197. Sztuka - dziedzictwo ludzkości?

Ja mam. Ja czekam tylko 50 lat. Muszę odczekać jeszcze. Ale myślisz, że za 50 lat to jeszcze będą urządzenia, które pozwolą nam odtwarzać? Nie, ale właśnie będziemy mogli się spotkać i poopowiadać o naszych starożytnych kolekcjach. Za 50 lat się spotkamy jeszcze? A czemu nie? Boże, kolego, i ty chciałbyś, żebym jeszcze przez 50 lat męczył ten mikrofon? Przepraszam bardzo, najstarsza Hiszpanka miała 117 lat. No to jeszcze przed nami trochę jest. I co? I cały czas przed mikrofonem? Widziałem jej ostatnie zdjęcie, to była przed mikrofonem. Udzielała wywiadu chyba. Dzwonię. Już dzwonię? Już dzwonię? Kolega dzwoni. Proszę. Dobrze, i co? I teraz już mogę do moich... Już możesz.

Zwłaszcza jeżeli chodzi o materiały piśmienne, myślę, że to jest też rzeczą ważną, żeby mieć do nich dostęp. To znaczy, żeby one nie były chowane w jakichś tam skarbcach z racji chociażby ich wagi i znaczenia, ale żeby one były dostępne do badań i taka, żebyśmy mogli po prostu na tych materiałach pracować. Tak, i z drugiej strony dobra kultury to też jest wciąż pewna bariera technologiczna, ale mój Boże, już właśnie przed I wojną światową starano się odtwarzać jak najwierniej kolorystykę w tych wszystkich dzieł, starając się je jak najszerzej pokazywać w kopiach. Mi bliskie jest przekonanie, że dzieła kultury, tak samo jak źródła historyczne, które tworzą kulturę, są własnością całej ludzkości i że naszym zadaniem, zadaniem muzealników, zadaniem ludzi kultury jest upowszechniać je dla całej ludzkości, oczywiście zabezpieczając ich funkcjonowanie, ale mam takie dość gorzkie przekonanie, że