131 Danny LaPlante: Duch w ścianie

Policjanci najpierw rozmawiają ze Stevenem LaPlante. Chłopak wrócił właśnie ze szkoły i nie ma świadomości, że niedaleko doszło do tak straszliwej zbrodni. Odpowiada na wszelkie pytania funkcjonariuszy i pozwala na przeszukanie swojego samochodu. Około godziny 14 zostaje przesłuchany jego brat Danny. Pierwsze co mówi do policjantów to, że nie jest złym chłopakiem. Odpowiada na pytania spokojnie, jednak jest też dosyć nerwowy i obficie się poci. Przez całe popołudnie oglądał telewizję. Z domu wyszedł jedynie w okolicy 10 rano. Miał zamiar ściąć kilka drzew na podwórku, jednak nie mógł znaleźć piły, a szopa z narzędziami była zamknięta.

Adwokat już w przeszłości reprezentował Daniego przed sądem w sprawie włamania. Casey doradza Elaine, żeby ta zabrała syna z posterunku policyjnego i odmówiła przesłuchania bez obecności adwokata. Tego samego dnia funkcjonariusz próbuje jeszcze raz przesłuchać Daniela, jednak po konsultacji z prawnikiem odstępuje od tego działania. Podczas gdy policjant kłóci się z matką podejrzanego i z jego prawnikiem, Danny wykorzystuje tę chwilę nieuwagi i ucieka z domu do lasu. Sobie znanymi ścieżkami dostaje się do domu państwa McGovern. Lynn, pani domu, prawdopodobnie przeczuwa, że coś w jej domu jest nie tak.

Być może kobieta zauważyła jakiś ruch, cokolwiek. Cokolwiek to jest, to powstrzymuje ją od wejścia do środka. Zamiast tego wzywa policję. Tymczasem Danny wyskakuje z okna na pierwszym piętrze na dach garażu i ucieka. Lynn później potwierdzi, że napastnik ukradł z jej domu broń i zostawił swoje okrycie wierzchnie. Dwie godziny później LaPlante pod pozorem bycia sąsiadem Jonathana Langa puka do jego drzwi. Chce wejść do środka i rozmówić się z sąsiadem. Tutaj robię cudzysłów. Lang natomiast oglądał tego dnia wiadomości i wie, że Danny jest poszukiwanym. W związku z tym zamyka mu drzwi przed nosem.

W międzyczasie śledczy przeszukują dom, w którym mieszka LaPlante. Jedne źródła mówią, że podczas tego przeszukania znaleźli dowody łączące 17-latka ze zbrodnią. Znaleźli broń, z której prawdopodobnie młody mężczyzna oddał strzały. Znajdują łuski, żółtą rękawiczkę bardzo podobną do tej namierzonej wcześniej. Natomiast jeszcze inne źródła mówią, że ta broń, z której strzelał Danny, ona dopiero zostanie znaleziona podczas trzeciego przeszukania. Mówię to po prostu dlatego, żebyście wiedzieli, jak duże rozbieżności są w tej sprawie. Jeśli chodzi o dopasowanie odcisków butów z klombu, to też to dopasowanie zostaje zrobione do butów LaPlante.

Danny zaprzecza i utrzymuje, że nie zrobił tego, o co jest podejrzewany. Pamela proponuje, żeby młody chłopak zabrał jej samochód i odjechał gdziekolwiek tylko chce. On nie ma prawa jazdy, tak więc chcąc nie chcąc ona musi kierować samochodem. Danny życzy sobie, żeby kobieta udała się w stronę Ayer. Pierwszą nadarzającą się okazję Pamela wykorzystuje do otwarcia drzwi i ucieczkę. Danny wydaje się rozkojarzony i nie goni jej. Przejmuje kierownicę i odjeżdża w sobie znanym kierunku. Około godziny 17 funkcjonariusz w Ayer rozpoznaje skradziony samochód Pameli. Zatrzymuje go, jednak Danemu udaje się uciec.

Chłopak dociera do pobliskiego składu drewna. Grożąc bronią nakazuje wyjść pracownikom i nikomu nic nie mówić. Oni informują lokalną policję, O tym, że mają nieznanego sprawcę w swoim miejscu pracy. Miejsce zostaje otoczone i około godziny 6.30 rano Danny LaPlante wychodzi ze śmietnika, w którym się ukrył i oddaje w ręce policji. Rzekomo, ale podkreślam tutaj, że to tylko plotki, Danny miał się historycznie śmiać w chwili aresztowania. Inne źródła podają z kolei, że w chwili aresztowania chłopak jest spokojny. Przyznaje, że w majtkach ma pistolet, a kulę do niego w jednym z butów.

