131 Danny LaPlante: Duch w ścianie

Pierwszy dzień grudnia 1987 roku jest dla Andrew Gustafsona dniem jak każdy inny. Zanim mężczyzna wyjdzie do pracy, całuje na pożegnanie swoją żonę Priscilę, oraz swoje dzieciaki, 7-letnią Abigail oraz 5-letniego Williama. Niektóre źródła podają, że Abigail to była już 8-latka. Mężczyzna wychodzi z domu, tak jak co dzień przed godziną 7 rano. Ten dzień jest dla Andrew bardzo ważny. Mężczyzna pracuje jako prawnik i to właśnie tego dnia ma negocjować bardzo ważny dla niego kontrakt, który dotyczy istotnej i przynoszącej profity nieruchomości.

Zamknięcie transakcji dotyczącej hotelu byłoby dla prawnika ogromnym sukcesem. Priscilla pracuje jako nauczycielka w przedszkolu. Jej miejsce pracy znajduje się tuż przy pobliskim kościele. Państwo Gustafsson są ze sobą od czasów szkoły średniej. Członkowie rodziny nie musieli wychodzić tak wcześnie z domu jak Andrew, Names mentioned in English. Transakcja kończy się tak, jak prawnik sobie to wymarzył.

W wannie, w której leży chłopiec, nie ma wody. Abigail ułożona jest w wannie, twarzą do dna. Jej zwłoki także leżą w wannie, w której znajduje się kilka centymetrów wody i zwłoki dziewczynki są w łazience na parterze. Przyczyną śmierci Williama i Abigail jest utonięcie. Tego dnia Andrew Gustafson traci swoją całą rodzinę. Szczęście w pracy miesza się z dramatem w domu. Jest to dla niego ogromny cios, zwłaszcza, że Priscilla była w ciąży z ich trzecim dzieckiem. Oględziny miejsca zbrodni ujawniają, że w sypialni małżeństwa znajdują się związane ze sobą krawaty, skarpety, pończochy.

Te części garderoby sprawca użył do unieruchomienia kobiety. W szafie znaleziono męską bieliznę, która nie należała do Andrew. Na łóżku sprawca pozostawił część prezerwatywy. Priscilla przed śmiercią została wykorzystana seksualnie. W domu znaleziono plamy czerwonej substancji. W kuchennym koszu napastnik umieścił kilka stron wydartych z magazynu dla dorosłych. Krótko przed śmiercią pani Gustafsson została przebrana, co potwierdzają świadkowie, którzy widzieli ją wcześniej tego dnia. Sprawca umieścił w szafie zerwaną z prystilli bieliznę razem ze związaną skarpetą. Ta druga ma na sobie czerwone plamy zmieszane ze śliną.

To prawdopodobnie przy tym domu zostaje znaleziona koszula, w którą sprawca zawinął tabliczkę z nazwiskiem Gustafsson oraz dwie niedopasowane rękawice, jedna w kolorze białym, druga w kolorze żółtym. Inne źródła wskazują, że te dowody zostały znalezione w pobliżu miejsca zbrodni. Syn państwa LaPlante, Daniel, jest bardzo dobrze znany policji. Zresztą był brany pod uwagę jako jeden z podejrzanych, kiedy państwo Gustafsson zgłosili poprzednie włamanie. Włamanie miało miejsce 16 listopada 1987 roku, gdzieś pomiędzy godziną 11.30 a 15.30.

Zdecydował, że zrobi to później. Wrócił do domu i oglądał dalej telewizję. Ponownie wyszedł z domu około 17-18 i pojechał do pobliskiego Fitchberga. Uczestniczył w imprezie urodzinowej swojej siostrzenicy. Nie słyszał o śmierci w rodzinie Gustavson, dopóki nie zobaczył nocnych wiadomości, czyli było to około 23 godziny. Czy słyszał coś podejrzanego? Około godziny 15 miał słyszeć trzask drzwi od samochodu i jakieś krzyki. Po zakończonej rozmowie z funkcjonariuszami Daniel dzwoni do swojej matki Elaine Moore. Ta z kolei kontaktuje się z prawnikiem rodzinnym Robertem Casey'em.

