Mentionsy Mentionsy
8:10
8:10

O kondycji psychicznej Donalda Trumpa

22.04.2026 ·26 min 13 s · 10 rozdziałów

Michał Olszewski rozmawia z Maciejem Czarneckim, dziennikarzem „Wyborczej” specjalizującym się w tematyce amerykańskiej. Czym jest legendarna 25. poprawka do konstytucji amerykańskiej? Czy Trump zmienił się w istotny sposób w porównaniu do swojej pierwszej kadencji? Jak zmieniają się standardy uprawiania polityki amerykańskiej? Na ile zachowanie Trumpa to taktyka, a na ile po prostu wypadkowa cech jego charakteru? Więcej podcastów na: https://wyborcza.pl/podcast. Piszcie do nas w każdej sprawie na: [email protected]. Wejdź na https://wyborcza.pl/WYBORCZA12, podczas zakupu wpisz kod WYBORCZA12 i odbierz zniżkę na prenumeratę cyfrową Wyborczej. Przygotowaliśmy dla Was 100 kodów promocyjnych, dzięki którym aż przez 12 tygodni korzystasz z Wyborcza.pl bezpłatnie* *Po użyciu kodu WYBORCZA12 pierwsza płatność zostanie obniżona do 0 zł za pierwsze 12 tygodni. Każda następna płatność to 36 zł za 4 tygodnie. Opłaty pobierane są automatycznie z góry co 4 tygodnie. Możesz zrezygnować z autoodnowienia. Propozycja dotyczy pakietu Premium prenumeraty cyfrowej Wyborczej. Tylko dla osób, które w ciągu ostatniego roku nie posiadały prenumeraty w serwisie Wyborcza.pl. Dostępność od 30.03.2026 do 26.04.2026 r. Oferta ograniczona dla 100 pierwszych osób. Szczegółowe warunki umowy znajdziesz po przejściu na stronę zakupu.

4:55 · Zmiany w zachowaniu Trumpa i krytyka jego polityki 1

Okazało się, że było to dość proste, no ale jednak ponad 90 milionowy Iran to nie jest Wenezuela. U niektórych to są jeszcze inne względy i no pamiętajmy, że Donald Trump już nie będzie pełnił trzeciej kadencji, więc zaczynają się trochę podchody jakby do tego, co będzie po nim i trochę próby już dystansowania się. Ale powiedz mi, czy to jest rzeczywiście pretekst? Ty obserwujesz postać Trumpa od wielu lat. Czy on się z twojej perspektywy Zmienił w jakiś istotny sposób w porównaniu z pierwszą kadencją, dlatego że podczas pierwszej kadencji również był, nazwijmy to delikatnie, niekonwencjonalny. Bywał bardzo agresywny w stosunku do swoich oponentów. Bywał wulgarny. Na dodatek, to jest zwierzę medialne, może nie zdradzę tutaj jakiejś szczególnej tajemnicy, mówiąc, że sobie z Maciejem czasami oglądamy takie trochę starsze filmiki, szanowni państwo, które i państwu polecamy z Donaldem Trumpem.

11:30 · 25. poprawka i jej zastosowanie 1

Popierali Trumpa, bo mieli rzeczywiście swoje interesy. To było jakoś tam dla nich uzasadnione. Natomiast mówili jedno często, no gdyby on tylko tyle nie tweetował, gdyby po prostu nie gadał tych głupot, no to jeszcze tam przebolejemy to, ale dla nich z drugiej strony, i tak głosowali na Trumpa, dla nich z drugiej strony to nie miało takiego znaczenia, więc akurat to nie wiem, czy jakoś specjalnie mu uszkodzi. A wrócę do poprawki 25, od której rozpoczęliśmy naszą rozmowę. Czy to nie jest trochę tak, że Donald Trump ginie w tej chwili od własnej broni, dlatego że duża część jego kampanii została zbudowana na bezpardonowych atakach na Joe Bidena i jego kondycję zdrowotną właśnie? No pytanie, czy ginie, tak?

13:45 · Standardy uprawiania polityki i porównanie z Ronaldem Reaganem 2

Paliwo już jest powyżej 4 dolarów za galon. Galon to jest 3,78 litra. Z naszej perspektywy to może się wydawać dosyć tanio, bo to i tak jest tanio dla Europejczyków. Zawsze to powtarzam moim amerykańskim rozmówcom. Jak narzekają na te ceny, ale jak złożyć sobie tak wszystko do kupy w Ameryce, te inne wysokie koszty życia, no to jednak daje to po portfelach Amerykanom. I myślę, że Trump za to zapłaci przy wyborach połówkowych, jego partia za to zapłaci przy wyborach połówkowych. Natomiast znów, ten jego taki chwiejny, chwiejna retoryka, styl uprawiania polityki, jakieś wątpliwości co do jego takich zdolności różnych, zdrowia nawet mentalnego, to było od jakiegoś czasu i myślę, że ludzie się trochę do tego przyzwyczaili. Jak strategia pijanego mnicha z klasztoru Shaolin, ale chciałem cię zapytać o to, jak zmieniają się standardy uprawiania polityki, no w tym przypadku amerykańskiej, bo myślę sobie o takim prezydencie Stanów Zjednoczonych, który nazywał się Ronald Reagan i który w czasach, kiedy był prezydentem, był, jak pamiętasz, postrzegany jako postać niesłychanie wyluzowana i nieszablonowa.