Mieszkańcy Ayer oddychają z ulgą, kiedy dowiadują się, że Danny został aresztowany. Na posterunek przybywa Robert Casey. Śledczy mogą rozmawiać z danym jedynie w jego obecności. Następnego dnia 17-latek zostaje wysłany do Bridgewater. Jego stan i zdrowie psychiczne mają być ocenione przez zespół specjalistów. Kolejnego dnia około 350 osób przyszło pożegnać Priscilla, Williama i Abigail. Wielebny lunt wygłasza ściskającą za serce przemowę, w której opowiada o tym, jak idealną rodziną byli Gustafsonowie. Priscilla pracowała w przedszkolu należącym do kościoła, tak więc Wielebny nieco bliżej znał tę rodzinę.

Kiedy lokalna społeczność żegna żonę i dzieci Andrew, rodzice Dannego bronią swojego syna. Rozmawiają z przedstawicielami prasy. 5 grudnia 1987 roku gazeta Boston Globe donosi, że matka i ojczym uważają, że ich syn jest niewinny. Elaine i David Moore, kiedy tylko dowiedzieli się o zbrodni, mieli rozmawiać z Dannem o tym, że teraz zostanie wzięty na celownik śledczych, jako że mieszkają w pobliżu domu Gustawsonów. Oczywiście, nie tylko sama bliskość za mieszkanie jest powodem do bycia podejrzanym. Danny ma o wiele więcej na swoim sumieniu, ale o tym opowiem Wam dalej.

Tymczasem Elaine takimi słowami broni syna. Cały czas go wspieram. Nie jest brutalny. To bardzo delikatna osoba. Wierzę, że jest niewinny i będę go nadal wspierać. Teraz wszystko zależy od sądu. Nie jest psychopatą, jak to niektórzy twierdzą. Policja według jej słów miała ugiąć się pod naciskiem opinii publicznej i aresztować pierwszego podejrzanego, jaki im pasował. Syn uciekał, ponieważ w jego głowie na niego już był wydany wyrok i nie mógł się w żaden sposób wytłumaczyć czy przedstawić alibi. Według szwagra Danny mógł uciekać, ponieważ zaledwie miesiąc wcześniej wyszedł ze szpitala.

Leo, szwagier i jednocześnie ojciec siostrzenicy Danny'ego zeznaje, że 17-latek zjawił się na imprezie urodzinowej po godzinie 17. Zachowywał się całkiem normalnie. Ponownie w gazecie Boston Globe pojawia się artykuł, żeby nie oceniać danego zbyt surowo. To, że ma w tak młodym wieku pokaźną kartotekę kryminalną, wcale nie musi znaczyć, że pozbawił życia trzy osoby. Sędzia wyznacza kaucję w wysokości 10 tysięcy dolarów. Matka zastawia własny dom, żeby syn mógł być na wolności i żeby na tej wolności oczekiwał na proces. To nie podoba się opinii publicznej, ale z drugiej strony Danny nie został jeszcze o nic oskarżony.

Miłość, która tam się pojawiła, była dużo silniejsza niż śmierć. Mężczyzna wraca do pracy i dodatkowo skupia się na pomocy młodym przestępcom w powrocie na właściwą ścieżkę. Jest w żałobie, ale swoim działaniem daje otoczeniu do zrozumienia, że nie da się pochłonąć smutkowi. Wraz z upływem czasu zrezygnuje ze swojej pracy prawnika i właśnie skupi się na tym, żeby pomagać młodym przestępcom, żeby nie skończyli tak jak Danny LaPlante. Nie każda redakcja gazety jest tak przyjazna LaPlante jak Boston Globe. Niektórzy dziennikarze zasięgają informacji od specjalistów. I tak na łamach prasy wypowiada się James Fox, kryminolog z Northeastern University.

Z wyglądu pasowałby do klasycznego przypadku zachowania socjopatycznego albo antyspołecznego. Bycie socjopatą oznacza, że po prostu jesteś złym człowiekiem i tak naprawdę nie dbasz o nic poza sobą. Brak sumienia to coś na co nie możesz dać komuś lekarstwa. Psycholog dziecięcy Larry Larson także nazywa podejrzanego socjopatą. Oczywiście był w stanie popełnić okropny czyn bez żadnych wyrzutów sumienia, co często jest oznaką osobowości socjopatycznej. Jako że, jak wspomniałam wcześniej, Danny ma bogatą kartotekę kryminalną i na koncie odsiadki w więzieniu, to Larson ogromnie się dziwi, gdy po pierwsze dowiaduje się o tym, a po drugie

że w czasie pozbawienia wolności chłopak nigdy nie był leczony psychiatrycznie. Wypowiadają się też wszyscy, którzy w jakikolwiek sposób znali danego. Od sąsiadów począwszy, aż do uczniów i nauczycieli. Prawdopodobnie jest to też czas, żebym i ja przedstawiła Wam kim był, kim jest Danny LaPlante i poznajmy zatem bliżej tego niechlubnego bohatera. Daniel LaPlante przychodzi na świat 15 maja 1970 roku jako syn Elaine oraz Claude'a LaPlante. Para ma razem czworo dzieci. Danny jest drugim dzieckiem zaraz po swoim bracie Stevenie. Rodzinę dopełnia syn Matthew oraz córka, której imienia nie udało mi się znaleźć w żadnym ze źródeł.