Kaucja została wpłacona, więc na chwilę obecną urzędnicy nie mogą zrobić nic więcej. Sędzia uznaje, że jako osoba małoletnia w przypadku LaPlante'a nie ma ryzyka, że on ucieknie. Przecież mieszkanie z rodzicami jest gwarancją na pozostanie w mieście. Andrew Gustafson tymczasem próbuje poukładać swoje życie na nowo. Pierwsze miesiące są dla niego najtrudniejsze. Dołącza do grupy wsparcia dla bliskich ofiar zbrodni i powoli, powoli próbuje stanąć na nogi. W wolnych chwilach pisze wiersze ku pamięci swojej żony i dzieci. Na pewien czas wyprowadza się z Tausend, jednak po jakimś czasie wraca. Dom stał się dla mnie źródłem siły, wspomnieniami mojej rodziny.

Być może planował je ukraść, ale jakoś ostatecznie zmieniał zdanie. 16 listopada Danny włamuje się po raz pierwszy do domu należącego do rodziny Gustafsson. Skradzione przedmioty ukrywa w skrzyni na narzędzia w domu swojego brata. I teraz w momencie, kiedy brat uzyskał pełnoletność, to rodzice, którzy zamieszkiwali w bliźniaku, oddali mu tak jakby jedną część tego domu, a wszyscy tutaj z trójką rodzeństwa Stevena mieszkali w drugiej części. Steven, jeśli chodzi o ukrycie w jego domu fantów, to jak najbardziej on o tym wie. Co więcej, mówi o włamaniach swojemu przyjacielowi, Michaelowi Polowskiemu.

Obaj mężczyźni wiedzą, że Danny ma sporo pieniędzy, tych pieniędzy w gotówce, a jest to o tyle dziwne, że chłopak nigdzie nie pracuje. Siedemnastolatek prosi swojego brata o amunicję kaliber 22 i chce przetopić tych kilka pocisków i zrobić z nich jeden duży. Później dochodzi do zbrodni w domu rodziny Gustafsson 1 grudnia 1987 roku. Zbrodni, od której zaczęłam ten podcast. Tydzień później, czyli 7 grudnia, śledczy przeszukują pokój Danny'ego. Znajdują tam masę magazynów dla dorosłych. I to doprowadza wszystkich do dedukcji, że to właśnie media tego nurtu były odpowiedzialne za zachowanie LaPlante wobec Priscilla.

W pokoju Danny'ego zostają także znalezione pokaźna ilość amunicji kaliber 22, nóż wędkarski, włosy i włókna, które będą później poddane analizie. W międzyczasie technicy znajdują w sypialni państwa Gustafsson przy łóżku włosy łonowe, które nie pasują do żadnego członka rodziny. Śledczy uzyskują nakaz pobrania próbek włosów i krwi od Danny'ego. Prawnik oskarżonego apeluje do opinii publicznej, żeby każdy, kto cokolwiek wie o zbrodni, zgłosił się na posterunek policji. Prawnik chce uniknąć pomyłki sądowej. Nie chce, żeby niewinna osoba spędziła resztę swojego życia za kratami. Robert Casey utrzymuje, że w zbrodnie w domu Gustawsonów zaangażowane było wiele osób.

No i tutaj, tak jak wspomniałam wcześniej, jest rozbieżność, czy ta broń została znaleziona podczas pierwszego przeszukania, czy podczas trzeciego przeszukania. Co, jeśli wydarzyło się podczas trzeciego przeszukania, prowadzi nas do kolejnej informacji, że cała rodzina LaPlante Moore generalnie była bardzo zniesmaczona działaniem policji, dlaczego policja dopiero teraz, podczas trzeciego przesłuchania, podczas trzeciego przeszukania znajduje tak istotny dowód. 8 września sędzia prowadzący sprawę LaPlante'a ocenia, że młody mężczyzna najpierw będzie sądzony w sprawie śmierci w rodzinie Gustavson, a pozostałe, pomniejsze zarzuty zostaną rozpatrzone w późniejszym terminie. Obrońca oskarżonego wnosi o przeniesienie procesu klienta do innego miasta.

