#120 Danny Rolling: Rzeźnik z Gainesville

Przed wydaniem wyroku zastępca prokuratora kieruje następujące słowa w stronę sędziego. On nie nadaje się do zwolnienia z więzienia. Wykazuje całkowity brak skruchy za zbrodnie, które popełnił. Rolling przed swoimi ostatnimi słowami do sędziego śpiewa pieśń religijną. Sędzia Okręgowy Stanów Zjednoczonych Maurice Paul po zakończeniu skazuje oskarżonego na dożywocie. Na początku czerwca 1992 roku Robert Bobby Lewis, więzień odsiadujący wyrok dożywocia w więzieniu stanowym na Florydzie, wysyła list do Sondry London. W owym liście pisze, że zaprzyjaźnił się z Dannym Rollingiem i jest on w stanie wyciągnąć od niego jego historię.

Warunkami tego wyciągnięcia jest wyjście na wolność, jeśli on będzie zeznawał przeciw Rollingowi oraz otrzymanie swojej części z zarobków uzyskanych ze sprzedaży książki i ewentualnie jakiejś ekranizacji historii. Postać Sondry London, być może kojarzycie z historii Gerarda Schaffera, o którym opowiadałam w pierwszym grudniowym Daily, 3 grudnia. Gdyby ktoś chciał sobie odświeżyć tę historię, no to podlinkuję podcast w opisie. I jeśli chodzi o Roberta Lewisa, to on przekazuje listownie pisarce informacje, jak zbliżyć się do Rollinga, żeby ten chciał rozmawiać. Podkreśla, że Danny ma naprawdę duże ego i że najlepiej byłoby, gdyby pisarka roztoczyła przed nim wizję ilości sprzedanych książek, stworzonych filmów, wywiadów udzielonych stacjom, że historia jest tak dobra, że cyferki będą się po prostu same kręcić.

W przyszłości wymienią masę listów, a London w roku 1996 wyda książkę o tytule The Making of a Serial Killer, gdzie podtytuł możemy tłumaczyć jako prawdziwa historia morderstw studentów w Gainesville własnymi słowami zabójcy. Tymczasem 2 lipca Bobby Lewis spotyka się z funkcjonariuszami więzienia, żeby opowiedzieć to, co wie o Rollingu. Wie, że śledczy potrzebują desperacko wiadomości o osadzonym i Bobby zamierza tę desperację wykorzystać. Lewis opowiada, w jaki sposób poznał Rollinga. Ten drugi był nękany przez strażników więzienia. I nie mógł zrozumieć, czemu ludzie nie mogą mu wybaczyć morderstw, no bo przecież Bóg to już dawno zrobił.

Lewis tłumaczył mu, że więzienie to jest część zbrodni i że teraz Rolling jest w więzieniu niczym Ted Bundy. Jedyna rada bardziej doświadczonego osadzonego to była przywyknij i nie walcz z tym. Rolling podzielił się planem ucieczki z więzienia w Gainesville, jeśli uda mu się znaleźć sposób, aby zostać tam wysłanym. Danny zwierza się Louisowi, że wiedział, iż skończy w celi śmierci i zanim to się wydarzy, chce jedynie zmonetyzować swoją historię, żeby zabezpieczyć finansowo córkę. Podoba mu się również zainteresowanie mediów jego sprawą, a wręcz używając jego słów to miał z tego frajdę.

Strażnicy mają zostać rozbrojeni, a on chce zabić jak najwięcej ludzi, wywołać prawdziwą masakrę, chce siać panikę. Drugi informator więzienny opowiada, że Rolling uważa się za terrorystę. Najlepiej działało mu się w ciemności i bardzo lubił używać noża, ponieważ to taka bardzo osobista broń. Tymczasem Louis coraz bardziej zaprzyjaźnia się z Rollingiem. W listach do Sondry pisze, że trudno nie lubić danego i że osadzony jest szaleńczo zakochany w pisarce. Ta miłość sprawia, że jest spokojniejszy, jest szczęśliwy, jest bardziej uśmiechnięty. W tym samym liście Bobby opisuje każdy szczegół z opowieści Rollinga o tym, z jakim szczególnym okrucieństwem pozbawił jedną z ofiar życia.

