Co naprawdę wydarzyło się na Broad Peak? | Adam Bielecki

Pękam, nie daję rady, Boże, mi psycha siada, boję się. Ja też byłem taką osobą, która wyrosła na literaturze górskiej. Ja do tego wspinania trafiłem z historii wspinania. Dzisiejsza młodzież często nie ma absolutnie żadnego szacunku dla autorytetów. Może to i dobrze, bo robią wielkie rzeczy. Ale ja ten szacunek miałem. Ja się wspinałem z bohaterami mojego dzieciństwa. Dla mnie kwestionowanie tego autorytetu, mówienie im, mylisz się, podejmujesz złą decyzję. Wtedy na tym etapie mojego górskiego rozwoju, rozwoju osobowości, to byłoby coś dla mnie bardzo trudnego. Dodatkowo mówimy też o sytuacji, kiedy my wszyscy jesteśmy w warunkach głębokiej deprywacji sensorycznej.

Jak? A tu okazuje się, że są takie cuda, więc zawsze warto mieć nadzieję. No to jak jesteśmy przy cudach, to na sam koniec zapytam Cię jeszcze o te sprawy okołoniebiańskie. Tomek Mackiewicz powiedział kiedyś, będąc na dużej wysokości, że w tym miejscu czuje się bliżej Boga. Nie miał oczywiście pewnie na myśli tego, że dystans jest nieco mniejszy do nieba, tylko jakąś taką swoją duchowość. No ty szczególnie religijny nie jesteś, więc chcę cię zapytać o to, czy będąc właśnie w tych wyjątkowych miejscach na świecie, w takiej izolacji, faktycznie łatwiej odnaleźć jakiś sens życia?

Dzisiaj byłem w lesie. Nie? To wiesz, o czym mówię, nie? I co, byłeś bliżej Boga? Bliżej siebie. Okej, nie? I tak, ja też jestem w tych górach bliżej siebie. To na sam, sam, sam koniec zejdźmy jeszcze tak zupełnie na ziemię. Chcę cię zapytać o to, w jaki sposób himalaista zarabia na życie. I może nawiążemy do twojej książki. O, że jak może. Którą świetnie się czyta, bez śladu, ma taką piękną okładkę. Jest nie tylko ciekawa, ale też dobrze się ją czyta. No ale... Odpowiadaj. Na różnych etapach mojego życia różnie to wyglądało. Na pewno nie jest to łatwe, no ale w sumie komu jest łatwe, skarżyć też się nie chce.