W Towsend Andrew Gustafson zna każdego prawnika, z racji, że to jest niewielkie miasteczko, co może wpłynąć na przebieg procesu. Sędzia przychyla się do możliwości zaangażowania ławników z dalszych miast, żeby uniknąć stronniczości jurorów. Proces rozpoczyna się 8 października 1988 roku. Przez trzy tygodnie prokuratura wzywała do sądu świadków i biegłych z zakresu medycyny sądowej. Obrona swoje działania opiera na próbach obalenia twierdzeń prokuratury i ich ekspertów. Mimo, że testy DNA były wykonywane już od kilku lat, to w przypadku procesu w sprawie danego nie zostały zrobione.

Zaledwie 5 godzin wystarczyło ławnikom, żeby podjąć decyzję. Uznali daniego LaPlante winnego, a za swoje czyny otrzymuje karę trzykrotnego dożywocia bez możliwości zwolnienia warunkowego. Podczas procesu oskarżony nie okazuje ani grama skruchy za to, czego się dopuścił i na jego twarzy wielokrotnie pojawia się szyderczy uśmieszek. 1 stycznia 1989 roku Andrew Gustafson żeni się z Carol Sieber. Tak jak Andrew, kobieta jest wdową. Jej mąż zmarł trzy lata wcześniej na raka mózgu. Oboje zachowują swoje stare obrączki, do których dodają nowe.

Rzekomo, bo tak jak mówiłam wcześniej, niektóre źródła swoje, inne źródła swoje. Skradzione przedmioty były albo w posiadaniu Stevena, albo zostały przez niego znalezione. To Steven miał wskazać śledczym ubrania, w których młodszy brat miał dokonać zbrodni. Michael Pulowski też dołożył swoje trzy grosze w sprawie, żeby wskazać sprawstwo daniego. To właśnie on zeznał, że widział młodszego brata kolegi w ubraniu zaplamionym czerwoną substancją. I jeśli pamiętacie o porównaniu włosów Danny'ego z włosami łonowymi napastnika znalezionymi w sypialni Gustavsonów, to prokuratura później nie walczyła o sądzenie LaPlante za napaść seksualną na Priscilla.

On chce mieć dostęp do książek prawniczych, żeby móc zbudować ponownie swoją własną obronę. Został również błędnie uznany za przestępcę seksualnego. On nigdy nie został oskarżony o napaść na takim właśnie tle. Jako zadośćuczynienie domaga się 21 dolarów odszkodowania. To jest 1 dolar za każdy miesiąc, w którym odmówiono mu dostępu do książek. I, ciekawostka, jest to maksymalna kwota, o jaką może wnioskować, gdy walczy o dostęp do materiałów prawniczych. No i też do tego wniosku dokłada inny wniosek o nieograniczony dostęp do biblioteki w przyszłości. W roku 2014 Andrew Gustafson umiera na raka przełyku. Karol, jego druga żona mówi, że nawet w ostatnich dniach kazał jej dopilnować, żeby LaPlante nigdy nie został zwolniony.

Danny był maltretowany psychicznie i fizycznie przez swojego biologicznego ojca i wykorzystywany seksualnie przez psychologa. Prawdopodobnie cierpiał również na ciężką, nieleczoną chorobę psychiczną. Psychiatra dr Fabian Sell, który w 2016 roku rozmawia z Danielem o śmierci rodziny Gustafsson, Pomimo, że widzi przed sobą, że osadzony płacze łzami żewnymi, to nie może oprzeć się wrażeniu, że wszystko to wygląda na bardzo dobrze zaaranżowane przedstawienie. On rozmawia wtedy z osadzonym przez 8 godzin. W więzieniu Danny zachowuje się poprawnie. Jest liderem kilku grup. Od 14 lat nie bierze udziału w żadnej bójce.

Naprawdę przepraszam za krzywdę, którą wyrządziłem. Z samej istoty tego, kim jestem, z głębi mojej duszy przepraszam. Sędzia decyduje, że LaPlante musi odsiedzieć minimum 45 lat za kratami, zanim będzie mógł się ubiegać o zwolnienie warunkowe. Najbliżsi rodziny Gustafsson traktują to jako policzek. W 2019 roku LaPlante ponownie składa apelację. 6 czerwca tego samego roku sąd utrzymuje w mocy wyrok sprzed dwóch lat. Bohater dzisiejszego podcastu warunkowo będzie mógł wyjść na wolność w wieku 62 lat. Będzie to miało miejsce za 9 lat w roku 2032, ponieważ aktualnie ma lat 53.