Na ostatnim miejscu zbrodni był zaskoczony, z jaką zaciętością bronił się Manny Taboada. Manny walczył niczym dziki człowiek, przeklinając go i walcząc do ostatniego tchnienia. Rolling nie wydaje się mieć wyrzutów sumienia z powodu morderstw w Gainesville. Chwali się Louisowi, że nóż kabar był tak ostry, że mógł nim ciąć kości niczym masło. Podczas kolejnego spotkania ze śledczymi, Lewis przekazuje list opisujący szczegóły zabójstwa Christy Powell oraz Soni Larson. Dokument zaczyna się od informacji, jak mężczyzna obserwował dwie dziewczyny stojąc w ciemnościach. Kiedy światła zgasły, zakradł się do ich mieszkania.

W liście znajdują się podobne relacje z pozostałych miejsc zbrodni oraz opis gwałtu na Tracy Pauls przed i po jej śmierci. Kilka dni później Bobby Lewis dostarcza taki sam dokument dotyczący śmierci rodziny Grissom. Ta relacja zawiera takie istotne informacje jak, gdzie Rolling wyrzucił pistolet, z którego strzelał do ojca oraz nóż, którym zaatakował rodzinę Grissom. Pod opisem zdarzenia widnieje mapka z odręcznie narysowanym stawem za gimnazjum w Shreveport. Do 31 stycznia Louis zaczyna obawiać się o swoje życie. Nie to, że jest jakimś tchórzem, ale kolejne historie o tym, jak to Danny zabijał śpiących ludzi, wprawiły go w lekki dyskomfort i strach o swoje życie.

Rolling tłumaczył koledze, że czuł, że tamci ludzie, których pozbawił życia, no on czuł, że w jakiś sposób go zdradzili. Jednak Louis mógł przynajmniej w połowie odetchnąć z ulgą. Ponieważ Rolling decyduje, że to jest czas na rozmowę twarzą w twarz ze śledczymi z grupy zadaniowej. Zanim to jednak nastąpi, Rolling zrzeka się obecności swojego adwokata, a jego rzecznikiem ma być Robert Lewis. Rozmowa ma wyglądać tak, że śledczy będą zadawać pytanie Lewisowi, a on będzie przekazywać pytanie ustnie danemu. Odpowiedź od Rollinga ma być też przekazywana przez Lewisa. Przez takie działania Danny chce pomóc Robertowi, który swego czasu okazał jemu wsparcie i zainteresowanie jego osobą.

I kocham to uczucie. Wiem, że czujesz dokładnie to samo. Powoli zaczynam postrzegać cię jako dwustufuntowego, twardego mężczyznę. I to był inny rodzaj miłości. Usłyszeć, że już nigdy cię nie zobaczę, to mnie rozdziera. Kochanie, zastanawiam się, czy chciałbyś się ożenić? Rolling w odpowiedzi na list Sondry odpisuje, że tak, chce się ożenić. Para od tej chwili mówi o sobie per narzeczeni. Ten krok sprawia, że media interesują się nim jeszcze bardziej. Robert Lewis nie jest zadowolony z przebiegu znajomości Sondry i Danego. Stało się dokładnie to, co podejrzewał.

Tymczasem w celi śmierci, w której Danny jest osadzony, dzień zaczyna o 5 rano od zjedzenia śniadania. Raz w tygodniu może spędzić 4 godziny z innymi więźniami z celi śmierci na sali ćwiczeń. Jednak on większość czasu spędza na czytaniu gazet i lubuje się w Gainesville Sun, w magazynie Popular Mechanics oraz w hastlerze. W latach 2000-2005 często wszczyna bójki ze współwięźniami na sali ćwiczeń. Jego akta wskazują, że to on był inicjatorem walk. Dlaczego w ogóle Rolling wybrał małe studenckie miasteczko Gainesville? Nieco światła na tę sprawę rzuca Bobby Lewis.

Małżeństwo zamieszkuje Palm Beach na Florydzie. Bobby Lewis został przeniesiony do więzienia w Stillwater w stanie Minnesota. Zmarł tam z powodu zapalenia wątroby 22 lipca 2001 roku. Najbardziej dumny był z tego, że jego udział w rozmowach z Dannym Rollingiem oszczędził rodzinom ofiar ciągnącego się procesu. Wreszcie po 12 latach od skazania Danny'ego Rollinga, kiedy już każda apelacja składana przez obrońców została odrzucona, Zostaje wyznaczona data egzekucji 25 października 2006 roku. I tak tylko na marginesie dodam, że ostatnia apelacja została odrzucona tydzień przed zaplanowaną egzekucją.