207. Rozmowy niedokończone

No i tam przypomniała mi się scena, film przypomniał mi scenę, W której Bilbo po raz pierwszy spotyka Golluma. Nie wiem czy pamiętasz ten fragment. Bilbo tam wpada do takiego miejsca gdzie jest pełno ogrów i w którymś momencie zlatuje głęboko, głęboko w dół góry i tam spotyka Golluma. I żeby wyjść z tego miejsca musi z Gollumem stoczyć gry na zagadki. Tolkien, pisząc tę scenę, zupełnie świadomie nawiązał do głębokiej tradycji kulturowej, historycznej, którą z kolei znał z przekazów edytaicznych dotyczących zachowania Boga Odyna.

Wydaje się, że wykorzystał Tolkien w tym przypadku, bo on bardzo szeroko korzystał z Beowulfa, z literatury skandynawskiej, też pisząc swoją trylogię i Hobbita. Mianowicie Odyn, w pewnym momencie Bukodyn stoczył pojedynek na zagadki z olbrzymem Vav Trudnirem. I długo by opowiadać, bo oni nawzajem sobie różne zagadki zadawali, nikt nie mógł wygrać. I w pewnym momencie Odyn zadał pytanie, co powiedziałem swojemu synowi, kiedy ten znajdował się na stosie, bo zmarł Baldr, jego syn został zabity, też Bóg został zabity i coś mu powiedział, kiedy jego ciało już było spalane na stosie.

No i tego Waw Trudnir oczywiście nie wiedział. W ten sposób Odyn wygrywa pojedynek. Trochę oszustwem jednak, no bo skąd ktoś mógłby wiedzieć? I zwróć uwagę, że Bilbo wygrywa w bardzo podobny sposób, bo Bilbo pyta się Golluma, co ja mam w kieszeni? No skąd biedny Gollum ma wiedzieć, co on ma w kieszeni? Ale to tylko pokazuje, jak zupełnie świadomie ten wielki pisarz i historyk literatury średniowiecznej Tolkien Starał się z jednej strony wykreować, sam mówił, nową mitologię dla Anglików, ale mitologię, która byłaby ściśle powiązana z tradycją, ściśle związana z tymi zachowaniami, które dawno, dawno temu ukształtowały sposób myślenia mieszkańców wyspy.

W sumie, wiesz, jestem ciekaw czy... No na przykład podobnego zabiegu chwycił się Sapkowski u nas, ale jestem ciekaw czy moglibyśmy w jego książkach znaleźć podobny sposób wykorzystania testu na mądrość, ale już słowiańskiego. A to jest słuchaj, bardzo ciekawe, ale to pokazuje też, widzisz, że pewne zapożyczenia, które można zdekonstruować dopiero kiedy, no wydawało mi się coś oczywistego, ale w zestawieniu z legendami, podaniami, no i tu pojawia się po raz kolejny postać Odyna. Oczywiście, że tak, Odyn. Jednooki, ojciec wszystkiego. Przez wszystkie przypadki. Natomiast ja troszeczkę pójdę może w innym kierunku, ale to jest związane z tym, że w ostatnich dniach sięgnąłem po...