#120 Danny Rolling: Rzeźnik z Gainesville

6 listopada 1989 roku nikt ze szkoły podstawowej Turner nie jest w stanie skontaktować się z 55-letnim Williamem Grissomem, żeby spytać, czemu jego wnuk 8-letni Sean Grissome nie pojawił się na zajęciach. Także zaniepokojona matka Shauna dzwoni na lokalny posterunek policji, żeby zgłosić, że nie może skontaktować się z najbliższymi. Jeśli chodzi o Williama, to jego możecie znaleźć w źródłach też jako Tom, ponieważ tak na niego mówili znajomi i najbliżsi. No i właśnie William w sobotę 4 listopada zabrał wnuka do siebie, żeby spędzić z nim nieco czasu. Ośmiolatek bardzo był podekscytowany spędzeniem weekendu z dziadkiem i z ciotką.

Około godziny 17.20 w sobotę dziadek z wnukiem są widziani na podjeździe przed domem. Chwilę później na ów podjazd zajeżdża samochodem 24-letnia Julie. Po telefonie od matki chłopaka policjanci kontaktują się z sąsiadem Grissoma i proszą, żeby podszedł do domu 55-latka i sprawdził, czy wszystko jest w porządku. Sąsiad się zgadza, wszak wszyscy w okolicy bardzo lubią Williama. W bogatej dzielnicy Southern Hill mężczyzna mieszka od 20 lat. Krótko przed godziną 8.45 rano Bob, sąsiad Williama, udaje się do domu Grissoma przy 2011 Beth Lane.

Pierwszym co uderza go w uszy jest niesamowita cisza w domu. Sąsiad zagląda do pralni umiejscowionej z boku domu i jego oczom ukazuje się ciało leżące na podłodze pokrytej krwią. Mężczyzna, nie zastanawiając się długo, alarmuje lokalną policję. Ciało należy do 55-letniego Williama. Ma liczne rany kłute umiejscowione na klatce piersiowej. Sean Grissom leży twarzą w dół w salonie obok swojej gry Nintendo. Został pozbawiony życia jednym dźgnięciem. Nieznany sprawca wbił narzędzie od strony pleców. Czymkolwiek to zrobił, to przebił chłopca na wylot. W sypialni policjanci znajdują trzecie ciało.

Jest to 24-letnia Julie Grissom. Kobieta leży na plecach. Na piersiach ma ślady po ugryzieniach. Jej ciało nosi ślady wielokrotnych cięć i dźgnięć. Obrażenia zadane zostały, kiedy Julie odwrócona była plecami do napastnika. Jej ciało jest upozowane na łóżku, nogi rozłożone, ramiona wyciągnięte do góry, a włosy rozrzucone wokół głowy. Kiedy wieść o potrójnym morderstwie rozeszła się lotem błyskawicy, w okolicy powiedzieć, że sąsiedzi byli zszokowani, to jak nie powiedzieć nic? Przede wszystkim szok, że tacy dobrzy ludzie stali się ofiarami mordercy, a potem szok, że w tak spokojnej, cichej, bogatej i przyjaznej dzielnicy takie morderstwa miały miejsce.

Śledczy ze Shreveport próbowali ustalić motyw zbrodni, żeby potem ustalić, kto miałby stać za krwawą napaścią. Po kilku dniach prowadzący sprawę dochodzi do wniosku, że motywem na pewno nie była kradzież, ale najwyraźniej Grissomowie musieli znać swojego zabójcę, ponieważ nigdzie nie było śladów włamania. Jednym z podejrzanych w sprawie był Hal Carter, były partner Julie. Mógł on zabić z zazdrości albo z chęci zemsty za rozstanie się. Jednak mężczyzna w czasie śmierci 24-latki był w Atlancie, co potwierdził zakupiony przez niego bilet na odpowiedni lot oraz 4 świadkowie, z którymi spędził tamten czas.