Claude nie jest dobrym mężem. Nadużywa przemocy fizycznej i psychicznej zarówno w stronę żony, jak i w stronę swoich dzieci. Kiedy Danny ma 2 lata, rodzina przenosi się do domu przy Elm Street w Thousand w stanie Massachusetts. W roku 1976 Elaine ucieka z domu i zamieszkuje w pobliskim mieście Ashby. Nie zabiera za sobą dzieci. Przez ten rok czwórka musi żyć ze swoim abuzywnym ojcem. To właśnie wtedy Danny ma być wykorzystany seksualnie przez Claude'a. W 1977 roku kobieta składa pozew o rozwód. Claude stanowi zagrożenie dla niej i dla jej dzieci, a ona chce sądowo wyrzucić go z domu i zostać jedynym prawnym opiekunem czwórki.

Sprzątanie tego wnętrza odbywa się raz na kilka miesięcy. W zlewie regularnie piętrzą się niepozmywane naczynia. Podwórko przed domem jest zagracone śmieciami i zepsutymi samochodami. Krajobrazu dopełniają wałęsające się wszędzie zwierzęta domowe. Postępujące problemy syna obejmują dyslekcję i niemożność nawiązania poprawnych interakcji społecznych. To sprawia, że chłopak zostaje wysłany do psychologa szkolnego. Niestety trafia wyjątkowo źle. Osoba ta wykorzystuje chłopaka seksualnie przez ponad rok. Aż do pierwszej klasy szkoły średniej Danny uczęszcza do szkoły publicznej.

Kiedy LaPlante ma lat 16, napada na młodszą o 2 lata dziewczynę. Zostaje oskarżony o działanie wbrew jej woli. Szczegóły zdarzenia zostają utajnione z uwagi na wiek sprawcy, jednak kiedy wraca do szkoły, jego koledzy z klasy wiedzą o wszystkim. Prawdopodobnie dlatego, że Townsend jest małym miasteczkiem, no i to sprawia, że informacje rozchodzą się pocztą pantoflową, lotem błyskawicy. Z powodu tego wydarzenia prawdopodobnie jedyna koleżanka, która utrzymuje kontakty z Dannym, decyduje się od niego odsunąć. Tina Bowen czasami wychodzi z kolegą na kole, czasami zaprasza go do domu na obiad.

Dziewczyna ma młodszą siostrę Karen. Obie są wychowywane przez ojca Franka. Nie wiemy, co stało się z matką, czy zmarła, czy odeszła od męża, natomiast w ich domu bardzo często bywa przyjaciółka ojca, Kathy Knapp. Tina nie jest zainteresowana w romantyczny sposób Dannym, natomiast on podkochuje się w koleżance. Po zdarzeniu z napaścią Tina przestaje odbierać telefony od kolegi i ignoruje go w szkole. Takie zachowanie koleżanki nie podoba się Danielowi i postanawia się na niej odegrać. Jest 10 grudnia 1986 roku. Bowenowie i Katie wracają późnym wieczorem do domu.

Frank wchodzi do domu i otwiera swoją szafę. Z wnętrza wyłania się coś człekokształtnego, coś co twarz ma pokryte farbą, a na głowie pankową fryzurę. Ma też na stopach damskie szpilki, koszulę wypchaną najprawdopodobniej na wysokości piersi, na dłoniach ma założone rękawiczki, a na tych rękawiczkach skarpety. I są to skarpety Franka. Natomiast w lewej dłoni dzierży siekierę. Jest to prawdopodobnie Danny LaPlante. Frank szybko zamyka drzwi od szafy i zabiera dziewczyny do drugiej sypialni. Tam wszyscy barykadują się i czekają na dalszy rozwój sytuacji.

W międzyczasie Tina wydostaje się z domu przez okno. Biegnie do sąsiadów i stamtąd dzwoni na posterunek policji. Kiedy około 45 minut później funkcjonariusze przybywają na miejsce, intruza już nie ma. Nastolatka jest pewna, że sprawcą napaści był Danny LaPlante. Rodzina wyprowadza się z domu, jednak kiedy Frank wraca po kilku dniach, jasnym jest, że napastnik był w jego domu pod nieobecność wszystkich. Na stole w kuchni ustawił kieliszki wypełnione szampanem, a zdjęcie Tiny wbił ostrzem w stół. Każde zdjęcie dziewczyny zostało w taki sam sposób potraktowane. Policjanci wezwani przez Bowena znajdują nastolatka ukrywającego się w piwnicy.