Jak się dzisiaj postawi Ronalda Reagana obok Donalda Trumpa, no to on wygląda jak jednak wyciosany z granitu. No tak, jak mówimy o Reganie, to swoją drogą o 25. poprawce też mówiono pod koniec rządów Regana. Czy na początku też, nawet dwukrotnie, bo w 1981 roku po zamachu na Regana, chwilowo, no a później pod koniec jego rządów, jak zaczęły się wątpliwości co do tego... Czy on rzeczywiście jest dalej zdolny do pełnienia władzy? Wiemy, że kilka lat później zdiagnozowano u niego Alzheimera, więc nie wiadomo, czy to już jakieś były początki, czy nie początki. Ale wtedy mówiono o tej 25. poprawce. Ale rzeczywiście, Reagan miał ten luz, to na pewno niezaprzeczalnie. Do historii przeszły jego niektóre te wypowiedzi, czy choćby z tej słynnej debaty z Mondelem, gdzie zapytano o wiek, odpowiedział, że on nie będzie wykorzystywał kwestii wieku w tych wyborach i wytykał swojemu oponentowi niedoświadczenia, czyli obrócił to totalnie na swoją korzyść.

15:48 · Strategia Trumpa i jej zastosowanie 1

On miał taki no niesamowity też sceniczny dryg, jako był aktor, aktorski, no ale Trump jest zupełnie inny, tak? On czasami lubi nawiązywać do Reagana, zresztą to hasło Make America Great Again, też Reagan go używał, ale no daleko to poszło rzeczywiście. Użyłeś takiego magicznego wyrazu strategia. Dużo mówimy o tym, że Donald Trump jest chaotyczny, kapryśny, że jest niesłychanie elastyczny, że nie da się przewidzieć co powie i co napisze. Czy to jest wypadkowa jego cech charakteru? Czy też to jest przemyślana strategia? To pytanie nabiera aktualności i nabiera ciężaru, szczególnie w ostatnich dniach. Napisałeś taki tekst o wynikach dziennikarskiego śledztwa, z którego wynika, że pojawiają się dziwne zbiegi okoliczności pomiędzy rzucanymi jakby od niechcenia wypowiedziami Donalda Trumpa, a bardzo ciekawymi ruchami biznesowymi, na przykład na platformie Polimarket.

17:35 · Analiza charakteru i strategii Trumpa 4

Ja myślę, że to wszystko się łączy i niekoniecznie się wyklucza. Nie sądzę, żeby te dziwne ruchy były główną przyczyną wysyłania przez niego tych sygnałów, bo to są jednak dość niewielkie sumy. Tam te konta wygrywają po setki tysięcy dolarów, natomiast... No, niedelkie. No niewielkie z punktu widzenia wielkiej polityki i biznesu amerykańskiego. Natomiast gdzieś tam rzeczywiście te przecieki mogą być i to jest bardzo podejrzana sprawa i tym się już zajmuje amerykańska komisja giełd i papierów wartościowych. Ale wracając do tego głównego twojego pytania, na ile to jest strategia, a na ile to jest wypadkowa cech jego charakteru. Myślę, że tak jak powiedziałem, to się chyba nie wyklucza, bo na pewno taki charakter ma Donald Trump. Z drugiej strony, no on lubi tym pogrywać i lubi tak sygnalizować, lubi to tłumaczyć, zresztą ostatnio też to tłumaczył gdzieś w nieoficjalnych rozmowach, że taka niestabilność może właśnie skłoni Iran do tego, żeby za świat dostał z powrotem.

To trochę przypomina tą strategię słynną szaleńca Nixona, który starał się trzymać w szachu Sowietów i przekonywać, że jest na tyle szalony, że mógłby użyć broni atomowej, więc to była taka taktyka odstraszania. Czy zdaje się Kissingera też tak poinstruował podczas negocjacji z Wietnamczykami, że jest szalony i nie wiadomo co mu strzeli do głowy. Więc na pewno u Trumpa częściowo to jest taktyka. Świetnie to opisywała Maggie Haberman w tej takiej sążnistej, opasłej biografii Donalda Trumpa, iluzjonista, 800-stronnicowej. Ja sobie teraz trochę podczytuję i ona świetnie pokazuje, jak pewne ruchy, bo to jest biografia Donalda Trumpa jeszcze sprzed Donalda Trumpa prezydenta, czyli sprzed 2016 roku. Ona tam opisuje przez dekady, jak Donald Trump

Liderem, chciałem cię zapytać jeszcze o to, czy Donald Trump ma z twojej perspektywy wbudowane jakieś bezpieczniki, które podpowiadają mu, że czasami przegina. Wycofał się z tego mema, w którym upozował sam siebie na Jezusa Chrystusa, który wskrzesza chorego. Ale potem wrzucił kolejny mem, gdzie Jezus go odejmuje. Ano właśnie. I próbował się tłumaczyć w zadziwiający sposób, tak jakby zaplątał się we własne nogi, opowiadając coś o tym, że pomaga Czerwonemu Krzyżowi, że to w gruncie rzeczy był chory. Bardzo jakieś takie zawikłane tłumaczenia. Tak, no to jest dobre pytanie. Ja nie wiem, to znaczy czasami się wydaje, że rzeczywiście Trump zdaje sobie sprawę z tego, że się za bardzo zagolopował.

Zresztą to nie jest taki pierwszy przypadek, bo nie wszyscy pamiętają, ale on już wrzucił podobny mem, zdaje się, jak Był proces cywilny w Nowym Jorku przeciwko niemu i wtedy też wrzucił takiego mema, gdzie Jezus go obejmował, jak on siedzi na sali rozpraw. No nie oskarżony, bo to był proces cywilny, a jako pozwany. No i jak myślisz, jak Donald Trump ogląda to, co robią w tej chwili studenci? Co on czuje? Myślę, że chcę jeszcze to przebić i chcę dołożyć do pieca. Jakaś jego część pewnie się burzy, a jakaś jego część też się cieszy, bo to jest człowiek, który uwielbia po prostu być w świetle, w blasku reflektorów i uwielbia być na świeczników.

Pokazano wszystkie 9 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.