Porucznik Departamentu Policji publicznie ogłasza, że mają na celowniku kilku innych podejrzanych. Sprawa śmierci pięciu studentów stała się tak rozbudowana, że śledczy mieli do zbadania około 1500 tropów. Regularnie kursowali do Alabamy, Kalifornii, Louisiany, Mississippi, Montany, Newady, Nowego Jorku, Oregonu i Tennessee, żeby badać możliwe powiązania z morderstwami. Jednym z tropów wartych do zbadania było właśnie potrójne morderstwo w rodzinie Grissom. Badane są najmniejsze powiązania, jak choćby mężczyzna, który podróżował z Edwardem Humphreyem tego roku na trasie z Florydy do Kansas.

Zabójca mówi, zobacz co zrobiłem. Chce pokazać swoją najwyższą moc. Jest uzależniony od morderstwa. Podobnie jak Bundy, ten zabójca wymknął się spod kontroli. 10 października 1990 roku Edward Humphrey zostaje uznany winnym napaści i pobicia starszej osoby. Chodzi tutaj o babcię 19-latka. Prokurator przyznaje, że tak szybki proces i skazanie pomoże śledztwu w sprawie pięciokrotnego zabójstwa i nieco uspokoi opinię publiczną. 11 października w gazecie Miami Herald pojawia się artykuł o podobieństwach trzykrotnego morderstwa w rodzinie Grissomów do pięciokrotnego morderstwa studentów.

Prawdopodobnie wcześniej włamywał się do domów. Być może początkowo przechadzał się po mieszkaniu, do którego się dostał, mógł przestawiać przedmioty, a dopiero później po jakimś czasie zaczął kraść. Obserwowanie kobiet wychodzących z domu wydaje się istotną częścią rytuału, jaki wypracował sobie sprawca. Może mieć kartotekę jeszcze z czasów, kiedy był małoletni, właśnie z tego typu wykroczeniami. Nowy rok 1991 wita śledczych związanych ze sprawą śmierci studentów dobrą wiadomością. Na radarze grupy zadaniowej Shreveport pojawia się mężczyzna, który może być sprawcą śmierci Grissomów. Dowódca grupy zaleca swoim podwładnym powściągliwość.

Julie i Sean Grissomowie mieli ten sam rodzaj ran kłutych w okolicach środka pleców co ofiary płci żeńskiej w Gainesville. Christy Powell, Krista Hoyt oraz Tracey Pauls zostały seksualnie wykorzystane dokładnie tak jak Julie Grissom. Podczas zabójstw w obu miastach został użyty nóż o długim ostrzu. Zabójca wszędzie usuwał ślady swojej obecności, ubrania Julie i jej bieliznę wyprał w pralce, a ręce wytarł ręcznikiem papierowym. Użył albo mydła w płynie, albo octu, żeby zatrzeć ślady na ciałach kobiet. Zarówno w sprawie Grissomów, jak i w sprawie śmierci studentów sprawca używał taśmy klejącej, którą usunął po dokonaniu zbrodni.

I chociaż sprawca zabrał za sobą większą ilość taśmy, jaką użył do unieruchomienia Grissomów, no to jednak przeoczył jeden mały kawałek na stoliku nocnym, który zostawił w sypialni Julie. Najwyraźniej musiał go po prostu przeoczyć w pośpiechu. I tutaj dodam, że pomimo, że sprawca bardzo starał się, żeby miejsca zbrodni wyczyścić naprawdę dobrze, to popełnił dwa błędy. Pierwszym było zostawienie przez niego na niektórych drzwiach śladów narzędzi, przy pomocy których włamał się do mieszkania, a drugi błąd, taki bardziej kosztowny, to nie udało mu się w 100% zniszczyć śladów nasienia na miejscu zbrodni. Ślady nasienia widniały na bieliźnie i ręcznikach na pierwszym miejscu zbrodni w Gainesville, w pochwie Christy Hoyt oraz w odbytnicy Tracy Pauls.

Danny jest zdziwiony tym, jak dużo wiedzą o nim śledczy. Podczas tej rozmowy Rolling rozjaśnia śledczym kwestie Edwarda Hampreya. Po pierwsze, on nigdy nie spotkał na swojej drodze tego człowieka, a po drugie, jego imię miało być oczyszczone z podejrzeń o bycie sprawcą. Chodzi tutaj o imię oczywiście Edwarda. 21 maja szef Wydziału Zabójstw Departamentu Policji w Shreveport ogłasza, że jego detektywi prowadzą śledztwo w sprawie Rollinga w związku z morderstwami rodziny Grissom. Rolling nie jest wskazywany jako główny podejrzany, a prawdopodobny podejrzany. Matka Dannego broni go. Nie widzi winy w swoim synu, a sprawca jest na pewno na wolności.