Inne źródła przekazują, że Danny został znaleziony w przestrzeni między dwiema ścianami oraz, że z domu Bowenów ukradł biżuterię. Krótko po napaści na dom Bowenów dziennikarze dodawali od siebie informacje albo przemilczali pewne fakty. Dlaczego to robili? W dzisiejszych czasach to się nazywa clickbait. Te analogowe clickbaity miały za zadanie zszokować odbiorcę i skłonić do zakupu gazety. Do jakiej opowieści wyewoluowała ta historia i z jakiej sprawy zaraz po napaści na dom Gustafsonów znany jest Danny LaPlante? Czas, żebym uchyliła Wam rąbka tej tajemnicy. I od razu mówię, nie twierdzę, że ta historia jest nieprawdziwa, ale też nie twierdzę, że jest prawdziwa.

Annie, która odbiera telefon, rozmówca przedstawia się jako Danny LaPlante. Nastolatkowie się nie znają, jednak to nie przeszkadza im rozmawiać przez telefon, żeby bliżej się poznać. LaPlante opowiada, że numer domowy Annie dostał od ich wspólnego kolegi. Podczas rozmowy Danny opisuje siebie jako wysokiego, przystojnego, wysportowanego blondyna. Mieszka też niedaleko. Nastolatka jest nieco sceptycznie nastawiona do tego opisu, ale ostatecznie bierze go na klatę i czemu ma kwestionować wygląd swojego rozmówcy? Po kilku całkiem przyjemnych rozmowach telefonicznych młodzi ludzie decydują, że czas się spotkać.

Jako miejsce randki chłopak proponuje, żeby wybrali się na pobliski jarmark na lody. Nieco ponury Danny wyraźnie ożywia się, kiedy Annie opowiada, że niedawno musiała pożegnać swoją mamę. Powodem śmierci kobiety był rak. Chłopak zadaje pytania, które nastolatka uważa co najmniej za dziwne. Pyta na przykład o to, jak jej mama czuła się w chwili śmierci, czy bardzo cierpiała. I z powodu tej ponadnormatywnej ciekawości, dziewczyna po godzinie decyduje zakończyć się spotkanie z chłopakiem i wraca do domu. Danny jest, delikatnie powiedziawszy, bardzo niepocieszony.

Być może planował je ukraść, ale jakoś ostatecznie zmieniał zdanie. 16 listopada Danny włamuje się po raz pierwszy do domu należącego do rodziny Gustafsson. Skradzione przedmioty ukrywa w skrzyni na narzędzia w domu swojego brata. I teraz w momencie, kiedy brat uzyskał pełnoletność, to rodzice, którzy zamieszkiwali w bliźniaku, oddali mu tak jakby jedną część tego domu, a wszyscy tutaj z trójką rodzeństwa Stevena mieszkali w drugiej części. Steven, jeśli chodzi o ukrycie w jego domu fantów, to jak najbardziej on o tym wie. Co więcej, mówi o włamaniach swojemu przyjacielowi, Michaelowi Polowskiemu.

Obaj mężczyźni wiedzą, że Danny ma sporo pieniędzy, tych pieniędzy w gotówce, a jest to o tyle dziwne, że chłopak nigdzie nie pracuje. Siedemnastolatek prosi swojego brata o amunicję kaliber 22 i chce przetopić tych kilka pocisków i zrobić z nich jeden duży. Później dochodzi do zbrodni w domu rodziny Gustafsson 1 grudnia 1987 roku. Zbrodni, od której zaczęłam ten podcast. Tydzień później, czyli 7 grudnia, śledczy przeszukują pokój Danny'ego. Znajdują tam masę magazynów dla dorosłych. I to doprowadza wszystkich do dedukcji, że to właśnie media tego nurtu były odpowiedzialne za zachowanie LaPlante wobec Priscilla.

W Towsend Andrew Gustafson zna każdego prawnika, z racji, że to jest niewielkie miasteczko, co może wpłynąć na przebieg procesu. Sędzia przychyla się do możliwości zaangażowania ławników z dalszych miast, żeby uniknąć stronniczości jurorów. Proces rozpoczyna się 8 października 1988 roku. Przez trzy tygodnie prokuratura wzywała do sądu świadków i biegłych z zakresu medycyny sądowej. Obrona swoje działania opiera na próbach obalenia twierdzeń prokuratury i ich ekspertów. Mimo, że testy DNA były wykonywane już od kilku lat, to w przypadku procesu w sprawie danego nie zostały zrobione.