jest John Doe, który opisany jest jako Portland ECK. Mężczyznę tego znaleziono w hrabstwie Marion w stanie Oregon. Nie wspomniałam tego w części pierwszej, tak mi się wydaje, ale sprawę ofiary otwarto zaledwie dwie godziny po odnalezieniu zwłok Michaela Shona O'Fallona.

W garażu leży zwinięty żółty dywan, z którego pobrano włókna do dalszej analizy. Włókna w takim samym kolorze w lipcu 1977 roku zostały znalezione na ciele jednej z ofiar, na ciele Scotta Michaela Hughesa. Być może młody żołnierz piechoty morskiej leżał przed swoją śmiercią właśnie na tym konkretnym dywanie. W domu śledczy znajdują instrukcję do nauki gry na harmonijce ustnej i dokładnie z takiej samej instrukcji korzystał Eddie Moore w roku 1972, kiedy uczył się grać na tym właśnie instrumencie. Tak jak wspomniałam we wcześniejszej części, kanapy z domu Krafta zostały wyniesione.

Do tej pory zarzuty postawione dotyczyły 6 młodych mężczyzn. Nowe zarzuty dotyczą znalezionego w 1973 roku John Doe Huntington Beach, Tak został nazwany od miejsca, w którym znaleziono jego zwłoki. Pozostali mężczyźni, których miał pozbawić życia, to Donnie Creasle, Richard Kidd, Edward Daniel Moore, Scott Hughes, Michael Inderbyten, Keith Kleinbell, Roland Young, Ronnie Wiebe oraz Keith Crotwell. Obrońcy nie podoba się taktyka śledczych do ogłaszania nazwisk przed formalnym oskarżeniem, I nazywa to desperacką próbą zdobycia nagłówków prasowych.

Doug natomiast widział wszystkie dowody i ocenił, że większość z nich jest poszlakowa. Na tej podstawie ocenia, że jak najbardziej walka będzie długa i bardzo kosztowna. Pierwszego dnia zeznają Michael Howard i Michael Sterling. To są funkcjonariusze, którzy w nocy 14 maja aresztowali oskarżonego. Zeznaje też zastępca szeryfa hrabstwa Orange, który jako pierwszy przybył na miejsce zatrzymania. Zeznaje współlokator Terego Gambrella z bazy piechoty morskiej w El Toro. Zeznaje też patolog Walter Fischer, który na podstawie obdukcji młodego mężczyzny jest w stanie przedstawić przed zgromadzonymi ostatnie godziny, ostatnie minuty napaści Krafta na niego.

W przypadku 18 zarzutów, w tym wykastrowania Geoffrey'a Nelson'a, I dokonania sodomii na Michaelu Inderbytenie oraz zabójstw 16 mężczyzn w latach 1972-1983 Randy Kraft zostaje uznany winnym. To jeszcze nie wszystko. Zgodnie z prawem kalifornijskim, ławnicy muszą zadecydować jaka kara jest adekwatna do zbrodni dokonanych przez Krafta. Czy kara śmierci, czy kara dożywocia. I właśnie ta część procesu rozpocznie się 5 czerwca 1989. W tej fazie prokurator decyduje się na ograniczenie ilości dowodów do siedmiu spraw.

Próba zdyskredytowania Fanchera jednak się nie udaje. Przez cały czas zeznań swojej ofiary Kraft nie patrzy na niego. Oddaje się zapełnianiu notatkami kolejnych kartek zeszytu. Zeznają najbliżsi Michaela O'Fallona, Michaela Clarka, Antoniego Silveiry. Ławnicy są wstrząśnięci podczas oglądania zdjęć ciała Chrisa Schoenborna. Po 5 dniach prokurator zakończył przedstawianie dowodów i rozmawiania ze świadkami. Jednym z dowodów jest wycinek z listy wyników z 45 wpisami, które zostały powiązane ze znanymi ofiarami. Miało to dać ławie przysięgłych lepsze wyobrażenie o tym, w jakim nieokiełznanym szale zabijania był Kraft.