Michael Maher, psychiatra ogólny i sądowy, zatrudniony przez Biuro Obrońcy Publicznego, zezna je jako ostatni. Według jego słów Danny Rolling nie jest w stanie pojawić się przed sądem, ponieważ cierpi na zaburzenie osobowości i nieokreślone zaburzenie afektywne. Ostatecznie sędzia wydaje opinię, że Danny Rolling jest w stanie stawić się na sali oraz będzie rozumiał, jakie zarzuty są mu stawiane. 22 sierpnia śledczy ze Shreveport pobierają od Rollinga próbki włosów z głowy, włosów łonowych, pobierają krew oraz wymazy z wnętrza policzka. Próbki zostaną wykorzystane do zbadania, czy mężczyzna jest odpowiedzialny za morderstwo trzech osób z rodziny Grissom.

Technicy mieli porównać próbki śliny z wymazem pobranym z ugryzienia, jakie sprawca zostawił na piersi Julie Grissom. Nakaz na pobranie próbek został wystawiony, ponieważ Rolling mieszkał w Shreveport w czasie morderstw Grissomów, ponieważ biegał w tym samym parku Southern Hill, w tym parku też biegała Julie, no i dodatkowo tamtego dnia został zwolniony z pracy w restauracji Pancho położonej niecałe 2 km od domu Williama Grissom. Włosy znalezione w samochodzie, który Rolling ukradł na Florydzie, pasowały do włosów znalezionych na miejscu zbrodni w roku 1989. Osoba, która ugryzła 24-latkę, miała grupę krwi B.

W liście znajdują się podobne relacje z pozostałych miejsc zbrodni oraz opis gwałtu na Tracy Pauls przed i po jej śmierci. Kilka dni później Bobby Lewis dostarcza taki sam dokument dotyczący śmierci rodziny Grissom. Ta relacja zawiera takie istotne informacje jak, gdzie Rolling wyrzucił pistolet, z którego strzelał do ojca oraz nóż, którym zaatakował rodzinę Grissom. Pod opisem zdarzenia widnieje mapka z odręcznie narysowanym stawem za gimnazjum w Shreveport. Do 31 stycznia Louis zaczyna obawiać się o swoje życie. Nie to, że jest jakimś tchórzem, ale kolejne historie o tym, jak to Danny zabijał śpiących ludzi, wprawiły go w lekki dyskomfort i strach o swoje życie.

Ostatecznie sędzia odrzuca wniosek o przeniesienie postępowania w sprawie wydania wyroku do innego miejsca niż Gainesville. 7 marca 1994 roku rozpoczyna się karna część procesu. Na sali sądowej oprócz rodzin zamordowanych studentów znajduje się także Joyce Barton. To kobieta, która w 1989 roku straciła trzy najbliższe osoby. Julie, Shauna i Williama Grissom. Kiedy dowiedziała się, gdzie i kiedy będzie miało miejsce wyznaczenie kary, obiecała sobie, że tam się pojawi, żeby spojrzeć Rollingowi w oczy. Tymczasem prokurator Rod Smith wygłasza trwającą 80 minut mowę.

Gdybym tylko mógł cofnąć wskazówki tego ponadczasowego zegara i zmienić przeszłość. Ale niestety nie jestem strażnikiem czasu, tylko małą częścią historii i dziedzictwem upadku ludzkości. Przepraszam, wysoki sądzie. Tego samego dnia władze Shreveport formalnie oskarżają Rollinga o morderstwa Williama, Julie oraz Shauna Grissom. Proces w Louisianie nie będzie przeprowadzany, żeby nie opóźniać realizowania dalszego postępowania na Florydzie. 20 kwietnia 1994 roku sędzia swoje podsumowanie sprawy pięciokrotnego morderstwa kończy zdaniem. Danny Harold Rolling zostaje skazany na śmierć i to zdanie powtarza jeszcze cztery razy.