209. Pośpiech i trudne pytania

I ta fala dotarła też, tej paniki dotarła też do krajów nordyckich tak zwanych. No co jest dość zabawne, bo akurat tamtych migrantów za wielu nie było. Ale okej, dotarła i w Finlandii pewien pan powołał w czerwcu 2015 roku takie stowarzyszenie Żołnierzy Odyna. Żołnierze Odyna nosili takie specyficzne ubranka, to zazwyczaj były jakieś skóry czarne, mieli tam brodatą postać, dzielili się na oddziały narodowe i na przykład żołnierze Odyna w Norwegii mieli ta postać w rogatym hełmie z brodą, to ta broda była w kształcie, w kolorach fragi norweskiej na przykład.

Bo ci żołnierze Odyna mieli ożywieni duchem wspólnoty patrolować ulice, żeby chronić przed atakami migrantów swoje społeczeństwo. I teraz dlaczego o tym mówię? Bo to jest przykład oddziaływania już wtedy mediów i społecznościowych, wtedy jeszcze chyba tradycyjnych, na wyobraźnię, bo oni stali się newsem. Stali się newsem do tego stopnia, że media grzały ten temat, przepraszam za wyrażenie, przez kilka miesięcy. W rezultacie czego zaczęły pojawiać się narodowe oddziały poszczytek żołnierzy Odyna. Byli żołnierze Odyna oczywiście w Norwegii, w Szwecji i Finlandii, ale pojawili się i w Estonii.

Co więcej, pojawili się w Kanadzie, w Australii, w Stanach Zjednoczonych, a nawet w Portugalii i we Włoszech. No i ci żołnierze Odyna oczywiście tak ochoczo zaczęli patrolować pod historycznym patronatem Odyna ulice swoich miast, tylko mieli jeden problem, no bo nie było tych przestępstw. Znaczy nie bardzo mieli kogo ścigać. Jest pewna analogia z sytuacją na pewnej granicy w zeszłym roku, ale nie będę tego rozwijał. W każdym razie okazało się też bardzo szybko, że trzon tych oddziałów stanowią osobę z przeszłością kryminalną.

Poza tym jak już nie było tych przestępców, no a społeczność lokalna zaczęła krzywym okiem patrzeć na jakichś dziwnych ludzi chodzących po ulicach i wykrzykujących swoje hasła, to szeregi zaczęły topnąć, topnieć, topnieć. I co charakterystyczne, ci, którzy zakładali i byli najżywiej tym zainteresowani, weszli w skład stricte już neonazistowskich oddziałów. Tam są takie nordyckie fronty walki, nordyckie fronty bezpieczeństwa, jakieś tego typu organizacje. Ale dlaczego o tym mówię? Bo chcę to połączyć z tym, kim był Odyn. No bo Odyn w tych wyobrażeniach tych naszych dzielnych, prawicowych, młodych, no i nie, bo tam 30-40-latkowie uczestniczyli w tym ludzi, to jest patron białej rasy, obrońca białej rasy, ten, który będzie chronił białą rasę przed kimkolwiek, przed śledziami, wielorybami, no będzie bronił białej rasy.

No i teraz, jeżeli spojrzysz na to, co przynoszą nam... No może po śledzie, w Norwegii tam śledzie chyba tylko mogą atakować, no ale tą białą rasę nieszczęsną, taka biedna i słaba, ale w każdym razie... Łosoś już chyba jest tylko hodowlany, to on nie atakuje. W każdym razie w Odyn, jeżeli spojrzysz na źródła islandzkie, no bo z nich się takie źródła eddaiczne, sagi, one w większości spisywane były na Islandii w XIII-XIV wieku, część jest wcześniejsza mniej więcej od X wieku z Norwegii, trochę ze Szwecji. Ale kim jest tam Odym? Poza tym, że jest Bogiem, różne dziwne rzeczy, to ma dość burzliwe życie rodzinne, w tym seksualne.

Z 9 siostrami naraz. Te 9 sióstr miało urodzić Heimdalla, znanego strażnika Bifrostu, który miał być synem Odyna, ale on to zrobił. Ale co by na to nasi prawicowi właśnie koledzy z tym znakiem Odyna jakby się dowiedzieli, że on nie tylko, że tej białej rasy to on nie chronił za bardzo, bo hasał sobie gdzieś tam na Ruś co najmniej, ale nie miał problemów z tym, że będzie miał dzieci z olbrzymkami i z bliżej nieokreślonymi siostrami najprawdopodobniej boginiami morskimi. Aż boję się komentować, bo przychodzi mi do głowy tyle różnych No właśnie, lepiej nie komentować tego, lepiej nie komentować, ale zmierzam tylko do tego, że nasze wyobrażenie to właśnie, popatrz, jak bardzo wypaczone i to wypaczone przez romantyczną wizję, bo to Wagner się kłania i całe te badania XIX wieczne, XVIII, XIX wieczne, które kreowały narody w oparciu o średniowieczne korzenie.

Co zrobił Loki? Loki zamienił się w piękną nadobną klacz. Jako piękna nadobna klacz tak bardzo odciągnął uwagę tego ogiera, który pomagał budowniczemu murów Asgardu, że ten nie wybudował tych murów. No i to już jest ciekawe. No ale dalej byś jeszcze lepiej, bo Loki urodził dziecko, poczęte z tym ogierem. I tak powstał cudowny koń Odyna Sleipnir, który miał 8 nóg. I teraz proszę ja was bardzo, jak ktoś będzie chciał mówić, także naprawdę uważajcie drodzy koledzy z prawa i lewa, z kim chcecie się wiązać, z ośrodka też i naprawdę dobrze zapoznajcie się z historią najpierw.

Tak więc wracając do twojego przypadku i twojego Odyna, to myślę, że tutaj chyba mamy też Sporo wspólnego, mimo że tak naprawdę ten Odyn się tutaj nie pojawił. Mamy te zdobyczne armaty, mamy ten nacjonalizm, ale także mamy żydowskich wykonawców, więc to też jest jakoś tak wszystko dziwne. Na szczęście mamy ten napis, który do dzisiaj tam witnieje, dem deutschen Volke. Dla tych z Państwa, którzy są tym zainteresowani, zainteresowani też tą historią, to proszę zwróćcie uwagę na budynku Reichstagu, odsłoniętą tabliczkę, która przypomina historię powstania tych właśnie liter. Przypomina też historię wykonawców, tą właśnie rodzinę Ludwich.

Zawsze możemy wrócić do niej za tydzień. Mogę wrócić do nich za tydzień, ale to zobaczymy. Natomiast rzeczywiście, jeśli pytasz się o filmy, to jeden film, który nie to, że utknął jakoś mi w pamięci, ale który jest dość zabawny. Koniec świata bogów nordyckich to tzw. Ragnarok, czyli czas, kiedy bogowie walczą z olbrzymami, Odyn ginie, świat się kończy, płomienie i w ogóle straszne rzeczy. Ale jest serial. Norwesko-duński, jak dobrze pamiętam. Też nazywa się Ragnarok. I dzieje się we współczesnym miasteczku norweskim, które nazywa się Edda, żeby tego było mało, i którym zarządza wielka rodzina finansistów, którzy właściwie władają całym miastem.